Савмиъаи исо сет хон аҳли дил

صومعهٔ عیسی‌ست خوان اهل دل

Ҳону ҳон эй мубталои ин дар мҳл

هان و هان ای مبتلا این در مهل

Ҷамъи гаштандии з ҳар атрофи халқ

جمع گشتندی ز هر اطراف خلق

Аз зриру лангу шулу аҳли далқ

از ضریر و لنگ و شل و اهل دلق

Бар дар он савмиъаи исои сабоҳ

بر در آن صومعهٔ عیسی صباح

То ба дам Ӯшон раҳанд аз ҷиноҳ

تا به‌دم اوشان رهاند از جناح

ӯ чу фориғи гаштӣ аз авроди хеш

او چو فارغ گشتی از اوراد خویش

Чошти гуҳ берун шудӣ он хуби кеш

چاشت‌گه بیرون شدی آن خوب‌کیش

Ҷўқи ҷўқӣ мубтало дидӣ назор

جوق جوقی مبتلا دیدی نزار

Шаста бар дар дар умеду интизор

شِسته بر در، در امید و انتظار

Гуфтӣ эй асҳоби офат аз худо

گفتی ای اصحاب آفت از خدا

Ҳоҷати ин ҷмлгонтон шуд раво

حاجت این جملگانتان شد روا

Ҳин равон гардид беранҷу ъно

هین روان گردید بی رنج و عنا

Сӯии ғаффорӣу икроми худо

سوی غفاری و اکرام خدا

Ҷумлагон чун уштурони бастаи пой

جملگان چون اشتران بسته‌پای

Ки гушойии зонуии эшон барои

که گشایی زانوی ایشان برای

Хуши давону шодмонаи сӯии хон

خوش دوان و شادمانه سوی خان

Аз дуоӣ ӯ шудандӣ пои давон

از دعای او شدندی پا دوان

Озмудӣ ту басии офоти хеш

آزمودی تو بسی آفات خویش

Ёфтӣ сиҳҳати азин шоҳони кеш

یافتی صحت ازین شاهان کیش

Чанд он лангии ту раҳвор шуд

چند آن لنگی تو رهوار شد

Чанд ҷонат беғам ва озор шуд

چند جانت بی غم و آزار شد

эй мғФли риштае бар пои банд

ای مغفل رشته‌ای بر پای بند

То зи худ ҳам гум нагардӣ Эй луанд

تا ز خود هم گم نگردی ای لوند

Носипосӣу фаромӯшии ту

ناسپاسی و فراموشی تو

Ёди новирди он асали нӯшии ту

یاد ناورد آن عسل‌نوشی تو

Лоҷарами он роҳ бар ту баста шуд

لاجرم آن راه بر تو بسته شد

Чун дили аҳли дил аз ту хаста шуд

چون دل اهل دل از تو خسته شد

Зудашон дар ёб ва истиғфор кун

زودشان در یاب و استغفار کن

Ҳамчуи абрии гиряҳои зор кун

همچو ابری گریه‌های زار کن

То гулистони шани сӯии ту бушковад

تا گلستان‌شان سوی تو بشکفد

Миваҳои пухта бар худ вои кафад

میوه‌های پخته بر خود وا کفد

Ҳам бар он дар гирд , кам аз саг мабош

هم بر آن در گرد‌، کم از سگ مباش

Бо саги Каҳф ар шдстии хоҷа тоаш

با سگ کهف ار شدستی خواجه‌تاش

Чун сегон ҳам мари сегонро носеҳ анд

چون سگان هم مر سگان را ناصح‌اند

Ки дили андари хона аввал бабанд

که دل اندر خانهٔ اول ببند

Он дар аввал ки хӯрдӣ устихон

آن در اول که خوردی استخوان

Сахти гиру ҳақи гузори онро ммон

سخت گیر و حق گزار آن را ممان

Май газандаш то зи адаб онҷо равад

می‌گزندش تا ز ادب آنجا رود

Вази мақоми аввалин мФлҳ шавад

وز مقام اولین مفلح شود

Май газандаши к-эии саг тоғӣ бирав

می‌گزندش کای سگ طاغی برو

Бо вале неъматат ёғӣ машав

با ولی نعمتت یاغی مشو

Бар ҳамон дар ҳамчуи ҳалқа баста бош

بر همان در همچو حلقه بسته‌باش

Посбону чобук ва барҷаста бош

پاسبان و چابک و برجسته باش

Сӯрати нақзи вафоӣ мо мабош

صورت نقض وفای ما مباش

Бевафоеро макун беҳудаи фош

بی‌وفایی را مکن بیهوده فاش

Мари сегонро чун вафо омад шиор

مر سگان را چون وفا آمد شعار

Рӯи сегонро нанг ва бадномӣ меар

رو سگان را ننگ و بدنامی میار

Бевафое чун сегонро ор буд

بی‌وفایی چون سگان را عار بود

Бевафое чун раво дорӣ намӯд

بی‌وفایی چون روا داری نمود

Ҳақи таъолӣ фахр оварад аз вафо

حق تعالی فخر آورد از وفا

Гуфт ман аўФии бъҳди ғайрино

گفت من اوفی بعهد غیرنا

Бе вафоеи дони вафо бо ради ҳақ

بی‌وفایی دان وفا با رد حق

Бар ҳуқуқ ҳақ надорад каси сабақ

بر حقوق حق ندارد کس سبق

Ҳақи модари баъд аз он шуд кони Карим

حق مادر بعد از آن شد کان کریم

Кард ӯро аз ҷанин ту ғурем

کرد او را از جنین تو غریم

Сӯратӣ кардат даруни ҷисм ӯ

صورتی کردت درون جسم او

Дод дар ҳамлаши варои орому ху

داد در حملش ورا آرام و خو

Ҳамчуи ҷузв муттасил дид ӯ туро

همچو جزو متصل دید او تو را

Муттасилро кард тадбираши ҷудо

متصل را کرد تدبیرش جدا

Ҳақи ҳазорон санъату фани сохтаи сет

حق هزاران صنعت و فن ساخته‌ست

То ки модар бар ту меҳр андохта сет

تا که مادر بر تو مهر انداخته‌ست

Пас ҳақи ҳақи собиқ аз модар буд

پس حقِ حق سابق از مادر بود

Ҳар ки он ҳақро надонад хар буд

هر که آن حق را نداند خر بود

Онки модари офариду зръу шер

آنک مادر آفرید و ضرع و شیر

Бо падар кардаш қарини он худ мгир

با پدر کردش قرین آن خود مگیر

эй худованд эй қадими эҳсони ту

ای خداوند ای قدیم احسان تو

Онкӣ донам вонкаҳ на ҳам он ту

آنکه دانم وانکه نه هم آن تو

Ту бифармудӣ ки ҳақро ёд кун

تو بفرمودی که حق را یاد کن

Зонк ҳақ ман намегардад куҳан

زانک حق من نمی‌گردد کهن

Ёд кун Лутфӣ ки кардам он сабӯҳ

یاد کن لطفی که کردم آن صبوح

Бо шумо аз ҳифз дар киштии Нӯҳ

با شما از حفظ در کشتی نوح

Пелаи бобоёнатонро он замон

پیله بابایانتان را آن زمان

Додам аз тӯфон ва аз мавҷаши амон

دادم از طوفان و از موجش امان

Оби оташи ху замин бигрифта буд

آب آتش خو زمین بگرفته بود

Мавҷ ӯ мари авҷ киро май рабӯд

موج او مر اوج کُه را می‌ربود

Ҳифз кардам ман накардам радатон

حفظ کردم من نکردم رَدتان

Дар вуҷӯди ҷади ҷади ҷадатон

در وجود جَدِ جَدِ جَدتان

Чун шудӣ сари пушти поят чун занам

چون شدی سَر، پشت پایت چون زنم

Коргоҳи хеши зойеъ чун кунам

کارگاه خویش ضایع چون کنم

Чун фидоӣ бевафоён май шӯй

چون فدای بی‌وفایان می‌شوی

Аз гумон бад бидон сӯ май рӯй

از گمان بد بدان سو می‌روی

Ман зи саҳв ва бевафоеҳо барӣ

من ز سهو و بی‌وفایی‌ها بری

Сӯии ман оеи гумони бади барӣ

سوی من آیی گمان بد بری

Ин гумони бад бар онҷо бар ки ту

این گمان بد بر آنجا بر که تو

Май шӯй дар пеш ҳамчун худ дўтў

می‌شوی در پیش همچون خود دوتو

Бас гирифтӣ ёру ҳамроҳони зафт

بس گرفتی یار و همراهان زفت

Гар турои пурсам ки кӯи гӯйӣ ки рафт

گر تو را پرسم که کو گویی که رفت

Ёр некат рафт бар чархи барин

یار نیکت رفت بر چرخ برین

Ёр фисқат рафт дар қаъри замин

یار فسقت رفت در قعر زمین

Ту бимонадӣ дар миёнаи ончунон

تو بماندی در میانه آنچنان

Бемадад чун оташӣ аз корвон

بی‌مدد چون آتشی از کاروان

Доман ӯ гир эй ёри далер

دامن او گیر ای یار دلیر

Кӯ муназзаҳ бошад аз болоу зер

کو منزَّه باشد از بالا و زیر

На чу исои сӯии гардун бар шавад

نه چو عیسی سوی گردون بر شود

На чу қорун дар замин андар равад

نه چو قارون در زمین اندر رود

Бо ту бошад дар макон ва бе макон

با تو باشد در مکان و بی‌مکان

Чун Бамоне аз саро ва аз дукон

چون بمانی از سرا و از دکان

ӯ бар орад аз кудуратҳо сафо

او بر آرد از کدورت‌ها صفا

Мари ҷафоҳои туро гирад вафо

مر جفاهای تو را گیرد وفا

Чун ҷафо оре фиристад гӯшмол

چون جفا آری فرستد گوشمال

То зи нуқсони во рӯй сӯии камол

تا ز نقصان وا روی سوی کمال

Чун ту вирдӣ тарк кардӣ дар равиш

چون تو وردی ترک کردی در روش

Бар ту қабзӣ ояд аз ранҷу табаш

بر تو قبضی آید از رنج و تبش

Он адаб кардан буд яъне макун

آن ادب کردن بود یعنی مکن

Ҳеҷ таҳвилӣ аз он аҳди куҳан

هیچ تحویلی از آن عهد کهن

Пеш аз он кини қабз занҷирӣ шавад

پیش از آن کین قبض زنجیری شود

Ин ки длгирист погирӣ шавад

این که دلگیریست پاگیری شود

Ранҷ маъқӯлат шавад маҳсусу фош

رنج معقولت شود محسوس و فاش

То нагирӣ ин ишоратро Балош

تا نگیری این اشارت را بلاش

Дар маосии қабзҳо дилгир шуд

در معاصی قبض‌ها دلگیر شد

Қабзҳо баъд аз аҷал занҷир шуд

قبض‌ها بعد از اجل زنجیر شد

Нъти ман аързи ҳнои ани зкрно

نعط من اعرض هنا عن ذکرنا

Айшаи знку нҷзии болъмӣ

عیشة ضنک و نجزی بالعمی

Дузд чун моли касонро май барад

دزد چون مال کسان را می‌برد

Қабзу дилтангии дилашро май хулд

قبض و دلتنگی دلش را می‌خلد

ӯ ҳаме гуяд « аҷаби ин қабз чист »

او همی‌گوید «‌عجب این قبض چیست‌»

Қабзи он мазлӯм каз шарат гирист

قبض آن مظلوم کز شرّت گریست

Чун бад-ӣни қабзи илтифотӣ кам кунад

چون بدین قبض التفاتی کم کند

Боди исрори оташашро дам кунад

باد اصرار آتشش را دم کند

Қабзи дили қабз ъўон шуд лоҷарам

قبض دل قبض عوان شد لاجرم

Гашти маҳсуси он маъонӣ зад илм

گشت محسوس آن معانی زد علم

Ғуссаҳо зиндон шудасту чормих

غصه‌ها زندان شدست و چارمیخ

Ғусса бехаст ва бирӯяд шохи бех

غصه بیخ است و بروید شاخ بیخ

Бехи пинҳон буд ҳам шуд ошкор

بیخ پنهان بود هم شد آشکار

Қабзу басти андаруни бехии шумор

قبض و بسط اندرون بیخی شمار

Чунки бехи бад буд зудаш бизан

چونکه بیخ بد بود زودش بزن

То наравед зишти хорӣ дар чаман

تا نروید زشت‌خاری در چمن

Қабз дидӣ , чораи он қабз кун

قبض دیدی‌، چارهٔ آن قبض کن

Зонк сарҳо ҷумла май раведи зи бен

زانک سَرها جمله می‌روید ز بن

Баст дидӣ , басти худро оби даҳ

بسط دیدی‌، بسط‌ِ خود را آب ده

Чун бар ояд мива бо асҳоби даҳ

چون بر آید میوه با اصحاب ده