эй ғулом акнӯн ту пари байни машки худ

ای غلام اکنون تو پر بین مشک خود

То нагӯйӣ дршкоити неку бад

تا نگویی درشکایت نیک و بد

Он сияҳ ҳайрон шуд аз бурҳон ӯ

آن سیه حیران شد از برهان او

намедамид аз ломакони имон ӯ

می‌دمید از لامکان ایمان او

Чашма Эй дид аз ҳавои резон шуда

چشمه‌ای دید از هوا ریزان شده

Машк ӯ рӯпӯши файзи он шуда

مشک او روپوش فیض آن شده

Зон назари рӯпӯшҳо ҳам бар дарид

زان نظر روپوشها هم بر درید

То муайяни чашма ғайбӣ бидид

تا معین چشمهٔ غیبی بدید

Чашмҳо пар об кард он дами ғулом

چشمها پر آب کرد آن دم غلام

Шуд фаромӯшаши зи хоҷаи вази мақом

شد فراموشش ز خواجه وز مقام

Даст ва поиш монад аз рафтан ба роҳ

دست و پایش ماند از رفتن به راه

Зилзилаи афканд дар ҷонаши илоҳ

زلزله افکند در جانش اله

Бози баҳри маслиҳат бозаш кашид

باز بهر مصلحت بازش کشید

Ки ба хеши ои бози рӯ эй мстФид

که به خویش آ باز رو ای مستفید

Вақт ҳайрат нест ҳайрати пеши тест

وقت حیرت نیست حیرت پیش تست

Ин замон дар раҳ дар ои чолоку чуст

این زمان در ره در آ چالاک و چست

Дастҳои Мустафо бар рӯи ниҳод

دستهای مصطفی بر رو نهاد

Бӯсаҳои ошиқона бас бидод

بوسه‌های عاشقانه بس بداد

Мустафои дасти муборак бар Рахш

مصطفی دست مبارک بر رخش

Он замон молида ва кард ӯ фаррухаш

آن زمان مالید و کرد او فرخش

Шуд сипеди он зангӣу зодаи ҳабаш

شد سپید آن زنگی و زادهٔ حبش

Ҳамчуи бадару рӯз равшан шуд шабаш

همچو بدر و روز روشن شد شبش

Юсуфӣ шуд дар ҷамол ва дар даллол

یوسفی شد در جمال و در دلال

Гуфташ акнӯн рӯ бидиҳ вои гӯии ҳол

گفتش اکنون رو بده وا گوی حال

ӯ ҳаме шуд бесар ва бе пои маст

او همی‌شد بی سر و بی پای مست

Пой менашнохт дар рафтани зи даст

پای می‌نشناخت در رفتن ز دست

Пас биёмад бо ду машки пари равон

پس بیامد با دو مشک پر روان

Сӯии хоҷа аз навоҳии корвон

سوی خواجه از نواحی کاروان