Ёдам омад он ҳикояти кони фақир

یادم آمد آن حکایت کان فقیر

Рӯз ва шаб мекард афғону нафир

روز و شب می‌کرد افغان و نفیر

Вази худо май хости рӯзии ҳалол

وز خدا می‌خواست روزی حلال

Бешикору ранҷу касбу интиқол

بی شکار و رنج و کسب و انتقال

Пеши азин гуфтеми баъзе ҳол ӯ

پیش ازین گفتیم بعضی حال او

Лек таъвиқ омад ва шуд панҷ ту

لیک تعویق آمد و شد پنج‌تو

Ҳам бигӯемаш куҷо хоҳад гурехт

هم بگوییمش کجا خواهد گریخت

Чун зи абри фазли ҳақ ҳикмат бирехт

چون ز ابر فضل حق حکمت بریخت

Соҳиб говаш бидид ва гуфт ҳин

صاحب گاوش بدید و گفت هین

эй бзлмти гов ман гашта раҳин

ای به‌ظلمت گاو من گشته رهین

Ҳин чрокштӣ бигӯ гови маро

هین چرا کُشتی بگو گاو مرا

Аблаҳи таррори инсофи андари о

ابله طرار انصاف اندر آ

Гуфт ман рӯзии зи ҳақ май хостам

گفت من روزی ز حق می‌خواستم

Қибларо аз лоба ме оростам

قبله را از لابه می‌آراستم

Он дуоӣ куҳна ам шуд мустаҷоб

آن دعای کهنه‌ام شد مستجاب

Рӯзии ман буд киштам нак ҷавоб

روزی من بود کشتم نک جواب

ӯ з хашм омад гиребонаш гирифт

او ز خشم آمد گریبانش گرفت

Чанд муштӣ зад ба рӯйиши ношкФт

چند مشتی زد به رویش ناشکفت