Андари он водии гуруҳе аз араб
اندر آن وادی گروهی از عرب
Хушк шуд аз қаҳти боронишони қурб
خشک شد از قحط بارانشان قرب
Дар миёни он биёбони монда
در میان آن بیابان مانده
Корвонии марги худ бар хонда
کاروانی مرگ خود بر خوانده
Ногаҳонии он мғис ҳар ду кун
ناگهانی آن مغیث هر دو کون
Мустафо пайдо шуд аз раҳи баҳри Авн
مصطفی پیدا شد از ره بهر عون
Дид онҷои корвонии баси бузург
دید آنجا کاروانی بس بزرگ
Бар туфи регу раҳи саъбу сутург
بر تف ریگ و ره صعب و سترگ
Уштуронишонро забони овехта
اشترانشان را زبان آویخته
Халқи андари рег ҳар сӯи рехта
خلق اندر ریگ هر سو ریخته
Раҳмаш омад гуфт ҳин зутар равед
رحمش آمد گفت هین زوتر روید
Чанд ёрии сӯии он ксбони давид
چند یاری سوی آن کثبان دوید
Гар сиёҳӣ бар шутур машк оварад
گر سیاهی بر شتر مشک آورد
Сӯии мейри худ ба зӯдӣ май барад
سوی میر خود به زودی میبرد
Он штрбони сияҳро бо шутур
آن شتربان سیه را با شتر
Сӯй ман оред бо фармони мар
سوی من آرید با فرمان مر
Сӯй ксбон омаданд он толибон
سوی کثبان آمدند آن طالبان
Баъд иксоът бидиданд ончунон
بعد یکساعت بدیدند آنچنان
Банда Эй мешуд сияҳ бо уштурӣ
بندهای میشد سیه با اشتری
Ровӣаи пари об чун ҳадяи барӣ
راویه پر آب چون هدیهبری
Пас бадв гуфтанд мехонд туро
پس بدو گفتند میخواند ترا
Ин тарафи фахри албшри хайри алўрӣ
این طرف فخر البشر خیر الوری
Гуфт ман нашиносам ӯро кист ӯ
گفت من نشناسم او را کیست او
Гуфт ӯ он моҳ рӯй қндхў
گفت او آن ماهروی قندخو
Навъҳо таъриф кардандаш ки ҳаст
نوعها تعریف کردندش که هست
Гуфт моно ӯ магар он шоираст
گفت مانا او مگر آن شاعرست
Ки гуруҳеро забун кард ӯ бсҳр
که گروهی را زبون کرد او بسحر
Ман ниёем ҷониб ӯ ним шбр
من نیایم جانب او نیم شبر
Каш кашонаш овареданд он тараф
کشکشانش آوریدند آن طرف
ӯ фиғони бардошт дар тшниъу туф
او فغان برداشت در تشنیع و تف
Чун кашидандаш ба пеши он азиз
چون کشیدندش به پیش آن عزیز
Гуфт нӯшед об ва бурдоред низ
گفت نوشید آب و بردارید نیز
Ҷумларо зон машк ӯ сероб кард
جمله را زان مشک او سیراب کرد
Уштурон ва ҳар касе зон об хӯрд
اشتران و هر کسی زان آب خورد
Ровӣа пар карду машк аз машк ӯ
راویه پر کرد و مشک از مشک او
Абри гардун хира монад аз рашк ӯ
ابر گردون خیره ماند از رشک او
Ин касе дидаст каз як ровӣа
این کسی دیدست کز یک راویه
Сард гардад сӯзи чандон ҳоўиаҳ
سرد گردد سوز چندان هاویه
Ин касе дидаст каз як машки об
این کسی دیدست کز یک مشک آب
Гашти чандини машки пар бе изтироб
گشت چندین مشک پر بی اضطراب
Машки худ рӯпӯш буду мавҷи фазл
مشک خود روپوش بود و موج فضل
намерасед аз амр ӯ аз баҳри асл
میرسید از امر او از بحر اصل
Об аз ҷӯшаш ҳаме гардад ҳаво
آب از جوشش همیگردد هوا
Ва он ҳаво гардад зи сардии обҳо
و آن هوا گردد ز سردی آبها
Блак беиллату беруни зини ҳукм
بلک بی علت و بیرون زین حکم
Об рӯйонед таквин аз адам
آب رویانید تکوین از عدم
Ту зи тифлӣ чун сабабҳо дида Эй
تو ز طفلی چون سببها دیدهای
Дар сабаб аз ҷаҳл бар чФсидаҳ Эй
در سبب از جهل بر چفسیدهای
Бо сабабҳо аз мусаббиби ғофилӣ
با سببها از مسبب غافلی
Сӯии ин рӯпӯшҳо зон моилӣ
سوی این روپوشها زان مایلی
Чун сабабҳо рафт бар сар май занӣ
چون سببها رفت بر سر میزنی
Рбно ва рбноҳо ме кунӣ
ربنا و ربناها میکنی
Раб мегуяд бирав сӯии сабаб
رب میگوید برو سوی سبب
Чун зи сунъам ёд кардӣ эй аҷаб
چون ز صنعم یاد کردی ای عجب
Гуфт зини пас ман турои байнами ҳама
گفت زین پس من ترا بینم همه
Нанигарам сӯии сабаб ва он дмдмаҳ
ننگرم سوی سبب و آن دمدمه
Гуядаш рдўои лъодўои кори тест
گویدش ردوا لعادوا کار تست
эй ту андари тавбау мисоқи суст
ای تو اندر توبه و میثاق سست
Лек ман он нанигарам раҳмат кунам
لیک من آن ننگرم رحمت کنم
Раҳматами параст бар раҳмати танам
رحمتم پرست بر رحمت تنم
Нанигарам аҳд бадат бидиҳам ато
ننگرم عهد بدت بدهم عطا
Аз карами ин дам чу май хуонеи маро
از کرم این دم چو میخوانی مرا
Қофила ҳайрон шуд андари кор ӯ
قافله حیران شد اندر کار او
ё Муҳамад чист ин эй баҳри ху
یا محمد چیست این ای بحر خو
Кардае рӯпӯши машки хирад ро
کردهای روپوش مشک خرد را
Ғарқа кардӣ ҳам араб ҳам кард ро
غرقه کردی هم عرب هم کرد را