Дид пайғомбари яке ҷўқии асир
دید پیغامبر یکی جوقی اسیر
Ки ҳамеи бурданд ва эшон дар нафир
که همیبردند و ایشان در نفیر
Дидашон дар банди он огоҳи шер
دیدشان در بند آن آگاه شیر
наменазар карданд дар ваии зери зер
می نظر کردند در وی زیر زیر
То ҳаме хойид ҳар як аз ғазаб
تا همی خایید هر یک از غضب
Бар расӯли сидқи дандонҳоу лаб
بر رسول صدق دندانها و لب
Зуҳра на бо он ғазаб ки дам зананд
زهره نه با آن غضب که دم زنند
Зонк дар занҷири қаҳр даҳ мананд
زانک در زنجیر قهر دهمنند
намекашонадашон муваккили сӯии шаҳр
میکشاندشان موکل سوی شهر
Май барад аз коФрстоншон ба қаҳр
میبرد از کافرستانشان به قهر
На фидойӣ месетанд на зарӣ
نه فدایی میستاند نه زری
На шафоат мерасад аз сарварӣ
نه شفاعت میرسد از سروری
Раҳмати олам ҳаме гӯйанд ва ӯ
رحمت عالم همیگویند و او
Олимиро май баради ҳалқу гулӯ
عالمی را میبرد حلق و گلو
Бо ҳазор инкор май рафтанди роҳ
با هزار انکار میرفتند راه
Зери лаби таънаи занон бар кори шоҳ
زیر لب طعنهزنان بر کار شاه
Чора ҳо кардему ӣнҷо чора нест
چارهها کردیم و اینجا چاره نیست
Худ дили ин мард кам аз хора нест
خود دل این مرد کم از خاره نیست
Мо ҳазорон марди шери алпи Арсалон
ما هزاران مرد شیر الپ ارسلان
Бо ду се урёни сусти ним ҷон
با دو سه عریان سست نیمجان
Ин чунин дармондаем аз кжрўист
این چنین درماندهایم از کژرویست
ё зи ахтрҳост ё худ ҷодўист
یا ز اخترهاست یا خود جادویست
Бахти моро бар дарид он бахт ӯ
بخت ما را بر درید آن بخت او
Тахт мо шуд сарнигӯн аз тахт ӯ
تخت ما شد سرنگون از تخت او
Кор ӯ аз ҷодӯигар гашти зафт
کار او از جادوی گر گشت زفت
Ҷодӯӣ кардем мо ҳам чун нарафт
جادوی کردیم ما هم چون نرفت