Он сабои зи аҳл сабо буданду хом
آن سبا ز اهل صبا بودند و خام
Корашони куфрони неъмат бо киром
کارشان کفران نعمت با کرام
Бошад он куфрони неъмат дар мисол
باشد آن کفران نعمت در مثال
Ки кунӣ бо Муҳсини худ ту ҷидол
که کُنی با محسن خود تو جدال
Ки наме бояд марои ин некӯӣ
که نمیباید مرا این نیکوی
Ман биринҷами зин чаҳ ранҷам май шӯй
من برنجم زین، چه رنجم میشوی
Лутф кун ин некӯиро давр кун
لطف کن این نیکوی را دور کن
Ман нахоҳам чашми зудам кӯр кун
من نخواهم چشم زودم کور کن
Пас сабо гуфтанд боъди бинно
پس سبا گفتند باعد بیننا
Шиннои хайри лнои хзи зинно
شیننا خیر لنا خذ زیننا
Мо наме хоҳеми ин айвону боғ
ما نمیخواهیم این ایوان و باغ
На занони хуб ва на амну фироқ
نه زنان خوب و نه امن و فراغ
Шаҳрҳо наздики ҳамдигари бадаст
شهرها نزدیک همدیگر بدست
Он биёбонаст хуш конҷо дадаст
آن بیابانست خوش کانجا ددست
Итлби алонсони фии алсиФи алшто
یطلب الانسان فی الصیف الشتا
Фозои ҷоءи алштои анкри зо
فاذا جاء الشتا انکر ذا
Фҳўи лои ирзии баҳол абадан
فهو لا یرضی بحال ابدا
Лои бзиқи лои бъиши рғдо
لا بضیق لا بعیش رغدا
Қатли алонсони мо акФраҳ
قتل الانسان ما اکفره
Клмо на?ил ҳудои анкраҳ
کلما نال هدی انکره
Нафас зин сонаст зон шуд куштанӣ
نفس زین سانست زان شد کشتنی
Ақтлўо анФскм гуфт он суннӣ
اقتلوا انفسکم گفت آن سنی
Хор се сӯйаст ҳар чун каш наҳй
خار سه سویست هر چون کش نهی
Дар хулди вази захм ӯ ту кӣ ҷҳӣ
در خلد وز زخم او تو کی جهی
Оташи тарки ҳаво дар хори зан
آتش ترک هوا در خار زن
Дасти андари ёри некӯкори зан
دست اندر یار نیکوکار زن
Чун зи ҳади бурданди асҳоби сабо
چون ز حد بردند اصحاب سبا
Ки бпиши мо вабо ба аз сабо
که بپیش ما وبا به از صبا
Носеҳонишон дар насиҳат омаданд
ناصحانشان در نصیحت آمدند
Аз Фсўқу куфр монеъ ме шуданд
از فسوق و کفر مانع میشدند
Қасди хӯн носеҳон ме доштанд
قصد خون ناصحان میداشتند
Тухми фисқ ва кофарӣ ме коштанд
تخم فسق و کافری میکاشتند
Чун қазо ояд шавад танги ин ҷаҳон
چون قضا آید شود تنگ این جهان
Аз қазо ҳалво шавад ранҷи даҳон
از قضا حلوا شود رنج دهان
Гуфт азои ҷоءи алқзои зоқи алФзо
گفت اذا جاء القضا ضاق الفضا
Тҳҷби алобсори ази ҷоءи алқзо
تحجب الابصار اذ جاء القضا
Чашм баста мешавад вақти қазо
چشم بسته میشود وقت قضا
То набинад чашми кӯҳли чашм ро
تا نبیند چشم کحل چشم را
Макри он Форс чу ангезед гирд
مکر آن فارس چو انگیزید گرد
Он ғуборати зи астғост давр кард
آن غبارت ز استغاثت دور کرد
Сӯии Форси рӯи Марви сӯии ғубор
سوی فارس رو مرو سوی غبار
Варна бар ту кӯбади он макри савор
ورنه بر تو کوبد آن مکر سوار
Гуфт ҳақи онро ки ин гургаш бихӯрад
گفت حق آن را که این گرگش بخورد
Дид гирди гург чун зорӣ накард
دید گرد گرگ چون زاری نکرد
ӯ намедонист гирди гург ро
او نمیدانست گرد گرگ را
Бо чунин дониш чаро кард ӯ чаро
با چنین دانش چرا کرد او چرا
Гӯсфандони буии гург бо газанд
گوسفندان بوی گرگ با گزند
намебидонанду баҳр сӯ ме хазанд
میبدانند و بهر سو میخزند
Мағзи ҳайвоноти буии шер ро
مغز حیوانات بوی شیر را
Май бидонад тарк мегуяд чаро
میبداند ترک میگوید چرا
Буии шер хашм дидӣ бози гирд
بوی شیر خشم دیدی باز گرد
Бо муноҷоту ҳазари анбози гирд
با مناجات و حذر انباز گرد
Во нагаштанд он гуруҳ аз гирди гург
وا نگشتند آن گروه از گرد گرگ
Гурги меҳнати баъд гирд омад сутург
گرگ محنت بعد گرد آمد سترگ
Бар дарид он гӯсфандонро бахшам
بر درید آن گوسفندان را به خشم
Ки зи чӯпони хиради бастанди чашм
که ز چوپان خرد بستند چشم
Чанд чӯпонашон бихонаду номднд
چند چوپانشان بخواند و نامدند
Хоки ғам дар чашм чӯпон ме заданд
خاک غم در چشم چوپان میزدند
Ки бирав мо аз ту худ чӯпон тарем
که برو ما از تو خود چوپانتریم
Чун табаъ гирдем ҳар як сарварем
چون تبع گردیم هر یک سروریم
Туъма гургем ва он ёр на
طعمهٔ گرگیم و آن یار نه
Ҳизуми норим ва он ор на
هیزم ناریم و آن عار نه
Ҳамиятии бади ҷоҳилият дар димоғ
حمیتی بد جاهلیت در دماغ
Бонг шавамӣ бар дмншон кард зоғ
بانگ شومی بر دمنشان کرد زاغ
Баҳри мазлӯмон ҳаме канданд чоҳ
بهر مظلومان همیکندند چاه
Дар чаҳ афтоданд ва мегуфтанд оҳ
در چه افتادند و میگفتند آه
Пӯстин Юсуфон бшикофтанд
پوستین یوسفان بشکافتند
Онч мекарданд як як ёфтанд
آنچ میکردند یک یک یافتند
Кист он Юсуфи дили ҳақи ҷӯии ту
کیست آن یوسف دل حقجوی تو
Чун асирии бастаи андари кӯии ту
چون اسیری بسته اندر کوی تو
Ҷабраилиро бар астни баста Эй
جبرئیلی را بر استن بستهای
Пару болашро ба сад ҷои хаста Эй
پر و بالش را به صد جا خستهای
Пеш ӯ гӯсолаи бирён оварӣ
پیش او گوساله بریان آوری
Гуҳи кашӣ ӯро ба кҳдон оварӣ
گه کشی او را به کهدان آوری
Ки бихӯр инаст моро лӯту пўт
که بخور اینست ما را لوت و پوت
Нест ӯро ҷузи лқоءи аллоҳи қӯт
نیست او را جز لقاء الله قوت
Зини шиканҷау имтиҳони он мубтало
زین شکنجه و امتحان آن مبتلا
намекунад аз ту шикоят бо худо
میکند از تو شکایت با خدا
К-эии худои афғони азин гурги куҳан
کای خدا افغان ازین گرگ کهن
Гуядаш нак вақт омад сабр кун
گویدش نک وقت آمد صبر کن
Дод ту во хоҳам аз ҳар бе хабар
داد تو وا خواهم از هر بیخبر
Дод кӣ диҳад ҷузи худои додгар
داد کی دهد جز خدای دادگر
ӯ ҳаме гуяд ки сабрам шуд фано
او همیگوید که صبرم شد فنا
Дар фироқ рӯй ту ё рбно
در فراق روی تو یا ربنا
Аҳмадам дар монда дар дасти яҳуд
احمدم در مانده در دست یهود
Солеҳами афтода дар ҳабси самуд
صالحم افتاده در حبس ثمود
эй саодати бахши ҷони анбиё
ای سعادتبخش جان انبیا
ё бикаш ё боз хонам ё биё
یا بکش یا باز خوانم یا بیا
Бо фироқати кофаронро нест тоб
با فراقت کافران را نیست تاب
Май гавд ё литнии канти туроб
میگود یا لیتنی کنت تراب
Ҳол ӯ инаст кӯи худ зон сӯаст
حال او اینست کو خود زان سوست
Чун буд бе ту касе кон туаст
چون بود بی تو کسی کان توست
Ҳақ ҳаме гуяд ки оре Эй назиҳ
حق همیگوید که آری ای نزه
Лек бишинав сабри ору сабр ба
لیک بشنو صبر آر و صبر به
Субҳ наздикаст хомаш кам хурӯш
صبح نزدیکست خامش کم خروش
Ман ҳаме кӯшам паии ту ту макуш
من همیکوشم پی تو، تو مکوش