Анбиё гуфтанд фоли зишту бад

انبیا گفتند فال زشت و بد

Аз миён ҷонатон дорад мадад

از میان جانتان دارد مدد

Гар ту ҷое хуфта бошӣ бо хатар

گر تو جایی خفته باشی با خطر

Аждаҳо дар қасди ту аз сӯии сар

اژدها در قصد تو از سوی سر

Меҳрбонии мари туро огоҳ кард

مهربانی مر ترا آگاه کرد

Ки бҷаҳи зуд ар на аждрҳот хӯрд

که بجه زود ار نه اژدرهات خورد

Ту бигӯе фоли бад чун май занӣ

تو بگویی فال بد چون می‌زنی

Фол чаҳ бар ҷа бибин дар равшанӣ

فال چه بر جه ببین در روشنی

Аз миёни фоли бади ман худ туро

از میان فال بد من خود ترا

намеРаҳонам май барам сӯии саро

می‌رهانم می‌برم سوی سرا

Чун набии огаҳкунанда сет аз ниҳон

چون نبی آگه کننده‌ست از نهان

Кӯ бидид онч надид аҳли ҷаҳон

کو بدید آنچ ندید اهل جهان

Гар табибӣ гуядат ғӯра махӯр

گر طبیبی گویدت غوره مخور

Ки чунин ранҷӣ бар оради шӯру шар

که چنین رنجی بر آرد شور و شر

Ту бигӯе фоли бад чун май занӣ

تو بگویی فال بد چون می‌زنی

Пас ту носеҳро мсм ме кунӣ

پس تو ناصح را مثم می‌کنی

Вар мунаҷҷим гуядат комрўзи ҳеҷ

ور منجم گویدت کامروز هیچ

Ончунон корӣ макун андари псич

آنچنان کاری مکن اندر پسیچ

Сад раҳ ар бинии дурӯғи ахтарӣ

صد ره ار بینی دروغ اختری

Як дубора рост ояд май харӣ

یک دوباره راست آید می‌خری

Ин нуҷум мо нашуд ҳаргизи хилоф

این نجوم ما نشد هرگز خلاف

Сиҳҳаташ чун монад аз ту дар ғилоф

صحتش چون ماند از تو در غلاف

Он табиб ва он мунаҷҷим аз гумон

آن طبیب و آن منجم از گمان

намекунанд огоҳ ва мо худ аз аён

می‌کنند آگاه و ما خود از عیان

Дӯд мебайнему оташ аз карон

دود می‌بینیم و آتش از کران

Ҳамла май орад ба сӯии мункирон

حمله می‌آرد به سوی منکران

Ту ҳамеи гӯйӣ хамаш кун зини мақол

تو همی‌گویی خمش کن زین مقال

Ки зиёни мост қол шавам фол

که زیان ماست قال شوم‌فال

эй ки нсҳи носеҳонро нашнавӣ

ای که نصح ناصحان را نشنوی

Фоли бад бо тест ҳар ҷо май рӯй

فال بد با تست هر جا می‌روی

Афъӣӣ бар пушти ту бар ме равад

افعیی بر پشت تو بر می‌رود

ӯ з намебинадаш огаҳ кунад

او ز بامی بیندش آگه کند

Гӯйяши хомӯш ғамгинам макун

گوییش خاموش غمگینم مکن

Гуяд ӯ хуш бош худ рафт он сухан

گوید او خوش باش خود رفت آن سخن

Чун занад афъии даҳон бар гарданат

چون زند افعی دهان بر گردنت

Талх гардад ҷумлаи шодӣ ҷустанат

تلخ گردد جمله شادی جستنت

Пас бадви гӯйии ҳамин буд эй фалон

پس بدو گویی همین بود ای فلان

Чун бндридии гиребон дар фиғон

چون بندریدی گریبان در فغان

ё з болоем ту сангӣ ме задӣ

یا ز بالایم تو سنگی می‌زدی

То марои он ҷад намӯдӣу бадӣ

تا مرا آن جد نمودی و بدی

ӯ бигӯед зонк май озурда Эй

او بگوید زآنک می‌آزرده‌ای

Ту бигӯе нек шодам карда Эй

تو بگویی نیک شادم کرده‌ای

Гуфт ман кардам ҷўомрдии бпнд

گفت من کردم جوامردی بپند

То Раҳонам ман турои зини хушки банд

تا رهانم من ترا زین خشک بند

Аз лӣимии ҳақ он нашинохтӣ

از لئیمی حق آن نشناختی

Мояи аизоу туғёни сохтӣ

مایهٔ ایذا و طغیان ساختی

Ин буд хуии лӣимони ?данӣ

این بود خوی لئیمان دنی

Бад кунад бо ту чу некуӣ кунӣ

بد کند با تو چو نیکویی کنی

Нафасро зин сабр мекун мнҳниш

نفس را زین صبر می‌کن منحنیش

Ки лӣимст ва насозад некӯяш

که لئیمست و نسازد نیکویش

Бо карӣмӣ гар кунӣ эҳсон сазад

با کریمی گر کنی احسان سزد

Мари якеро ӯ иваз ҳФсд диҳад

مر یکی را او عوض هفصد دهد

Бо лӣимӣ чун кунӣ қаҳру ҷафо

با لئیمی چون کنی قهر و جفا

Банда Эй гардад турои бас бо вафо

بنده‌ای گردد ترا بس با وفا

Кофарон коранд дар неъмати ҷафо

کافران کارند در نعمت جفا

Боз дар дӯзахи Нидоашони рбно

باز در دوزخ نداشان ربنا