Мейр шуд муҳтоҷи гармобаи саҳар
میر شد محتاج گرمابه سحر
Бонг зад сунқур ?ҳулло бурдор сар
بانگ زد سنقر هلا بردار سر
Тосу мндилу гул аз алтўн бигир
طاس و مندیل و گل از التون بگیر
Тоба гармоба рӯем эй ногузир
تا به گرمابه رویم ای ناگزیر
Сунқури он дами тосу мндилии накӯ
سنقر آن دم طاس و مندیلی نکو
Барграфт ва рафт бо ӯ ду бадв
برگرفت و رفت با او دو بدو
Масҷидӣ бар раҳи баду бонги сало
مسجدی بر ره بد و بانگ صلا
Омад андари гӯши сунқур дар мулло
آمد اندر گوش سنقر در ملا
Буд сунқури сахти мўлъ дар намоз
بود سنقر سخت مولع در نماز
Гуфт эй мейри ман эй бандаи навоз
گفت ای میر من ای بندهنواز
Ту барин дукони замонии сбркн
تو برین دکان زمانی صبر کن
То гузорами фарз ва хонам лами икн
تا گزارم فرض و خوانم لم یکن
Чун эмому қавм берун омаданд
چون امام و قوم بیرون آمدند
Азнмоз ва вирдҳо фориғ шуданд
از نماز و وردها فارغ شدند
Сунқур онҷо монад то наздики чошт
سنقر آنجا ماند تا نزدیک چاشت
Мейри сунқурро замонӣ чашм дошт
میر سنقر را زمانی چشم داشت
Гуфт эй сунқур чаро ноеи бурун
گفت ای سنقر چرا نایی برون
Гуфт май нгзордми ин зўи фунун
گفت مینگذاردم این ذو فنون
Сабр кун нак омадам эй равшанӣ
صبر کن نک آمدم ای روشنی
Нестам ғофил ки дар гӯши манӣ
نیستم غافل که در گوش منی
Ҳафт навбат сабр кард ва бонг кард
هفت نوبت صبر کرد و بانگ کرد
Токаи оҷизи гашт аз тибоши мард
تاکه عاجز گشت از تیباش مرد
Посухаши ин буд май нгзордм
پاسخش این بود مینگذاردم
То бурун оем ҳануз эй муҳтарам
تا برون آیم هنوز ای محترم
Гуфт охири масҷиди андар кас намонад
گفت آخر مسجد اندر کس نماند
Кят во медорад онҷои кати нишонд
کیت وا میدارد آنجا کت نشاند
Гуфт онк бастаастат аз бурун
گفت آنک بستهاستت از برون
Бастааст ӯ ҳам маро дар андарун
بسته است او هم مرا در اندرون
Онк нагузорад турои к-эйии дарун
آنک نگذارد ترا کایی درون
Май бнгзорди марои к-эйами бурун
میبنگذارد مرا کایم برون
Онк нагузорад казин сӯ по наҳй
آنک نگذارد کزین سو پا نهی
ӯ бад-ӣни сӯи басти пои ин раҳе
او بدین سو بست پای این رهی
Моҳёнро баҳр нагузорад бурун
ماهیان را بحر نگذارد برون
Хокёнро баҳр нагузорад дарун
خاکیان را بحر نگذارد درون
Асли моҳии обу ҳайвон аз гуласт
اصل ماهی آب و حیوان از گلست
Ҳилау тадбир ӣнҷо ботиласт
حیله و تدبیر اینجا باطلست
Қуфл зафтасту гушояндаи худо
قفل زفتست و گشاینده خدا
Даст дар таслими зани вондри ризо
دست در تسلیم زن واندر رضا
Зарраи зарра гар шавад мифтоҳҳо
ذره ذره گر شود مفتاحها
Ин гушоиш нест ҷуз аз кибриё
این گشایش نیست جز از کبریا
Чун фаромӯшат шавад тадбири хеш
چون فراموشت شود تدبیر خویش
Ёбии он бахти ҷавон аз пери хеш
یابی آن بخت جوان از پیر خویش
Чун фаромӯши худӣ ёдат кунанд
چون فراموش خودی یادت کنند
Бандаи гаштӣ онгаҳ озодат кунанд
بنده گشتی آنگه آزادت کنند