Хоҷа дар кор омаду таҷҳизи сохт

خواجه در کار آمد و تجهیز ساخت

Мурғи азмаши сӯии даҳ аштоби тохт

مرغ عزمش سوی ده اشتاب تاخت

Аҳлу фарзандони сафарро сохтанд

اهل و فرزندان سفر را ساختند

Рахтро бар гов азм андохтанд

رخت را بر گاوِ عزم انداختند

Шодмонону шитобони сӯии даҳ

شادمانان و شتابان سوی ده

Ки барӣ хӯрдем аз даҳ муждаи даҳ

که بری خوردیم از ده مژده ده

Мақсади моро чарогоҳи хуши сет

مقصد ما را چراگاه خوش‌ست

Ёри мо онҷои Кариму дилкаши сет

یار ما آنجا کریم و دلکش‌ست

Бо ҳазорон орзӯи мон хонда аст

با هزاران آرزو‌مان خوانده است

Баҳри мо ғарс карам биншонада аст

بهر ما غرس کرم بنشانده است

Мо захираи даҳ зимистони дароз

ما ذخیرهٔ دَه زمستانِ دراز

Аз бар ӯ сӯии шаҳри ореми боз

از برِ او سوی شهر آریم باز

Блаки боғи эсори роҳ мо кунад

بلک باغ ایثار راه ما کند

Дар миёни ҷони худамон ҷо кунад

در میان جان خودمان جا کند

Ъҷлўои асҳобно кӣ трбҳўо

عجلوا اصحابنا کی تربحوا

Ақл мегуфт аз даруни лои тФрҳўо

عقل می‌گفت از درون لا تفرحوا

Ман рбоҳи аллоҳи кўнўои робҳин

من رباح الله کونوا رابحین

Ани рабии лои иҳби алФрҳин

ان ربی لا یحب الفرحین

АФрҳўои ҳўнои бмои отокм

افرحوا هونا بما آتاکم

Кули оати мшғли алҳокм

کل آت مشغل الهاکم

Шод аз вай шӯ машав аз ғайри вай

شاد از وی شو مشو از غیر وی

ӯ баҳори сет ва дигарҳо моҳи дай

او بهار‌ست و دگرها ماه دی

Ҳар чаҳ ғайр ӯст астдроҷи тест

هر چه غیر اوست استدراج تست

Гарчи тахт ва маликатасту тоҷи тест

گرچه تخت و ملکت است و تاج تست

Шод аз ғами шӯ ки ғами доми лақои сет

شاد از غم شو که غم دام لقا‌ست

Андарин раҳи сӯии пастии иртиқои сет

اندرین ره سوی پستی ارتقا‌ست

Ғами яке ганҷии сету ранҷи ту чу кон

غم یکی گنجی‌ست و رنج تو چو کان

Лек кӣ дар гирад ин дар кӯдакон ?

لیک کی در گیرد این در کودکان‌؟

Кӯдакон чун ном бозӣ бишинаванд

کودکان چون نام بازی بشنوند

Ҷумла бо хари гӯри ҳам таг ме дуанд

جمله با خر گور هم تگ می‌دوند

эй харони кӯри ин сӯи дом ҳост

ای خران کور این سو دام‌هاست

Дар камӣни ин сӯии хӯни ошом ҳост

در کمین این سوی خون‌آشام‌هاست

Тирҳо парони камони пинҳони зи ғайб

تیرها پران کمان پنهان ز غیب

Бар ҷавонӣ мерасад сад тири шеб

بر جوانی می‌رسد صد تیر شیب

Гом дар саҳрои дил бояд ниҳод

گام در صحرای دل باید نهاد

Зонка дар саҳроӣ гул набӯд кушод

زانکه در صحرای گِل نبوَد گشاد

Эмин ободаст дил эй дӯстон

ایمن‌آباد است دل ای دوستان

Чашмаҳоу гулистон дар гулистон

چشمه‌ها و گلستان در گلستان

Аҷи илои алқлбу сар ё сорӣа

عج الی القلب و سر یا ساریه

Фӣаи ашҷору айни ҷорӣа

فیه اشجار و عین جاریه

Даҳ Марви даҳ мардро аҳмақ кунад

دِه مرو دِه مرد را احمق کند

Ақлро бенур ва беравнақ кунад

عقل را بی نور و بی رونق کند

Қавли пайғомбари шинав эй Муҷтабо

قول پیغامبر شنو ای مجتبی

Гӯр ақл омад ватан дар рӯсто

گورِ عقل آمد وطن در روستا

Ҳар ки дар рсто буд рӯзӣу шом

هر که در رُستا بود روزی و شام

То ба моҳии ақл ӯ набӯд тамом

تا به ماهی عقل او نبود تمام

То ба моҳии аҳмақӣ бо ӯ буд

تا به ماهی احمقی با او بوَد

Аз ҳашиши даҳ ҷузи инҳо чаҳ дуруд ?

از حشیش دِه جز اینها چه‌دْرَوَد‌؟

Вонкаҳ моҳӣ бошад андари рӯсто

وانکه ماهی باشد اندر روستا

Рӯзгорӣ бошадаш ҷаҳлу ъмӣ

روزگاری باشدش جهل و عمی

Даҳ чаҳ бошад ? шайхи восил ношуда

دِه چه باشد؟ شیخ واصل ناشده

Даст дар тақлиду ҳуҷҷат дар зада

دست در تقلید و حجت در زده

Пеши шаҳри ақли куллӣ , ин ҳавос

پیشِ شهرِ عقلِ کلّی‌، این حواس

Чун харони чашми баста дар хрос

چون خرانِ چشم‌بسته در خراس

Ин раҳо кун сӯрати афсонаи гир

این رها کن صورت افسانه گیر

Ҳилли ту дурдонаи ту гандуми донаи гир

هِل تو دُردانه تو گندم‌دانه گیر

Гар бадар раҳ нест ҳин бар май ситон

گر به دُر ره نیست هین بر می‌ستان

Гар бидон раҳ нестат ин сӯ барон

گر بدان ره نیستت این سو بران

Зоҳири ши гир ар чаҳ зоҳири кажи пурд

ظاهر‌ش گیر ار چه ظاهر کژ پرد

Оқибати зоҳири сӯии ботини барад

عاقبت ظاهر سوی باطن برد

Аввал ҳар одамии худ сӯрат аст

اولِ هر آدمی خود صورت است

Баъд аз он ҷони кови ҷамол сират аст

بعد از آن جان کاو جمال سیرت است

Аввал ҳар миваи ҷузи сӯрат кӣаст ?

اولِ هر میوه جز صورت کی است؟

Баъд аз он лиззат , ки маънӣ вай аст

بعد از آن لذت‌، که معنیِ وی است

Авлои харгоҳи созанд ва харанд

اولاً خرگاه سازند و خرند

Таркро зон пас ба меҳмон оваранд

تُرک را زان پس به مهمان آورند

Сӯратати харгоҳи дони маънӣати тарк

صورتت خرگاه دان معنیت تُرک

Маънӣати млоҳи дони сӯрат чу фалак

معنیت ملّاح دان صورت چو فُلک

Баҳри ҳақи инро раҳо кун як нафас

بهر حق این را رها کن یک نفس

То хар хоҷа биҷунбанд ҷарас

تا خر خواجه بجنباند جرس

Хониш
бхш 15 - рвон шдн хвоҷҳ бҳ свӣ дҳ — ъндлӣб