Пас сулаймон гуфт эй зебои дуӣ
پس سلیمان گفت ای زیبا دوی
Амри ҳақ бояд ки аз ҷон бишинавӣ
امر حق باید که از جان بشنوی
Ҳақ ба ман гуфта сети ҳон эй додвар
حق به من گفتهست هان ای دادور
Машну аз хасмии ту бехасмӣ дигар
مشنو از خصمی تو بی خصمی دگر
То наёяд ҳар ду хасми андари ҳузур
تا نیاید هر دو خصم اندر حضور
Ҳақ наёяд пеши ҳоким дар зуҳӯр
حق نیاید پیش حاکم در ظهور
Хасм танҳо ,гар бар оради сад нафир
خصم تنها، گر بر آرد صد نفیر
Ҳону ҳон бе хасми қавл ӯ мгир
هان و هان بی خصم قول او مگیر
Ман наёрам рӯи зи фармон тофтан
من نیارم رو ز فرمان تافتن
Хасми худро рӯ биовар сӯии ман
خصم خود را رو بیاور سوی من
Гуфт қавли тести бурҳону дуруст
گفت قول تست برهان و درست
Хасм ман бодаст ва ӯ дар ҳукми тест
خصم من بادست و او در حکم تست
Бонг бар зад он шаҳ эй боди сабо
بانگ بر زد آن شه ای باد صبا
Пашша афғон кард аз зулмат , биё
پشّه افغان کرد از ظلمت، بیا
Ҳин муқобили шӯи туу хасм ва бигӯ
هین مقابل شو تو و خصم و بگو
Посухи хасм ва бикун дафъи аду
پاسخ خصم و بکن دفع عدو
Бод чун бишунид омад тези тез
باد چون بشنید آمد تیز تیز
Пашша бигирифт он замони роҳи гурез
پشه بگرفت آن زمان راه گریز
Пас сулаймон гуфт эй пашшаи куҷо ?
پس سلیمان گفت ای پشه کجا؟
Бош то бар ҳар ду ронами ман қазо
باش تا بر هر دو رانم من قضا
Гуфт эй шаҳи марги ман аз буд ӯст
گفت ای شه مرگ من از بودِ اوست
Худ сиёҳи ин рӯзи ман аз дӯд ӯст
خود سیاه این روز من از دود اوست
ӯ чу омад ман куҷо ёбам қарор
او چو آمد من کجا یابم قرار
Кӯ бар орад аз ниҳоди ман дамор
کو بر آرد از نهاد من دمار
Ҳамчунин ҷӯёии даргоҳи худо
همچنین جویای درگاه خدا
Чун худо омад шавад ҷӯяндаи ло
چون خدا آمد شود جوینده لا
Гарчи он васлати бақо андар бақост
گرچه آن وصلت بقا اندر بقاست
Лек зи аввали он бақо андар фаност
لیک ز اول آن بقا اندر فناست
Сояҳоӣ ки буд ҷӯёии нур
سایههایی که بود جویای نور
Нест гардад чун кунад нураши зуҳӯр
نیست گردد چون کند نورش ظهور
Ақл кӣ монад чу бошад сарда ӯ
عقل کی ماند چو باشد سرده او
Кули шийъи ҳолки алои виҷҳа
کل شیء هالک الا وجهه
Ҳолк ояд пеш ваҷҳаш ҳаст ва нест
هالک آید پیش وجهش هست و نیست
Ҳастӣ андари нестии худ турфаи ист
هستی اندر نیستی خود طرفهایست
Андарин маҳзар хирадҳо шуд зи даст
اندرین محضر خردها شد ز دست
Чун қалами ӣнҷо расида шуд , шикаст
چون قلم اینجا رسیده شد، شکست