Бишинав акнӯн қиссаи он бонги сахт

بشنو اکنون قصهٔ آن بانگ سخت

Ки нарафт аз ҷо бидон он некбахт

که نرفت از جا بدان آن نیکبخت

Гуфт чун тарсам чу ҳаст ин табли ид

گفت چون ترسم چو هست این طبل عید

То дуҳули тарсад ки захм ӯро расед

تا دهل ترسد که زخم او را رسید

эй дуҳулҳои тиҳӣ бе қулӯб

ای دهلهای تهی بی قلوب

Қисматон аз ид ҷон шуд захми чӯб

قسمتان از عید جان شد زخم چوب

Шуд қиёмати ид ва бе дайнони дуҳул

شد قیامت عید و بی‌دینان دهل

Мо чу аҳли иди хандони ҳамчуи гул

ما چو اهل عید خندان همچو گل

Бишинав акнӯн ин дуҳул чун бонг зад

بشنو اکنون این دهل چون بانگ زد

Деги дўлтбо чигуна май пазад

دیگ دولتبا چگونه می‌پزد

Чунк башнавад он дуҳули он мард дид

چونک بشنود آن دهل آن مرد دید

Гуфт чун тарсади дилам аз табли ид

گفت چون ترسد دلم از طبل عید

Гуфт бо худ ҳин млрзони дили казин

گفت با خود هین ملرزان دل کزین

Марди ҷони баддилон бе яқин

مرد جان بددلان بی‌یقین

Вақт он омад ки ҳидрўори ман

وقت آن آمد که حیدروار من

Малики гирам ё бипардозам бадан

ملک گیرم یا بپردازم بدن

Бар ҷаҳиду бонг бар зад к-эии киё

بر جهید و بانگ بر زد کای کیا

Ҳозирам инак агар мардии биё

حاضرم اینک اگر مردی بیا

Дар замон бишикаст зи овози он тилисм

در زمان بشکست ز آواز آن طلسم

Зар ҳаме резед ҳар сӯи қисми қисм

زر همی‌ریزید هر سو قسم قسم

Рехт чанд ин зар ки тарсид он писар

ریخت چند این زر که ترسید آن پسر

То нагирад зари зи парии роҳ дар

تا نگیرد زر ز پری راه در

Баъд аз он бархест он шери ътид

بعد از آن برخاست آن شیر عتید

То саҳаргаҳи зар ба берун ме кашид

تا سحرگه زر به بیرون می‌کشید

Дафн мекард ва ҳаме омад бзр

دفن می‌کرد و همی آمد بزر

Бо ҷуволу тубраи бор дигар

با جوال و توبره بار دگر

Ганҷҳо биниҳод он ҷонбоз аз он

گنجها بنهاد آن جانباز از آن

Кӯрии тарсонеи вопаси хазон

کوری ترسانی واپس خزان

Ин зари зоҳир бахотир омадаст

این زر ظاهر بخاطر آمدست

Дар дил ҳар кӯри даври зрпрст

در دل هر کور دور زرپرست

Кӯдакони асФолҳоро башикананд

کودکان اسفالها را بشکنند

Ном зар бунаанд ва дар доман кунанд

نام زر بنهند و در دامن کنند

Андари он бозӣ чу гӯйии номи зар

اندر آن بازی چو گویی نام زر

Он кунад дар хотири кӯдаки гузар

آن کند در خاطر کودک گذر

Бали зари мазруби зарби эзадӣ

بل زر مضروب ضرب ایزدی

Кӯ нагардад косад омад сармадӣ

کو نگردد کاسد آمد سرمدی

Он зарии кини зар аз он зар тоб ёфт

آن زری کین زر از آن زر تاب یافت

Гавҳару тобандагӣ ва об ёфт

گوهر و تابندگی و آب یافت

Он зарӣ ки дил азу гардад ғанӣ

آن زری که دل ازو گردد غنی

Ғолиб ояд бар қамар дар равшанӣ

غالب آید بر قمر در روشنی

Шамъ буд он масҷиду парвона ӯ

شمع بود آن مسجد و پروانه او

Хештан дар бохти он парвонаи ху

خویشتن در باخت آن پروانه‌خو

Пар бсухт ӯро валикини сохташ

پر بسوخت او را ولیکن ساختش

Бас муборак омад он андохташ

بس مبارک آمد آن انداختش

Ҳамчуи Мӯсо буд он мсъўдбхт

همچو موسی بود آن مسعودبخت

Котшӣ дид ӯ ба сӯии он дарахт

کاتشی دید او به سوی آن درخت

Чун аноятҳо бирав мўФўр буд

چون عنایتها برو موفور بود

Нор май пиндошт ва худ он нур буд

نار می‌پنداشت و خود آن نور بود

Марди ҳақро чун бибинӣ эй писар

مرد حق را چون ببینی ای پسر

Ту гумон дорӣ бирав нори башар

تو گمان داری برو نار بشر

Ту зи худ май ое ва он дар ту аст

تو ز خود می‌آیی و آن در تو است

Нору хори занни ботили ин сӯ аст

نار و خار ظن باطل این سو است

ӯ дарахт Мӯсоасту пари зё

او درخت موسی است و پر ضیا

Нур хон норш махон бории биё

نور خوان نارش مخوان باری بیا

На Фтоми ин ҷаҳон норай намӯд

نه فطام این جهان ناری نمود

Соликони рафтанд ва он худ нур буд

سالکان رفتند و آن خود نور بود

Пас бидон ки шамъи дайн бар ме шавад

پس بدان که شمع دین بر می‌شود

Ин на ҳамчун шамъи оташҳо буд

این نه همچون شمع آتشها بود

Ин намояди нуру сӯзади ёр ро

این نماید نور و سوزد یار را

Ва он басӯрат нору гули зуввор ро

و آن بصورت نار و گل زوار را

Ин чу созанда вале сӯзанда Эй

این چو سازنده ولی سوزنده‌ای

Ва он гуҳи васлати дили аФрўзндаҳ Эй

و آن گه وصلت دل افروزنده‌ای

Шакли шуълаи нури поки созўор

شکل شعلهٔ نور پاک سازوار

Ҳозиронро нуру давронро чу нор

حاضران را نور و دوران را چو نار