Ҳамчуи гармоба ки тФсидаҳ буд

همچو گرمابه که تفسیده بود

Танги оеи ҷонат пхсидаҳ шавад

تنگ آیی جانت پخسیده شود

Гарчи гармоба аризасту тавил

گرچه گرمابه عریضست و طویل

Зон табаш танг оядат ҷону клил

زان تبش تنگ آیدت جان و کلیل

То буруни ноеи бнгшоиди дилат

تا برون نایی بنگشاید دلت

Пас чаҳ суд омад фарохии манзалат

پس چه سود آمد فراخی منزلت

ё ки кафши танги пӯшӣ эй ғўӣ

یا که کفش تنگ پوشی ای غوی

Дар биёбони фарохӣ май рӯй

در بیابان فراخی می‌روی

Он фарохии биёбони танги гашт

آن فراخی بیابان تنگ گشت

Бар ту зиндон омад он саҳроу дашт

بر تو زندان آمد آن صحرا و دشت

Ҳар ки дид ӯ мари туро аз давр гуфт

هر که دید او مر ترا از دور گفت

Кӯ дар он саҳро чу лолатар шкФт

کو در آن صحرا چو لاله تر شکفت

ӯ надонад ки ту ҳамчун золимон

او نداند که تو همچون ظالمان

Аз бурун дар гулшании ҷон дар фиғон

از برون در گلشنی جان در فغان

Хоби ту он кафш берун карданаст

خواب تو آن کفش بیرون کردنست

Ки замонии ҷонати озод аз танаст

که زمانی جانت آزاد از تنست

Авлиёро хоб маликаст эй фалон

اولیا را خواب ملکست ای فلان

Ҳамчуи он асҳоби Каҳфи андари ҷаҳон

همچو آن اصحاب کهف اندر جهان

Хоб май бенанду онҷои хоб на

خواب می‌بینند و آنجا خواب نه

Дар адам дар май раванду боб на

در عدم در می‌روند و باب نه

Хонаи тангу даруни ҷони чанги Лук

خانهٔ تنگ و درون جان چنگ‌لوک

Кард вайрон то кунад қасри мулӯк

کرد ویران تا کند قصر ملوک

Чанги Лукам чун ҷанини андари раҳм

چنگ‌لوکم چون جنین اندر رحم

На маа гаштам шуд ин нақлони муҳим

نه‌مهه گشتم شد این نقلان مهم

Гар набошад дарди зиҳ бар модарам

گر نباشد درد زه بر مادرم

Ман дарин зиндони миёни озарам

من درین زندان میان آذرم

Модари табъами зи дарди марги хеш

مادر طبعم ز درد مرگ خویش

намекунад раҳ то раҳад барраи зи мяш

می‌کند ره تا رهد بره ز میش

То чарад он барра дар саҳрои сабз

تا چرد آن بره در صحرای سبز

Ҳин раҳм бигушо ки гашти ин барраи гбз

هین رحم بگشا که گشت این بره گبز

Дарди зиҳгар ранҷи обстон буд

درد زه گر رنج آبستان بود

Бар ҷанини ашкстни зиндон буд

بر جنین اشکستن زندان بود

Ҳомилаи гирёни зи зиҳ кин алмнос

حامله گریان ز زه کاین المناص

Ва он ҷанини хандон ки пеш омад халос

و آن جنین خندان که پیش آمد خلاص

Ҳарчӣ зер чарх ҳастанд ИМАот

هرچه زیر چرخ هستند امهات

Аз ҷамод ва аз бҳимаҳи вази набот

از جماد و از بهیمه وز نبات

Ҳар яке аз дард ғайриӣ ғофил анд

هر یکی از درد غیری غافل اند

Ҷузи касоне ки набӣа ва комил анд

جز کسانی که نبیه و کامل‌اند

Онч кӯса донад аз хонаи касон

آنچ کوسه داند از خانهٔ کسان

Блмаҳ аз хонаи худаш кӣ донад он

بلمه از خانه خودش کی داند آن

Ончи соҳиби дили бидонади ҳоли ту

آنچ صاحب‌دل بداند حال تو

Ту зи ҳол худ ндонӣ эй амӯ

تو ز حال خود ندانی ای عمو