Қиссаи асҳоби зрўони хонда Эй

قصهٔ اصحاب ضروان خوانده‌ای

Пас чаро дар ҳилаи ҷӯии монда Эй

پس چرا در حیله‌جویی مانده‌ای

Ҳила мекарданд кздми неш чанд

حیله می‌کردند کزدم‌نیش چند

Ки баранд аз рӯзии дарвеш чанд

که برند از روزی درویش چند

Шаби ҳамаи шаб май сголиднди макр

شب همه شب می‌سگالیدند مکر

Рӯй дар рӯ карда чандини Амру бикр

روی در رو کرده چندین عمرو و بکر

ХФиаҳ мегуфтанд сарҳо он бидон

خفیه می‌گفتند سرها آن بدان

То набояд ки худо дар ёбад он

تا نباید که خدا در یابد آن

Бо гули андоиндаҳи асголиди гул

با گِل انداینده اسگالید گِل

Даст корӣ мекунад пинҳони зи дил

دست کاری می‌کند پنهان ز دل

Гуфт алои иълми ҳўоки ман халқ

گفت الا یعلم هواک من خلق

Ани фии нҷўок сдқоам млқ

ان فی نجواک صدقا ام ملق

Гуфт иғФли ани зъини қади ғдо

گفت یغفل عن ظعین قد غدا

Ман иъоини ин мсўоаҳи ғдо

من یعاین این مثواه غدا

Аинмои қади ҳбто ӯ съдо

اینما قد هبطا او صعدا

Қади таваллоау аҳсии ъддо

قد تولاه و احصی عددا

Гӯшро акнӯн зи ғифлат пок кун

گوش را اکنون ز غفلت پاک کن

Истимоъи ҳиҷри он ғамнок кун

استماع هجر آن غمناک کن

Он закотии дон ки ғамгинро диҳӣ

آن زکاتی دان که غمگین را دهی

Гӯшро чун пеш дастонаш наҳй

گوش را چون پیش دستانش نهی

Бишинавӣ ғамҳои ранҷурони дил

بشنوی غمهای رنجوران دل

Фоқаи ҷони шариф аз обу гул

فاقهٔ جان شریف از آب و گل

Хонаи пар дӯд дорад пари фаннӣ

خانهٔ پر دود دارد پر فنی

Мар варо бигушо зи асғои равзанӣ

مر ورا بگشا ز اصغا روزنی

Гӯши ту ӯро чу роҳ дам шавад

گوش تو او را چو راه دم شود

Дӯди талх аз хона ӯ кам шавад

دود تلخ از خانهٔ او کم شود

Ғмгсорӣ кун ту бо мо эй рӯй

غمگساری کن تو با ما ای روی

Гар ба сӯии раби аъло май рӯй

گر به سوی رب اعلی می‌روی

Ин тараддуди ҳабсу зиндонӣ буд

این تردد حبس و زندانی بود

Ки бнгзорд ки ҷон сӯе равад

که بنگذارد که جان سویی رود

Ин бад-ӣни сӯ он бидон сӯ ме кашад

این بدین سو آن بدان سو می‌کشد

Ҳар яке гуё манам роҳи рушд

هر یکی گویا منم راهِ رَشَد

Ин тараддуди ақаба роҳ ҳақаст

این تردد عقبهٔ راه حقست

эй хунаки онро ки поиш мутлақаст

ای خنک آن را که پایش مطلقست

Бетараддуд меравад дар роҳи рост

بی‌تردد می‌رود در راه راست

Раҳ намедоне биҷӯ гомаш куҷост

ره نمی‌دانی بجو گامش کجاست

Гоми оҳӯро бигиру рӯи муъоф

گام آهو را بگیر و رو معاف

То рисӣ аз гоми оҳӯ то ба ноф

تا رسی از گام آهو تا به ناف

Зини равиш бар авҷи анвар май рӯй

زین روش بر اوج انور می‌روی

эй бародаргар бар озар май рӯй

ای برادر گر بر آذر می‌روی

На зи дарёи тарс на аз мавҷу каф

نه ز دریا ترس نه از موج و کف

Чун шунидӣ ту хитоби лои тхФ

چون شنیدی تو خطاب لا تخف

Лои тхФи дон чунк хавфат дод ҳақ

لا تخف دان چونک خوفت داد حق

Нон фиристад чун фиристодат тибқ

نان فرستد چون فرستادت طبق

Хавфи он каси рости ковро хавф нест

خوف آن کس راست کاو را خوف نیست

Ғуссаи он касро каши ӣнҷо тўФ нест

غصه آن کس را کش اینجا طوف نیست