Ман чу одам будам аввали ҳабси крб

من چو آدم بودم اول حبس کرب

Пар шуд акнӯн насли ҷонами шарқу ғарб

پر شد اکنون نسل جانم شرق و غرب

Ман гадо будам дарин хона чу чоҳ

من گدا بودم درین خانه چو چاه

Шоҳи гаштами қаср бояд баҳри шоҳ

شاه گشتم قصر باید بهر شاه

Қасрҳо худ мари шаҳонро монсст

قصرها خود مر شهان را مانسست

Мурдаро хонау макон гӯрӣ басаст

مرده را خانه و مکان گوری بسست

Анбиёро танг омад ин ҷаҳон

انبیا را تنگ آمد این جهان

Чун шаҳони рафтанди андари ломакон

چون شهان رفتند اندر لامکان

Мурдагонро ин ҷаҳон бинмуд фар

مردگان را این جهان بنمود فر

Зоҳираши зафт ва ба маънии танг бар

ظاهرش زفت و به معنی تنگ بر

Гар набӯдӣ танги ин афғон з чист

گر نبودی تنگ این افغان ز چیست

Чун ду то шуд ҳар ки дар вай беш зист

چون دو تا شد هر که در وی بیش زیست

Дар замони хоб чун озод шуд

در زمان خواب چون آزاد شد

Зон макон бингар ки ҷон чун шод шуд

زان مکان بنگر که جان چون شاد شد

Золим аз зулми табиат боз раст

ظالم از ظلم طبیعت باز رست

Марди зиндонии зи фикри ҳабси ҷуст

مرد زندانی ز فکر حبس جست

Ин замину осмони баси фарох

این زمین و آسمان بس فراخ

Сахт танг омад ба ҳангоми мнох

سخت تنگ آمد به هنگام مناخ

Ҷисм банд омад фарохи всхти танг

جسم بند آمد فراخ وسخت تنگ

Ханда ӯ гиряи фахраши ҷумлаи нанг

خندهٔ او گریه فخرش جمله ننگ