Зоҳираст осору миваи раҳматаш

ظاهرست آثار و میوهٔ رحمتش

Лек кӣ донад ҷуз ӯ моҳияташ

لیک کی داند جز او ماهیتش

Ҳеҷ моҳӣоти авсофи камол

هیچ ماهیات اوصاف کمال

Кас надонад ҷуз ба осору мисол

کس نداند جز به آثار و مثال

Тифл моҳият надонад тмс ро

طفل ماهیت نداند طمث را

Ҷуз ки гӯйӣ ҳаст чун ҳалвои туро

جز که گویی هست چون حلوا ترا

Кӣ буд моҳияти завқи ҷимоъ

کی بود ماهیت ذوق جماع

Мисли моҳӣоти ҳалво эй матоъ

مثل ماهیات حلوا ای مطاع

Лек нисбат кард аз рӯй хушӣ

لیک نسبت کرد از روی خوشی

Бо ту он оқил чу ту кӯдаки вшӣ

با تو آن عاقل چو تو کودک‌وشی

То бидонади кӯдаки онро аз мисол

تا بداند کودک آن را از مثال

Гар надонад моҳият ё айни ҳол

گر نداند ماهیت یا عین حال

Пас агар гӯйӣ бидонам давр нест

پس اگر گویی بدانم دور نیست

Вар надонам гуфт кизб ва зӯр нест

ور ندانم گفت کذب و زور نیست

Гар касе гуяд ки донеи Нӯҳ ро

گر کسی گوید که دانی نوح را

Он расӯли ҳақу нури рӯҳ ро

آن رسول حق و نور روح را

Гар бигӯе чун надонам кони қамар

گر بگویی چون ندانم کان قمر

Ҳаст аз хуршеду маи машҳуртар

هست از خورشید و مه مشهورتر

Кӯдакони хирад дар китобҳо

کودکان خرد در کتابها

Ва он имомони ҷумла дар миҳробҳо

و آن امامان جمله در محرابها

Ном ӯ хонанд дар қуръони сариҳ

نام او خوانند در قرآن صریح

Қисса аш гӯйанд аз мозии фасеҳ

قصه‌اش گویند از ماضی فصیح

Рости гӯи доняши ту аз рӯй васф

راست‌گو دانیش تو از روی وصف

Гарчи моҳият нашуд аз Нӯҳи кашф

گرچه ماهیت نشد از نوح کشف

Вар бигӯе ман чаҳ донам Нӯҳ ро

ور بگویی من چه دانم نوح را

Ҳамчу ӯе донад ӯро эй Фтӣ

همچو اویی داند او را ای فتی

Мӯри лангами ман чаҳ донам фил ро

مور لنگم من چه دانم فیل را

Пашшае кӣ донад исрофил ро

پشه‌ای کی داند اسرافیل را

Ин сухан ҳам ростаст аз рӯй он

این سخن هم راستست از روی آن

Ки бмоҳит ндоняш эй фалон

که بماهیت ندانیش ای فلان

Аҷз аз идроки моҳияти амӯ

عجز از ادراک ماهیت عمو

Ҳолати омма буд мутлақ магӯ

حالت عامه بود مطلق مگو

Зонк моҳӣоту сари сари он

زانک ماهیات و سر سر آن

Пеши чашм комилон бошад аён

پیش چشم کاملان باشد عیان

Дар вуҷӯд аз сари ҳақу зот ӯ

در وجود از سر حق و ذات او

Давртар аз фаҳму астбсори кӯ

دورتر از فهم و استبصار کو

Чунк он махфӣ намонад аз муҳаррамон

چونک آن مخفی نماند از محرمان

Зот ва васфӣ чист кон монад ниҳон

ذات و وصفی چیست کان ماند نهان

Ақл баҳс гуяд ин даврасту гӯ

عقل بحثی گوید این دورست و گو

Бе зи тоўили маҳолӣ кам шинав

بی ز تاویل محالی کم شنو

Қутб гуяд мари туро эй сусти ҳол

قطب گوید مر ترا ای سست‌حال

Ончи фавқи ҳол тест ояд маҳол

آنچ فوق حال تست آید محال

Воқъотӣ ки кунунат бар гушӯд

واقعاتی که کنونت بر گشود

На ки аввали ҳам маҳолат ме намӯд

نه که اول هم محالت می‌نمود

Чун рҳонидти зи даҳ зиндони карам

چون رهانیدت ز ده زندان کرم

Тӣаро бар худ макун ҳабси ситам

تیه را بر خود مکن حبس ستم