Ин садои ҷони маро тағйир кард

این صدا جان مرا تغییر کرد

Аз ғаму андӯҳи талхам пер кард

از غم و اندوه تلخم پیر کرد

Пеш меомад сипас мерафт шаҳ

پیش می‌آمد سپس می‌رفت شه

Ҷумлаи шаб ӯ ҳамчуи ҳомили вақти зиҳ

جمله شب او همچو حامل وقت زه

Ҳар замон мегуфт эй умрони маро

هر زمان می‌گفت ای عمران مرا

Сахт аз ҷо бардааст ин наъра ҳо

سخت از جا برده است این نعره‌ها

Зуҳра на умрони мискинро ки то

زهره نه عمران مسکین را که تا

Боз гуяд ихтилоти ҷуфт ро

باز گوید اختلاط جفت را

Ки зани умрон ба умрон дар хазид

که زن عمران به عمران در خزید

То ки шуд астораҳи Мӯсои падед

تا که شد استارهٔ موسی پدید

Ҳар паямбар ки дар ояд дар раҳм

هر پیمبر که در آید در رحم

Наҷм ӯ бар чарх гардад мунтаҷам

نجم او بر چرخ گردد منتجم