Лек фардо хоҳад ӯ мурдани яқин
لیک فردا خواهد او مردن یقین
Гов хоҳад кишти ворис дар ҳнин
گاو خواهد کشت وارث در حنین
Соҳиб хона бихоҳад мард рафт
صاحب خانه بخواهد مرد رفت
Рӯз фардо нак раседат лӯти зафт
روز فردا نک رسیدت لوت زفت
Пораҳои нону лолнгу таом
پارههای نان و لالنگ و طعام
Дар миён кӯй ёбад хосу ом
در میان کوی یابد خاص و عام
Гови қурбонӣ ва нонҳои тнк
گاو قربانی و نانهای تنک
Бар сегону соилони резади сабк
بر سگان و سایلان ریزد سبک
Марги аспу астару марги ғулом
مرگ اسپ و استر و مرگ غلام
Бади қазои гардони ин мағрури хом
بد قضا گردان این مغرور خام
Аз зиёни молу дард он гурехт
از زیان مال و درد آن گریخت
Мол афзӯн карду хӯни хеши рехт
مال افزون کرد و خون خویش ریخت
Ин риёзатҳои даравишон чарост
این ریاضتهای درویشان چراست
Кони бало бар тани бақои ҷонҳост
کان بلا بر تن بقای جانهاست
То бақои худ наёбади соликӣ
تا بقای خود نیابد سالکی
Чун кунад танро сқиму ҳолкӣ
چون کند تن را سقیم و هالکی
Даст кӣ ҷунбад ба эсору амал
دست کی جنبد به ایثار و عمل
То набинад додаро ҷонаши бадал
تا نبیند داده را جانش بدل
Онк бидиҳад бе умеди судҳо
آنک بدهد بی امید سودها
Он хдоисти он хдоисти он худо
آن خدایست آن خدایست آن خدا
ё вале ҳақ ки хуй ҳақ гирифт
یا ولی حق که خوی حق گرفت
Нури гашту тобиш мутлақ гирифт
نور گشت و تابش مطلق گرفت
Кӯ ғанӣасту ҷуз ӯ ҷумлаи фақир
کو غنی است و جز او جمله فقیر
Кӣ фақирӣ беиваз гуяд ки гир
کی فقیری بی عوض گوید که گیر
То набинад кӯдакӣ ки себ ҳаст
تا نبیند کودکی که سیب هست
ӯ пиёзи гандаро надиҳади зи даст
او پیاز گنده را ندهد ز دست
Ин ҳамаи бозори баҳри ин ғараз
این همه بازار بهر این غرض
Бар дуконҳо шаста бар буии иваз
بر دکانها شسته بر بوی عوض
Сад матоъи хуб арза ме кунанд
صد متاع خوب عرضه میکنند
Вондрўни дил ивазҳо ме тананд
واندرون دل عوضها میتنند
Як саломӣ нашнавӣ эй марди дайн
یک سلامی نشنوی ای مرد دین
Ки нагирад охирати он остин
که نگیرد آخرت آن آستین
Бетамаъ нашунидаам аз хосу ом
بی طمع نشنیدهام از خاص و عام
Ман саломӣ эй бародари вассалом
من سلامی ای برادر والسلام
Ҷузи саломи ҳақи ҳин онро биҷӯ
جز سلام حق هین آن را بجو
Хонаи хонаи ҷои баҷоу кӯи бкў
خانه خانه جا بجا و کو بکو
Аз даҳони одамии хуши машом
از دهان آدمی خوشمشام
Ҳам паёми ҳақи шунӯдами ҳам салом
هم پیام حق شنودم هم سلام
Венаи саломи боқӣон бар буии он
وین سلام باقیان بر بوی آن
Ман ҳамеи нӯшам ба дили хуштар зи ҷон
من همینوشم به دل خوشتر ز جان
Зон салом ӯ салом ҳақ шудаст
زان سلام او سلام حق شدست
Котши андари дудмон худ задаст
کآتش اندر دودمان خود زدست
Мурдааст аз худ шудаи зиндаи брб
مرده است از خود شده زنده برب
Зон буд асрори ҳақаш дар ду лаб
زان بود اسرار حقش در دو لب
Мурдани тан дар риёзат зиндагӣаст
مردن تن در ریاضت زندگیست
Ранҷи ин тани рӯҳро пояндагӣаст
رنج این تن روح را پایندگیست
Гӯш биниҳода бади он марди хабис
گوش بنهاده بد آن مرد خبیث
Май шунӯд ӯ аз хурӯсаши он ҳадис
میشنود او از خروسش آن حدیث