Суфе бар мехи рӯзӣ суфра дид

صوفیی بر میخ روزی سفره دید

Чарх мезад ҷомаҳоро ме дарид

چرخ می‌زد جامه‌ها را می‌درید

Бонг мезад нак навой бе наво

بانگ می‌زد نک نوای بی‌نوا

Қаҳтҳо ва дардҳоро нак даво

قحطها و دردها را نک دوا

Чунк дӯду шӯр ӯ бисёр шуд

چونک دود و شور او بسیار شد

Ҳар ки сӯфӣ буд бо ӯ ёр шуд

هر که صوفی بود با او یار شد

Кхи кхӣ ваҳои ва ҳўиӣ ме заданд

کخ‌کخی و های و هویی می‌زدند

Тоӣ чанде маст ва бехуд ме шуданд

تای چندی مست و بی‌خود می‌شدند

БўолФзўлӣ гуфт сӯфиро ки чист

بوالفضولی گفت صوفی را که چیست

Суфрае овехтаи ваз нон тиҳӣаст

سفره‌ای آویخته وز نان تهیست

Гуфт рӯи рӯи нақш бе маънистӣ

گفت رو رو نقش بی‌معنیستی

Ту биҷӯ ҳастӣ ки ошиқи нестӣ

تو بجو هستی که عاشق نیستی

Ишқи нон бе нони ғизоӣ ошиқ аст

عشق نان بی نان غذای عاشق است

Банд ҳастӣ нест ҳар кӯ содиқаст

بند هستی نیست هر کو صادقست

Ошиқонро кор набӯд бо вуҷӯд

عاشقان را کار نبود با وجود

Ошиқонро ҳаст бе сармояи суд

عاشقان را هست بی سرمایه سود

Бол нау гирд олам ме паранд

بال نه و گرد عالم می‌پرند

Даст нау гӯи з майдон ме баранд

دست نه و گو ز میدان می‌برند

Он фақирии кӯи зи маънӣ буи ёфт

آن فقیری کو ز معنی بوی یافت

Дасти бибридаи ҳамеи занбили бофт

دست ببریده همی زنبیل بافت

Ошиқони андари адам хайма заданд

عاشقان اندر عدم خیمه زدند

Чун адами як ранг ва нафас воҳиданд

چون عدم یک‌رنگ و نفس واحدند

Ширхора кӣ шиносади завқи лӯт

شیرخواره کی شناسد ذوق لوت

Мари париро буи бошад лӯту пўт

مر پری را بوی باشد لوت و پوت

Одамӣ кӣ бӯи барад аз буи ӯ

آدمی کی بو برد از بوی او

Чунк хуй ӯст зиди хуй ӯ

چونک خوی اوست ضد خوی او

Ёбад аз бӯи он парии буии каш

یابد از بو آن پری بوی‌کش

Ту наёбӣ он зи сад ман лӯти хуш

تو نیابی آن ز صد من لوت خوش

Пеши қибтии хӯн буд он оби нил

پیش قبطی خون بود آن آب نیل

Об бошад пеши сибтии ҷамил

آب باشد پیش سبطی جمیل

Ҷода бошад баҳри зи Исроилён

جاده باشد بحر ز اسرائیلیان

Ғарқа гуҳ бошад зи фиръавни ъўон

غرقه گه باشد ز فرعون عوان