Шуд зи ҳади ҳин бози гирд эй ёри гирд
شد ز حد هین بازگرد ای یار گُرد
Рӯстои хоҷаро байни хонаи барад
روستایی خواجه را بین خانه برد
Қиссаи аҳли сабои як гӯша на
قصهٔ اهل سبا یک گوشه نه
Он бигӯ кони хоҷа чун омад ба даҳ
آن بگو کان خواجه چون آمد به ده
Рӯстоӣ дар тамаллуқ шева кард
روستایی در تملق شیوه کرد
То ки ҳзми хоҷаро колиўаҳ кард
تا که حزم خواجه را کالیوه کرد
Аз паёми андари паём ӯ хира шуд
از پیام اندر پیام او خیره شد
То зулоли ҳзми хоҷа тира шуд
تا زلال حزم خواجه تیره شد
Ҳам азинҷои кӯдаконаш дар писанд
هم ازینجا کودکانش در پسند
Нртъ ва налаъиб бшодӣ ме заданд
نرتع و نلعب به شادی میزدند
Ҳамчуи Юсуфи каши зи тақдири аҷаб
همچو یوسف کهش ز تقدیر عجب
Нртъ ва налаъиб бабрад аз зилли аб
نرتع و نلعب ببرد از ظل اَب
Он на бозӣ блак ҷонбозӣаст он
آن نه بازی، بلکه جانبازیست آن
Ҳилау макру дғосозисти он
حیله و مکر و دغاسازیست آن
Ҳарчӣ аз ёрат ҷудо андозад он
هرچه از یارت جدا اندازد آن
Машну онро кон зиён дорад зиён
مشنو آن را کان زیان دارد زیان
Гар буд он суди сад дар сад мгир
گر بود آن سودِ صد در صد، مگیر
Баҳри зари мгсли зи ганҷур эй фақир
بهر زر مگسل ز گنجور ای فقیر
Ин шинав ки чанд яздон заҷр кард
این شنو که چند یزدان زجر کرد
Гуфт асҳоби набиро гарму сард
گفت اصحاب نبی را گرم و سرد
Зонк бар бонги дуҳул дар соли танг
زانک بر بانگ دهل در سال تنگ
Ҷумъаро карданд ботил бе диранг
جمعه را کردند باطل بیدرنگ
То набояд дигарон арзон харанд
تا نباید دیگران ارزان خرند
Зон ҷалби сарфаи зи мо эшон баранд
زان جلب صرفه ز ما ایشان برند
Монад пайғомбари бхлўт дар намоз
ماند پیغامبر به خلوت در نماز
Бо ду се дарвеши собити пари ниёз
با دو سه درویش ثابت پر نیاز
Гуфт таблу лаҳву бозаргоне
گفت طبل و لهو و بازرگانیی
Чунатон бибаред аз раббонӣӣ
چونتان ببرید از ربانیی
Қади Фззтми наҳви қмҳи ҳоӣмо
قد فضضتم نحو قمح هائما
Сам хлитм набиё қоӣмо
ثم خلیتم نبیا قائما
Баҳри гандуми тухм ботил коштед
بهر گندم تخم باطل کاشتید
Ва он расӯли ҳақро бгзоштид
و آن رسول حق را بگذاشتید
Суҳбат ӯ хайр ман лаҳвасту мол
صحبت او «خیرٌ مِن لهو»ست و مال
Байни крои бгзоштӣ чашмӣ бимол
بین کهرا بگذاشتی؟ چشمی بمال
Худ нашуд ҳирси шуморо ин яқин
خود نشد حرص شما را این یقین
Ки манам раззоқу хайри алрозқин
که منم رزاق و خیر الرازقین
Онки гандумро зи худ рӯзӣ диҳад
آنکه گندم را ز خود روزی دهد
Кӣ тўклҳотро зойеъ наад
کی توکّلهات را ضایع نهد؟
Аз паии гандуми ҷудои гаштӣ аз он
از پی گندم جدا گشتی از آن
Ки фиристодаст гандуми зи осмон
که فرستادهست گندم ز آسمان