Андарин буданд коўози сало
اندرین بودند کآواز صلا
Мустафо бишунид аз сӯии ъло
مصطفی بشنید از سوی علا
Хости обӣу вузӯро тоза кард
خواست آبی و وضو را تازه کرد
Дасту рӯро шаст ӯ зон оби сард
دست و رو را شست او زان آب سرد
Ҳар ду пои шаст ва ба музей кард рой
هر دو پا شست و به موزه کرد رای
Музейро брбўди як музеии рубой
موزه را بربود یک موزهربای
Дасти сӯии музеии баради он хуши хитоб
دست سوی موزه برد آن خوشخطاب
Музейро брбўд аз дасташи уқоб
موزه را بربود از دستش عقاب
Музейро андари ҳавои барад ӯ чу бод
موزه را اندر هوا برد او چو باد
Пас нигун кард ва аз он Марӣ фитод
پس نگون کرد و از آن ماری فتاد
Дар фитод аз музеии як мори сиёҳ
در فتاد از موزه یک مار سیاه
Зон аноят шуд уқобаши никхўоаҳ
زان عنایت شد عقابش نیکخواه
Пас уқоби он музейро оварад боз
پس عقاب آن موزه را آورد باز
Гуфт ҳин бустону рӯи сӯии намоз
گفت هین بستان و رو سوی نماز
Аз зарурат кардам ин густохе
از ضرورت کردم این گستاخیی
Ман з адаб дорам шикастаи шохе
من ز ادب دارم شکستهشاخیی
Вои кӯи густохи пое май наад
وای کو گستاخ پایی مینهد
Бе зарурати каши ҳаво фатво диҳад
بی ضرورت کش هوا فتوی دهد
Пас расӯлаш шукр кард ва гуфт мо
پس رسولش شکر کرد و گفت ما
Ин ҷафои дидем ва буд ин худ вафо
این جفا دیدیم و بود این خود وفا
Музеии брбўдӣ ва ман дарҳам шудам
موزه بربودی و من درهم شدم
Ту ғамами барадӣ ва ман дар ғам шудам
تو غمم بردی و من در غم شدم
Гарчи ҳар ғайбии худои моро намӯд
گرچه هر غیبی خدا ما را نمود
Дил дар он лаҳза ба худ машғӯл буд
دل در آن لحظه به خود مشغول بود
Гуфт давр аз ту ки ғифлат дар ту раст
گفت دور از تو که غفلت در تو رست
Диданам он ғайбро ҳам акси тест
دیدنم آن غیب را هم عکس تست
Мор дар музеии бубинам бар ҳаво
مار در موزه ببینم بر هوا
Нест аз ман акси тест эй Мустафо
نیست از من عکس تست ای مصطفی
Акси нӯронии ҳамаи равшан буд
عکس نورانی همه روشن بود
Акси зулмонеи ҳамаи гулхан буд
عکس ظلمانی همه گلخن بود
Акси Абдуллоҳи ҳамаи нурӣ буд
عکس عبدالله همه نوری بود
Акси бегонаи ҳамаи кӯрӣ буд
عکس بیگانه همه کوری بود
Акс ҳар касро бидон эй ҷон бибин
عکس هر کس را بدان ای جان ببین
Паҳлавии ҷинсӣ ки хоҳӣ ме нишин
پهلوی جنسی که خواهی مینشین