Одамӣ ҳамчун Асоӣ Мӯсо аст

آدمی همچون عصای موسی‌است

Одамӣ ҳамчун фусун исо аст

آدمی همچون فسون عیسی‌است

Дар кафи ҳақ баҳр доду баҳри зин

در کف حق بهر داد و بهر زین

Қалб муъмин ҳаст байни асбъин

قلب مومن هست بین اصبعین

Зоҳираши чӯбии валикини пеш ӯ

ظاهرش چوبی ولیکن پیش او

Куни як луқма чу бигушоед гулӯ

کون یک لقمه چو بگشاید گلو

Ту мубини зи афсуни исои ҳарфу савт

تو مبین ز افسون عیسی حرف و صوت

Он бибин каз ваии гурезони гашти мӯат

آن ببین کز وی گریزان گشت موت

Ту мубини зи афсунаши он лҳҷоти паст

تو مبین ز افسونش آن لهجات پست

Он нигар ки мурда бар ҷуст ва нишаст

آن نگر که مرده بر جست و نشست

Ту мубини мари он Асоро саҳл ёфт

تو مبین مر آن عصا را سهل یافت

Он бибин ки баҳри хзроро шикофт

آن ببین که بحر خضرا را شکافت

Ту зи даврии дидае чатри сиёҳ

تو ز دوری دیده‌ای چتر سیاه

Як қадами Фои пеш на бингар сипоҳ

یک قدم فا پیش نه بنگر سپاه

Ту з даврӣ менабинӣ ҷуз ки гирд

تو ز دوری می‌نبینی جز که گرد

Андакии пеш о бибин дар гирди мард

اندکی پیش آ ببین در گرد مرد

Дидаҳоро гирд ӯ равшан кунад

دیده‌ها را گرد او روشن کند

Кӯҳҳоро мардӣ ӯ бар кунад

کوهها را مردی او بر کند

Чун бар омад Мӯсо аз ақсои дашт

چون بر آمد موسی از اقصای دشت

Кӯҳи тавр аз мақдамаши раққоси гашт

کوه طور از مقدمش رقاص گشت