Бар фалак пайдо шуд он астораҳ аш

بر فلک پیدا شد آن استاره‌اش

Кӯрии фиръавну макру чора аш

کوری فرعون و مکر و چاره‌اش

Рӯз шуд гуфташ ки эй умрон бирав

روز شد گفتش که ای عمران برو

Воқифи он ғулғул ва он бонги шӯ

واقف آن غلغل و آن بانگ شو

Ронад умрони ҷониби майдон ва гуфт

راند عمران جانب میدان و گفت

Ин чаҳ ғулғул буд шоҳаншаҳ нахуфт

این چه غلغل بود شاهنشه نخفت

Ҳар мунаҷҷими сари бараҳнаи ҷомаи пок

هر منجم سر برهنه جامه‌چاک

Ҳамчуи асҳоби азои бӯсидаи хок

همچو اصحاب عزا بوسیده خاک

Ҳамчуи асҳоби азои овозашон

همچو اصحاب عزا آوازشان

Бади гирифта аз фиғону созашон

بُد گرفته از فغان و سازشان

Ришу мӯ бар кандаи рӯи бдридгон

ریش و مو بر کنده رو بدریدگان

Хок бар сар карда хӯни пари дидагон

خاک بر سر کرده خون‌پر دیدگان

Гуфт хайраст ин чаҳ ошӯбасту ҳол

گفت خیرست این چه آشوبست و حال

Бад нишоне медиҳад манҳуси сол

بَد نشانی می‌دهد منحوس سال

Узр овараданд ва гуфтанд эй амир

عذر آوردند و گفتند ای امیر

Кард моро дасти тақдираши асир

کرد ما را دست تقدیرش اسیر

Ин ҳама кардему давлат тира шуд

این همه کردیم و دولت تیره شد

Душман шаҳ ҳаст гашт ва чира шуд

دشمن شه، هست‌گشت و چیره شد

Шаби ситораи он писар омад аён

شب ستارهٔ آن پسر آمد عیان

Кӯрии мо бар ҷабини осмон

کوری ما بر جبین آسمان

Зад ситораи он паямбар бар само

زد ستارهٔ آن پیمبر بر سما

Мо ситора бор гаштем аз бко

ما ستاره‌بار گشتیم از بُکا

Бо дили хуши шоди умрони вази нифоқ

با دل خوش شاد عمران وز نفاق

Даст бар сар май бузади коҳи алФроқ

دست بر سر می‌بزد کاه الفراق

Кард умрони хеши пари хашму турш

کرد عمران خویش پر خشم و تُرُش

Рафт чун девонагон беақлу ҳаш

رفت چون دیوانگان بی عقل و هُش

Хештанро аъҷмӣ кард ва баранд

خویشتن را اعجمی کرد و براند

Гуфтаҳои баси хашин бар ҷамъ хонд

گفته‌های بس خشن بر جمع خواند

Хештанро туршу ғамгини сохт ӯ

خویشتن را ترش و غمگین ساخت او

Нрдҳои бозгўнаҳи бохт ӯ

نردهای بازگونه باخت او

Гуфташон шоҳ маро Бифрефтед

گفتشان شاه مرا بفریفتید

Аз хиёнати вази тамаъи ншкиФтид

از خیانت وز طمع نشکیفتید

Сӯии майдони шоҳро ангехтед

سوی میدان شاه را انگیختید

Об рӯй шоҳи моро рехтед

آب روی شاه ما را ریختید

Даст бар сина задят андари змон

دست بر سینه زدیت اندر ضمان

Шоҳро мо фориғи орем аз ғамон

شاه را ما فارغ آریم از غمان

Шоҳ ҳам бишунид ва гуфт эй хоинон

شاه هم بشنید و گفت ای خاینان

Ман бар овезами шуморо бе амон

من بر آویزم شما را بی امان

Хешро дар мазҳакаи андохтам

خویش را در مضحکه انداختم

Молҳо бо душманон дар бохатм

مالها با دشمنان در باختم

То ки имшаби ҷумлаи Исроилён

تا که امشب جمله اسرائیلیان

Даври монданд аз мулоқоти занон

دور ماندند از ملاقات زنان

Мол рафту оби рӯу кори хом

مال رفت و آب رو و کار خام

Ин буд ёрӣу афъоли киром

این بود یاری و افعال کرام؟

Солҳо идрор ва халъат ме бурид

سالها ادرار و خلعت می‌برید

Мамлакатҳоро мусаллам ме хуред

مملکتها را مسلم می‌خورید

Роятон ин буду фарҳангу нуҷум

رایتان این بود و فرهنگ و نجوم

Табли хўоронид ва макоред ва шавам

طبل‌خوارانید و مکارید و شوم

Ман шуморо бар дираму оташи занам

من شما را بر درم و آتش زنم

Бинӣу гӯшу лбонтон бар кунам

بینی و گوش و لبانتان بر کنم

Ман шуморо ҳизум оташ кунам

من شما را هیزم آتش کنم

Айши рафта бар шумо нохуш кунам

عیش رفته بر شما ناخوش کنم

Саҷда карданд ва бигуфтанд эй хдиў

سجده کردند و بگفتند ای خدیو

Гар яке Крети з мо чарбед дев

گر یکی کرت ز ما چربید دیو

Солҳо дафъ балоҳо карда ем

سالها دفع بلاها کرده‌ایم

Ваҳми ҳайрони зонч моҳо карда ем

وهم حیران زانچ ماها کرده‌ایم

Фӯт шуд аз мо ва ҳамлаш шуд падед

فوت شد از ما و حملش شد پدید

Нутфааш ҷусту раҳми андари хазид

نطفه‌اش جست و رحم اندر خزید

Лек истиғфори ин рӯзи влод

لیک استغفار این روز ولاد

Мо нигаҳ дорем эй шоҳу Қубод

ما نگه داریم ای شاه و قباد

Рӯзи мелодаши расади бандеми мо

روز میلادش رصد بندیم ما

То нагардад фӯт ва наҷаҳд ин қазо

تا نگردد فوت و نجهد این قضا

Гар надорем ин нигаҳи моро бикаш

گر نداریم این نگه ما را بکُش

эй ғуломи рои ту афкору ҳаш

ای غلام رای تو افکار و هُش

То бунаи ма май шимурд ӯ рӯзи рӯз

تا به نُه مَه می‌شمرد او روز روز

То напарад тири ҳукми хасми дуз

تا نپرد تیرِ حکمِ خصم‌دوز

Бар қазо ҳар кӯ шабихун оварад

بر قضا هر کو شبیخون آورد

Сарнигӯн ояд зи хӯн худ хӯрд

سرنگون آید ز خون خود خورد

Чун замин бо осмон хасмӣ кунад

چون زمین با آسمان خصمی کند

Шӯра гардад сари зи маргӣ бар занад

شوره گردد سر ز مرگی بر زند

Нақш бо наққош панҷа ме занад

نقش با نقاش پنجه می‌زند

Сблтону риши худ бар ме кунад

سبلتان و ریش خود بر می‌کند