Дар Бухорои бандаи садри ҷаҳон

در بخارا بندهٔ صدر جهان

Муттаҳам шуд гашт аз садраши ниҳон

متهم شد گشت از صدرش نهان

Муддати даҳ соли саргардони бгшт

مدت ده سال سرگردان بگشت

Гуҳи хуросони гуҳи кҳстони гоҳи дашт

گه خراسان گه کهستان گاه دشت

Аз пас даҳ сол ӯ аз иштиёқ

از پس ده سال او از اشتیاق

Гашт бе тоқати зи айёми фироқ

گشت بی‌طاقت ز ایام فراق

Гуфт тоби фурқатами зин пас намонад

گفت تاب فرقتم زین پس نماند

Сабр кӣ донад хлоътро нишонд

صبر کی داند خلاعت را نشاند

Аз фироқи ин хокҳо шӯра буд

از فراق این خاکها شوره بود

Оби зарду ганда ва тира шавад

آب زرد و گنده و تیره شود

Боди ҷонафзо вхм гардад вабо

باد جان‌افزا وخم گردد وبا

Оташӣ хокистарӣ гардад ҳбо

آتشی خاکستری گردد هبا

Боғ чун ҷинат шавад дори алмрз

باغ چون جنت شود دار المرض

Зарду резони барг ӯ андари ҳрз

زرد و ریزان برگ او اندر حرض

Ақли дрок аз фироқи дӯстон

عقل دراک از فراق دوستان

Ҳамчуи тирандози ашкстаҳи камон

همچو تیرانداز اشکسته کمان

Дӯзах аз фурқати чунон сӯзон шудаст

دوزخ از فرقت چنان سوزان شدست

Пер аз фурқати чунон ларзон шудаст

پیر از فرقت چنان لرزان شدست

Гар бигӯям аз фироқ чун шарор

گر بگویم از فراق چون شرار

То қиёмати як буд аз сад ҳазор

تا قیامت یک بود از صد هزار

Пас зи шарҳи сӯз ӯ кам зани нафас

پس ز شرح سوز او کم زن نفس

Раби силами раби силами гӯйу бас

رب سلم رب سلم گوی و بس

Ҳарчӣ аз ваии шоди гардӣ дар ҷаҳон

هرچه از وی شاد گردی در جهان

Аз фироқ ӯ биандеш он замон

از فراق او بیندیش آن زمان

Зончаҳи гаштии шоди баси кас шод шуд

زانچه گشتی شاد بس کس شاد شد

Охир аз ваии ҷуст ва ҳамчун бод шуд

آخر از وی جست و همچون باد شد

Аз ту ҳам биҷаҳад ту дил бар вай манеҳ

از تو هم بجهد تو دل بر وی منه

Пеш аз он кӯ биҷаҳад аз ваии ту бҷаҳ

پیش از آن کو بجهد از وی تو بجه