Наси ваҳии рӯҳи қудсии дони яқин
نص وحی روح قدسی دان یقین
Ваон қиёси ақли ҷузвии таҳти ин
وان قیاس عقل جزوی تحت این
Ақл аз ҷони гашт бо идроку фар
عقل از جان گشت با ادراک و فر
Рӯҳ ӯро кӣ шавад зери назар
روح او را کی شود زیر نظر
Лек ҷон дар ақл таъсиӣ кунад
لیک جان در عقل تاثیری کند
Зон асари он ақл тадбирӣ кунад
زان اثر آن عقل تدبیری کند
Нӯҳи вор ар сидқӣ зад дар ту рӯҳ
نوحوار ار صدقی زد در تو روح
Кӯ ӣаму киштӣу кӯи тӯфони Нӯҳ
کو یم و کشتی و کو طوفان نوح
Ақли асарро рӯҳи пиндорад валек
عقل اثر را روح پندارد ولیک
Нури хур аз қурс хур давраст нек
نور خور از قرص خور دورست نیک
Зон ба қурсӣ соликӣ хурсанд шуд
زان به قرصی سالکی خرسند شد
То зи нураши сӯии қурс афканд шуд
تا ز نورش سوی قرص افکند شد
Зонк ин нурӣ ки андар соФл аст
زانک این نوری که اندر سافل است
Нест доими рӯзу шаб ӯ оФл аст
نیست دایم روز و شب او آفل است
Вонки андар қурс дорад бошу ҷо
وانک اندر قرص دارد باش و جا
Ғарқаи он нур бошад доимо
غرقهٔ آن نور باشد دایما
На саҳобаш раҳ занад худ на ғуруб
نه سحابش ره زند خود نه غروب
Во раҳед ӯ аз фироқи синаи кӯб
وا رهید او از فراق سینه کوب
Ин чунин каси аслаш аз афлок буд
اینچنین کس اصلش از افلاک بود
ё мубаддили гаштгар аз хок буд
یا مبدل گشت گر از خاک بود
Зонк хокиро набошад тоби он
زانک خاکی را نباشد تاب آن
Ки занад бар ваии шуъоъаши ҷовдон
که زند بر وی شعاعش جاودان
Гар занад бар хоки доими тоби хур
گر زند بر خاک دایم تاب خور
Ончунон сӯзад ки ноед зу самар
آنچنان سوزد که ناید زو ثمر
Доими андари оби кор моҳӣ аст
دایم اندر آب کار ماهی است
Морро бо ӯ куҷо ҳамроҳӣ аст
مار را با او کجا همراهی است
Лек дар ки морҳои пар фан анд
لیک در که مارهای پر فناند
Андарин ӣам моҳииҳо ме кунанд
اندرین یم ماهییها میکنند
Макрашонгар халқро шайдо кунад
مکرشان گر خلق را شیدا کند
Ҳам зи дарёи тосаи шан расво кунад
هم ز دریا تاسهشان رسوا کند
Вондрин ӣам моҳёни пар фан анд
واندرین یم ماهیان پر فناند
Морро аз саҳар моҳӣ ме кунанд
مار را از سحر ماهی میکنند
Моҳёни қаъри дарёии ҷалол
ماهیان قعر دریای جلال
Баҳрашон омӯхта саҳари ҳалол
بحرشان آموخته سحر حلال
Баси маҳол аз тоби эшон ҳол шуд
بس محال از تاب ایشان حال شد
Наҳс онҷо рафт ва никўФол шуд
نحس آنجا رفت و نیکوفال شد
То қиёмат гар бигӯям зини калом
تا قیامت گر بگویم زین کلام
Сад қиёмат бугзарад венаи нотамом
صد قیامت بگذرد وین ناتمام