Чун шунид инҳо давон шуд тезу тафт
چون شنید اینها دوان شد تیز و تفت
Бар дар Мӯсо кулем аллоҳ рафт
بر در موسی کلیم الله رفت
Рӯ ҳаме молида дар хок ӯ зи бим
رو همیمالید در خاک او ز بیم
Ки марои фарёди раси зин Эй кулем
که مرا فریاد رس زین ای کلیم
Гуфт рӯ бифурӯш худроу барра
گفت رو بفروش خود را و بره
Чунк асто гаштае бар ҷаи з чаҳ
چونک استا گشتهای بر جه ز چه
Бар мусулмонон зиён андоз ту
بر مسلمانان زیان انداز تو
Кӣса ва ҳамёнҳоро кун дўтў
کیسه و همیانها را کن دوتو
Ман дарун хишт дидам ин қазо
من درون خشت دیدم این قضا
Ки дар ойӣна аён шуд мари туро
که در آیینه عیان شد مر ترا
Оқил аввал бинад охирро бадал
عاقل اول بیند آخر را بدل
Андар охир бинад аз дониши мқл
اندر آخر بیند از دانش مقل
Боз зорӣ кард к-эии некухисол
باز زاری کرد کای نیکوخصال
Мари маро дар сар мазан дар рӯи ммол
مر مرا در سر مزن در رو ممال
Аз ман он омад ки будам носазо
از من آن آمد که بودم ناسزا
Носазоемро ту даҳ ҳасани алҷзо
ناسزایم را تو ده حسن الجزا
Гуфт тирии ҷуст аз шаст эй писар
گفت تیری جست از شست ای پسر
Нест суннати коиди он вопас ба сар
نیست سنت کآید آن واپس به سر
Лек дар хоҳам зи никўдоўрӣ
لیک در خواهم ز نیکوداوری
То ки имони он замон бо худ барӣ
تا که ایمان آن زمان با خود بری
Чунк имон барда бошӣ зинда Эй
چونک ایمان برده باشی زندهای
Чунк бо имон рӯй поянда Эй
چونک با ایمان روی پایندهای
Ҳам дар он дами ҳол бар хоҷаи бгшт
هم در آن دم حال بر خواجه بگشت
То дилаши шӯрида ва овараданд ташт
تا دلش شوریده و آوردند طشت
Шӯриш маргаст на ҳизаҳи таом
شورش مرگست نه هیضهٔ طعام
Қӣ чаҳ судат дорад эй бадбахти хом
قی چه سودت دارد ای بدبخت خام
Чори каси бурданд то сӯии всоқ
چار کس بردند تا سوی وثاق
Соқ мемолида ӯ бар пушти соқ
ساق میمالید او بر پشت ساق
Панд Мӯсо нашнавӣ шухӣ кунӣ
پند موسی نشنوی شوخی کنی
Хештан бар теғи пӯлодии занӣ
خویشتن بر تیغ پولادی زنی
Шарм ноед теғро аз ҷони ту
شرم ناید تیغ را از جان تو
Он тести ин эй бародари он ту
آن تست این ای برادر آن تو