Чанд чанд охири дурӯғу макри ту

چند چند آخر دروغ و مکر تو

Худ напарад ҷузи дурӯғ аз вкри ту

خود نپرد جز دروغ از وکر تو

Гуфт ҳошо аз ман ва аз ҷинси ман

گفت حاشا از من و از جنس من

Ки бигардем аз дурӯғии мумтаҳан

که بگردیم از دروغی ممتحن

Мо хурӯсон чун муаззини рости гӯй

ما خروسان چون مؤذن راست‌گوی

Ҳам рақиби офтобу вақти ҷӯй

هم رقیب آفتاب و وقت‌جوی

Посбон офтобем аз дарун

پاسبان آفتابیم از درون

Гар кунӣ болои мо таштии нигун

گر کنی بالای ما طشتی نگون

Посбон офтобанд авлиё

پاسبان آفتابند اولیا

Дар башари воқифи зи асрори худо

در بشر واقف ز اسرار خدا

Асли моро ҳақи паии бонги намоз

اصل ما را حق پی بانگ نماز

Дод ҳадяи одамиро дар ҷҳоз

داد هدیه آدمی را در جهاز

Гар бноҳнгоми саҳвӣ мон равад

گر بناهنگام سهوی‌مان رود

Дар азони он мақтал мо ме шавад

در اذان آن مقتل ما می‌شود

Гуфт ноҳангоми ҳии ъли фалоҳ

گفت ناهنگام حی عل فلاح

Хӯни моро мекунад хору мубоҳ

خون ما را می‌کند خوار و مباح

Онк маъсӯм омаду пок аз ғалат

آنک معصوم آمد و پاک از غلط

Он хурӯси ҷон ваҳй омад фақат

آن خروس جان وحی آمد فقط

Он ғуломаши марди пеши муштарӣ

آن غلامش مرد پیش مشتری

Шуд зиёни муштарии он яксаре

شد زیان مشتری آن یکسری

ӯ гризониди молашро валек

او گریزانید مالش را ولیک

Хӯни худро рехт андар ёб нек

خون خود را ریخت اندر یاب نیک

Як зиёни дафъ зиёнҳо ме шудӣ

یک زیان دفع زیانها می‌شدی

Ҷисму моли мости ҷонҳоро Фдӣ

جسم و مال ماست جانها را فدی

Пеши шоҳон дар сиёсати густарӣ

پیش شاهان در سیاست‌گستری

Май диҳии ту молу сарро май харӣ

می‌دهی تو مال و سر را می‌خری

Аъҷмӣ чун гаштае андари қазо

اعجمی چون گشته‌ای اندر قضا

Май гурезонеи зи довари мол ро

می‌گریزانی ز داور مال را