Шамъи Марямро бҳли афрӯхта

شمع مریم را بهل افروخته

Ки Бухоро меравад он сӯхта

که بخارا می‌رود آن سوخته

Сахт бесабр ва дар оташдони тез

سخت بی‌صبر و در آتشدان تیز

Рӯи сӯии садр ҷаҳон мекун гурез

رو سوی صدر جهان می‌کن گریز

Ин Бухорои манбаи дониш буд

این بخارا منبع دانش بود

Пас бхороиисти ҳрки онаш буд

پس بخاراییست هرک آنش بود

Пеши шайхӣ дар Бухорои андарӣ

پیش شیخی در بخارا اندری

То ба хорӣ дар Бухоро нанигарӣ

تا به خواری در بخارا ننگری

Ҷуз ба хорӣ дар Бухорои дилаш

جز به خواری در بخارای دلش

Роҳи надиҳади ҷзру мади мушкилаш

راه ندهد جزر و مد مشکلش

эй хунаки онро ки зиллат нафса

ای خنک آن را که ذلت نفسه

Вои онкасро ки ирдии рФсаҳ

وای آنکس را که یردی رفسه

Фурқати садри ҷаҳон дар ҷон ӯ

فرقت صدر جهان در جان او

Пора пора карда буд арқон ӯ

پاره پاره کرده بود ارکان او

Гуфт бар хезами ҳам онҷои ворўм

گفت بر خیزم هم‌آنجا واروم

Кофар ар гаштам дигар раҳи бгрўм

کافر ار گشتم دگر ره بگروم

Ворўм онҷо беафтам пеш ӯ

واروم آنجا بیفتم پیش او

Пеши он садри нкўондиш ӯ

پیش آن صدر نکواندیش او

Гӯям афкандам ба пешати ҷони хеш

گویم افکندم به پیشت جان خویش

Зинда кун ё сари бабри моро чу мяш

زنده کن یا سر ببر ما را چو میش

Куштау мурда ба пешат эй қамар

کشته و مرده به پیشت ای قمر

Ба ки шоҳи зиндагони ҷой дигар

به که شاه زندگان جای دگر

Озмудам ман ҳазорон бор беш

آزمودم من هزاران بار بیش

Бе ту ширин менабинам айши хеш

بی تو شیرین می‌نبینم عیش خویش

Ғни лӣ ё мнитии лаҳни алншўр

غن لی یا منیتی لحن النشور

Абркӣ ё ноқтии теми алсрўр

ابرکی یا ناقتی تم السرور

Аблъӣ ё арзи дмъии қади кафӣ

ابلعی یا ارض دمعی قد کفی

Ашрбӣ ё нафаси врдои қади сафо

اشربی یا نفس وردا قد صفا

Ъдт ё идии алинои марҳабо

عدت یا عیدی الینا مرحبا

Нъми мо рӯҳат ё риҳи алсбо

نعم ما روحت یا ریح الصبا

Гуфт эй ёрони равони гаштами видоъ

گفت ای یاران روان گشتم وداع

Сӯии он садрӣ ки мейрасту матоъ

سوی آن صدری که میر است و مطاع

Дам бидам дар сӯз бирён ме шавам

دم‌بدم در سوز بریان می‌شوم

Ҳарчӣ бодои боди онҷо май рӯм

هرچه بادا باد آنجا می‌روم

Гарчи дил чун санг хоро ме кунад

گرچه دل چون سنگ خارا می‌کند

Ҷони ман азм Бухоро ме кунад

جان من عزم بخارا می‌کند

Маскан ёрасту шаҳри шоҳи ман

مسکن یارست و شهر شاه من

Пеши ошиқи ин буд ҳуби алўтн

پیش عاشق این بود حب الوطن