Анбиё гуфтанд навмидии бадаст
انبیا گفتند نومیدی بدست
Фазл ва раҳматҳои борӣ бе ҳадаст
فضل و رحمتهای باری بیحدست
Аз чунин Муҳсин нишоед ноумед
از چنین محسن نشاید ناامید
Даст дар фитроки ин раҳмати занед
دست در فتراک این رحمت زنید
эй басои коро ки аввали саъби гашт
ای بسا کارا که اول صعب گشت
Баъд аз он бигушода шуд сахтии гузашт
بعد از آن بگشاده شد سختی گذشت
Баъди навмидии басии аўмидҳост
بعد نومیدی بسی اومیدهاست
Аз пас зулмати басии хўршидҳост
از پس ظلمت بسی خورشیدهاست
Худ гирифтам ки шумо сангин шудят
خود گرفتم که شما سنگین شدیت
Қуфлҳо бар гӯш ва бар дил бар задят
قفلها بر گوش و بر دل بر زدیت
Ҳеҷ моро бо қабӯлӣ кор нест
هیچ ما را با قبولی کار نیست
Кори мо таслиму фармони крднист
کار ما تسلیم و فرمان کردنیست
ӯ бФрмўдстмони ин бандагӣ
او بفرمودستمان این بندگی
Нест моро аз худ ин гӯяндагӣ
نیست ما را از خود این گویندگی
Ҷон барои амр ӯ дорем мо
جان برای امر او داریم ما
Гар ба Ригӣ гуяд ӯ корем мо
گر به ریگی گوید او کاریم ما
Ғайри ҳақи ҷони набиро ёр нест
غیر حق جان نبی را یار نیست
Бо қабулу ради халқаш кор нест
با قبول و رد خلقش کار نیست
Музди таблиғ рсолотш азуаст
مزد تبلیغ رسالاتش ازوست
Зишту душмани рӯи шудем аз баҳри дӯст
زشت و دشمنرو شدیم از بهر دوست
Мо барин дарга малулон нестем
ما برین درگه ملولان نیستیم
То зи баъди роҳ ҳар ҷо бистем
تا ز بعد راه هر جا بیستیم
Дили фурӯи бастау малули онкас буд
دل فرو بسته و ملول آنکس بود
Каз фироқи ёр дар маҳбас буд
کز فراق یار در محبس بود
Дилбару матлӯб бо мо ҳозираст
دلبر و مطلوب با ما حاضرست
Дар нисори раҳматаш ҷон шокираст
در نثار رحمتش جان شاکرست
Дар дили мо лолаи зору глшнист
در دل ما لالهزار و گلشنیست
Перӣу пажмурдагиро роҳ нест
پیری و پژمردگی را راه نیست
Доимотар ва ҷавонему латиф
دایما تر و جوانیم و لطیف
Тозау ширину хандону зариф
تازه و شیرین و خندان و ظریف
Пеши мо сад сол ва иксоът якеаст
پیش ما صد سال و یکساعت یکیست
Ки дарозу кӯтаҳ аз мо мнФкист
که دراز و کوته از ما منفکیست
Он дарозу кӯтаҳӣ дар ҷсмҳост
آن دراز و کوتهی در جسمهاست
Он дарозу кӯтаҳи андар ҷон куҷост
آن دراز و کوته اندر جان کجاست
Сесад ва на соли он асҳоби Каҳф
سیصد و نه سال آن اصحاب کهف
Пешашони як рӯз беандӯҳу лҳФ
پیششان یک روز بی اندوه و لهف
Вонгаҳе бинмудашон як рӯзи ҳам
وانگهی بنمودشان یک روز هم
Ки ба тан боз омад арвоҳ аз адам
که به تن باز آمد ارواح از عدم
Чун набошад рӯзу шаб ё моҳу сол
چون نباشد روز و شب یا ماه و سال
Кӣ буд сирӣу перӣу малол
کی بود سیری و پیری و ملال
Дар гулистони адам чун бе худӣаст
در گلستان عدم چون بیخودیست
Мастӣ аз сғроқи лутфи аиздист
مستی از سغراق لطف ایزدیست
Лами изқи лами идр ҳар кас кӯ нахурд
لم یذق لم یدر هر کس کو نخورد
Кӣ бўҳми оради ҷаъли анфоси вирд
کی بوهم آرد جعل انفاس ورد
Нест мавҳум ар бадии мавҳуми он
نیست موهوم ار بدی موهوم آن
Ҳамчу мавҳумон шудӣ маъдӯми он
همچو موهومان شدی معدوم آن
Дӯзахи андари ваҳм чун оради биҳишт
دوزخ اندر وهم چون آرد بهشت
Ҳеҷ тобад рӯй хуб аз хӯки зишт
هیچ تابد روی خوب از خوک زشت
Ҳин гулӯӣ худ мабар ҳон эй маон
هین گلوی خود مبر هان ای مهان
Ин чунин луқмаи расида то даҳон
اینچنین لقمه رسیده تا دهان
Роҳҳои саъби поён барда ем
راههای صعب پایان بردهایم
Раҳ бар аҳли хеш осон карда ем
ره بر اهل خویش آسان کردهایم