Пашша омад аз ҳдиқаҳи вази гиёҳ

پشه آمد از حدیقه وز گیاه

Вази сулаймони гашти пашшаи додхоҳ

وز سلیمان گشت پشه دادخواه

К-эии сулаймони муъаддилат май густарӣ

کای سلیمان معدلت می‌گستری

Бар шаётину одамии зоду парӣ

بر شیاطین و آدمی‌زاد و پری

Мурғу моҳӣ дар паноҳи адли тест

مرغ و ماهی در پناه عدل تست

Кист он гум гашта каш фазлат наҷуст

کیست آن گم‌گشته کش فضلت نجست

Дод даҳ моро ки бас зорем мо

داد ده ما را که بس زاریم ما

Бенасиб аз боғ ва гулзорем мо

بی‌نصیب از باغ و گلزاریم ما

Мушкилот ҳар заъифӣ аз ту ҳал

مشکلات هر ضعیفی از تو حل

Пашша бошад дар заъифии худ мисл

پشه باشد در ضعیفی خود مثل

Шуҳраи мо дар заъфу ашкстаҳи парӣ

شهره ما در ضعف و اشکسته‌پری

Шуҳраи ту дар лутфу мискини парварӣ

شهره تو در لطف و مسکین‌پروری

эй ту дар атбоқи қудрати мунтаҳӣ

ای تو در اطباق قدرت منتهی

Мунтаҳии мо дар камӣ ва бе раҳе

منتهی ما در کمی و بی‌رهی

Дод даҳ моро азин ғам кун ҷудо

داد ده ما را ازین غم کن جدا

Дасти гир эй дасти ту дасти худо

دست گیر ای دست تو دست خدا

Пас сулаймон гуфт эй инсофи ҷӯ

پس سلیمان گفت ای انصاف‌جو

Доду инсоф аз ки мехоҳӣ бигӯ

داد و انصاف از که میخواهی بگو

Кист он колам ки аз бод ва бирават

کیست آن کالم که از باد و بروت

Зулм кардаст ва харошидаст рӯат

ظلم کردست و خراشیدست روت

эй аҷаб дар аҳди мо золим куҷост

ای عجب در عهد ما ظالم کجاست

Кӯ на андари ҳабс ва дар занҷири мост

کو نه اندر حبس و در زنجیر ماست

Чунк мо зодем зулми он рӯзи мард

چونک ما زادیم ظلم آن روز مرد

Пас бъҳди мо кӣ зулмии пеши барад

پس بعهد ما کی ظلمی پیش برد

Чун бар омад нур зулмат нест шуд

چون بر آمد نور ظلمت نیست شد

Зулмро зулмат буд аслу ъзд

ظلم را ظلمت بود اصل و عضد

Нак шаётини касб ва хизмат ме кунанд

نک شیاطین کسب و خدمت می‌کنند

Дигарон бастаи босФоднду банд

دیگران بسته باصفادند و بند

Асли зулми золимон аз дев буд

اصل ظلم ظالمان از دیو بود

Дев дар бандастастам чун намӯд

دیو در بندست استم چون نمود

Малик зон додаст моро кун факон

ملک زان دادست ما را کن فکان

То нанолад халқи сӯии осмон

تا ننالد خلق سوی آسمان

То ба боло бар наёяд дӯдҳо

تا به بالا بر نیاید دودها

То нагардад музтариби чарх ва сҳо

تا نگردد مضطرب چرخ و سها

То наларзад арш аз нолаи ятем

تا نلرزد عرش از ناله یتیم

То нагардад аз ситами ҷонии сқим

تا نگردد از ستم جانی سقیم

Зон ниҳодем аз мамолики мазҳабӣ

زان نهادیم از ممالک مذهبی

То наёяд бар фалакҳо ё рабӣ

تا نیاید بر فلکها یا ربی

Мангар эй мазлӯми сӯии осмон

منگر ای مظلوم سوی آسمان

Космонии шоҳи дорӣ дар замон

کاسمانی شاه داری در زمان

Гуфт пашша дод ман аз дасти бод

گفت پشه داد من از دست باد

Кӯи ду дасти зулм бар мо бар кушод

کو دو دست ظلم بر ما بر گشاد

Мо зи зулм ӯ ба танагӣ андарем

ما ز ظلم او به تنگی اندریم

Бо лаби бастаи азу хӯн ме хӯрем

با لب بسته ازو خون می‌خوریم