Омадеми ӣнҷо ки дар садри ҷаҳон

آمدیم اینجا که در صدر جهان

Гар набӯдӣ ҷазби он ошиқи ниҳон

گر نبودی جذب آن عاشق نهان

Ношикеб кӣ бадӣ ӯ аз фироқ

ناشکیبا کی بدی او از فراق

Кӣ давон боз омадӣ сӯии всоқ

کی دوان باز آمدی سوی وثاق

Майл маъшӯқон ниҳонасту стир

میل معشوقان نهانست و ستیر

Майли ошиқ бо ду сад таблу нафир

میل عاشق با دو صد طبل و نفیر

Як ҳикоят ҳаст ӣнҷои зи эътибор

یک حکایت هست اینجا ز اعتبار

Лек оҷиз шуд бухории зи интизор

لیک عاجز شد بخاری ز انتظار

Тарк он кардем кӯ дар ҷуст ва ҷӯаст

ترک آن کردیم کو در جست و جوست

Токаи пеш аз марг бинад рӯй дӯст

تاکه پیش از مرگ بیند روی دوست

То раҳад аз марг то ёбад наҷот

تا رهد از مرگ تا یابد نجات

Зонк дид дӯстаст оби ҳаёт

زانک دید دوستست آب حیات

Ҳар ки дид ӯ набошад дафъи марг

هر که دید او نباشد دفع مرگ

Дӯст набӯд ки на миваи сеташ на барг

دوست نبود که نه میوه‌ستش نه برگ

Кор он кораст эй муштоқи маст

کار آن کارست ای مشتاق مست

Кандар он кор ар расад маргат хушаст

کاندر آن کار ار رسد مرگت خوشست

Шуд нишони сидқи имон эй ҷавон

شد نشان صدق ایمان ای جوان

Онк ояд хуши турои марги андари он

آنک آید خوش ترا مرگ اندر آن

Гар нашуд имони ту эй ҷони чунин

گر نشد ایمان تو ای جان چنین

Нест комил рӯ биҷӯ икмоли дайн

نیست کامل رو بجو اکمال دین

Ҳар ки андари кор ту шуд марги дӯст

هر که اندر کار تو شد مرگ‌دوست

Бар дили ту бекароҳат дӯст ӯст

بر دل تو بی کراهت دوست اوست

Чун кароҳат рафт он худ марг нест

چون کراهت رفت آن خود مرگ نیست

Сӯрат маргасту нақлони крднист

صورت مرگست و نقلان کردنیست

Чун кароҳат рафт мурдан нафъ шуд

چون کراهت رفت مردن نفع شد

Пас дуруст ояд ки мурдан дафъ шуд

پس درست آید که مردن دفع شد

Дӯст ҳақаст ва касе каш гуфт ӯ

دوست حقست و کسی کش گفت او

Ки тӯии он ман ва ман он ту

که توی آن من و من آن تو

Гӯши дор акнӯн ки ошиқ ме расад

گوش دار اکنون که عاشق می‌رسد

Бастаи ишқ ӯро ба ҳабли ман мисад

بسته عشق او را به حبل من مسد

Чун бидид ӯ чеҳраи садри ҷаҳон

چون بدید او چهرهٔ صدر جهان

Гўиё паридаш аз тани мурғи ҷон

گوییا پریدش از تن مرغ جان

Ҳамчуи чӯб хушк афтод он таниш

همچو چوب خشک افتاد آن تنش

Сард шуд аз фарқи ҷон то нохунаш

سرد شد از فرق جان تا ناخنش

Ҳарчӣ карданд аз бихӯр ва аз гулоб

هرچه کردند از بخور و از گلاب

На биҷунбед ва на омад дар хитоб

نه بجنبید و نه آمد در خطاب

Шоҳ чун дид он мзъФр рӯй ӯ

شاه چون دید آن مزعفر روی او

Пас фурӯд омад зи мураккаби сӯй ӯ

پس فرود آمد ز مرکب سوی او

Гуфт ошиқ дӯст меҷӯяд бтФт

گفت عاشق دوست می‌جوید بتفت

Чунк маъшӯқ омад он ошиқ бирафт

چونک معشوق آمد آن عاشق برفت

Ошиқи ҳақӣ ва ҳақ онаст кӯ

عاشق حقی و حق آنست کو

Чун бияёд набӯд аз ту тоӣ мӯ

چون بیاید نبود از تو تای مو

Сад чу ту фонӣаст пеши он назар

صد چو تو فانیست پیش آن نظر

Ошиқӣ бар нафии худ хоҷаи магар

عاشقی بر نفی خود خواجه مگر

Соя эйу ошиқӣ бар офтоб

سایه‌ای و عاشقی بر آفتاب

Шамс ояд соя ло гардад шитоб

شمس آید سایه لا گردد شتاب