Аслашони бад буд он аҳли сабо

اصلشان بَد بود آن اهل سبا

Май рмидндии зи асбоби лақо

می‌رمیدندی ز اسبابِ لقا

Додашон чандон зёъу боғу роғ

دادشان چندان ضیاع و باغ و راغ

Аз чап ва аз рост аз баҳри фироқ

از چپ و از راست از بهر فراغ

Бас ки меафтод аз парии смор

بس که می‌افتاد از پُری ثمار

Танг мешуд маъбари раҳ бар гузор

تنگ می‌شد معبرِ ره، بر گذار

Он нисори миваи раҳро ме гирифт

آن نثار میوه، ره را می‌گرفت

Аз парии миваи раҳи рӯ дар шигифт

از پُریِ میوه، ره‌رو در شگفت

Сила бар сар дар дрхтстоншон

سَلّه بر سر در درختستانشان

Пар шудӣ нохост аз мива фишон

پُر شدی ناخواست از میوه‌فشان

Боди он мива фишондӣ на касе

باد آن میوه فشاندی نَه کسی

Пар шудӣ зон миваи доманҳо басӣ

پُر شدی زان میوه دامنها بسی

Хӯшаҳои зафт то зери омада

خوشه‌های زفت تا زیر آمده

Бар сар ва рӯй раванда ме зада

بر سَر و روی رونده می‌زده

Марди гулхани тоб аз парии зар

مَرد گلخن‌تاب از پُری زر

Баста будӣ дар миёни заррини камар

بسته بودی در میان زرین کمر

Саги кличаҳи кӯфтӣ дар зери по

سگ کُلیچه کوفتی در زیر پا

Тухма будӣ гурги саҳро аз наво

تخمه بودی گرگ صحرا از نوا

Гашта омни шаҳр ва даҳ аз дузду гург

گشته آمن شهر و ده از دزد و گرگ

Бузи нтрсидии ҳам аз гурги сутург

بُز نترسیدی هم از گرگ سترگ

Гар бигӯям шарҳи неъматҳои қавм

گر بگویم شرح نعمتهای قوم

Ки зиёдат мешуд он иўмои биўм

که زیادت می‌شد آن یوماً بِیَوم

Монеъ ояд аз суханҳои муҳим

مانع آید از سخنهای مهم

Анбиёи бурданди амри Фостқм

انبیا بردند امرِ فَاستَقِم