Хок гуяд хоки танро бози гирд

خاک گوید خاک تن را باز گرد

Тарк ҷон кун сӯии мо ои ҳамчуи гирд

ترک جان کن سوی ما آ همچو گرد

Ҷинси мое пеши мо аўлитрӣ

جنس مایی پیش ما اولیتری

Ба ки зон тани вои раҳе ва зон тарӣ

به که زان تن وا رهی و زان تری

Гуяд оре лек ман побстаҳ ам

گوید آری لیک من پابسته‌ام

Гарчи ҳамчун ту зи ҳиҷрон хаста ам

گرچه همچون تو ز هجران خسته‌ام

Тарӣ танро биҷӯянди обҳо

تری تن را بجویند آبها

К-эйтарӣ бози ои зи ғурбати сӯии мо

کای تری باز آ ز غربت سوی ما

Гармии танро ҳаме хонд асир

گرمی تن را همی‌خواند اثیر

Ки зи нораии роҳи асли хеши гир

که ز ناری راه اصل خویش گیر

Ҳаст ҳафтод ва ду иллат дар бадан

هست هفتاد و دو علت در بدن

Аз кашишҳои аносир бе расан

از کششهای عناصر بی رسن

Иллат ояд то баданро бсклд

علت آید تا بدن را بسکلد

То аносир ҳамдигарро вои ҳиллад

تا عناصر همدگر را وا هلد

Чор мурғанд ин аносири бастаи по

چار مرغ‌اند این عناصر بسته‌پا

Маргу ранҷурӣу иллати погшо

مرگ و رنجوری و علت پاگشا

Поишон аз ҳамдигар чун боз кард

پایشان از همدگر چون باز کرد

Мурғ ҳар унсури яқин парвоз кард

مرغ هر عنصر یقین پرواز کرد

Ҷазбаи ин аслҳо ва фаръҳо

جذبهٔ این اصلها و فرعها

Ҳар дамии ранҷӣ наад дар ҷисми мо

هر دمی رنجی نهد در جسم ما

То ки ин таркибҳоро бар дард

تا که این ترکیبها را بر درد

Мурғ ҳар ҷузвӣ ба асли худ пурд

مرغ هر جزوی به اصل خود پرد

Ҳикмати ҳақ монеъ ояд зини аҷҷал

حکمت حق مانع آید زین عجل

Ҷамъашон дорад бсҳт то аҷал

جمعشان دارد بصحت تا اجل

Гуяд эй аҷзои аҷал машҳӯд нест

گوید ای اجزا اجل مشهود نیست

Пар задани пеш аз аҷалатон суд нест

پر زدن پیش از اجلتان سود نیست

Чунк ҳар ҷузвӣ биҷӯед артФоқ

چونک هر جزوی بجوید ارتفاق

Чун буд ҷони ғариби андари фироқ

چون بود جان غریب اندر فراق