Кӣ расадатон ин мислҳо сохтан

کی رسدتان این مثلها ساختن

Сӯии он даргоҳи пок андохтан

سوی آن درگاه پاک انداختن

Он мисли овардан он ҳазратаст

آن مثل آوردن آن حضرتست

Ки бълми сару ҷҳр ӯ оятаст

که بعلم سر و جهر او آیتست

Ту чаҳ донеи сари чизе то ту кул

تو چه دانی سر چیزی تا تو کل

ё ба зулфӣ ё ба рухи оре мисл

یا به زلفی یا به رخ آری مثل

Мӯсои онро Асо дид ва набӯд

موسیی آن را عصا دید و نبود

Аждаҳои бади сар ӯ лаб ме гушӯд

اژدها بد سر او لب می‌گشود

Чун чунон шоҳӣ надонад сари чӯб

چون چنان شاهی نداند سر چوب

Ту чаҳ донеи сари ин дому ҳубуб

تو چه دانی سر این دام و حبوب

Чун ғалат шуд чашми Мӯсо дар мисл

چون غلط شد چشم موسی در مثل

Чун кунад мӯшии фузулии мадхал

چون کند موشی فضولی مدخل

Он мисолатро чу аждарҳо кунад

آن مثالت را چو اژدرها کند

То ба посухи ҷузви ҷузват бар кунад

تا به پاسخ جزو جزوت بر کند

Ин мисол оварад Иблиси лъин

این مثال آورد ابلیس لعین

То ки шуд малъуни ҳақ то явми дайн

تا که شد ملعون حق تا یوم دین

Ин мисол оварад қорун аз лҷоҷ

این مثال آورد قارون از لجاج

То фурӯ шуд дар замин бо тахту тоҷ

تا فرو شد در زمین با تخت و تاج

Ин мисолатро чу зоғу буми дон

این مثالت را چو زاغ و بوم دان

Ки азишон паст шуд сад хонадон

که ازیشان پست شد صد خاندان