Мустафоро ваъда кард алтофи ҳақ

مصطفی را وعده کرد الطاف حق

Гар бимирӣ ту намирад ин сабақ

گر بمیری تو نمیرد این سبق

Ман китобу муъҷизаи тро рофеъам

من کتاب و معجزه‌ت را رافعم

Беш ва кам кунро зи қуръони монеъам

بیش و کم‌کن را ز قرآن مانعم

Ман турои андари ду олами ҳофизам

من تو را اندر دو عالم حافظم

Тоънонро аз ҳадисати рофизам

طاعنان را از حدیثت رافضم

Кас нетанд беш ва кам кардани дарав

کس نتاند بیش و کم کردن درو

Ту ба аз ман ҳофизии дигари мҷу

تو به از من حافظی دیگر مجو

Равнақатро рӯзи рӯз афзӯн кунам

رونقت را روز روز افزون کنم

Номи ту бар зар ва бар нуқраи занам

نام تو بر زر و بر نقره زنم

Минбару миҳроби созами баҳри ту

منبر و محراب سازم بهر تو

Дар муҳаббати қаҳр ман шуд қаҳри ту

در محبت قهر من شد قهر تو

Номи ту аз тарс пинҳон ме гӯанд

نام تو از ترس پنهان می‌گوند

Чун намози оранд пинҳон ме шаванд

چون نماز آرند پنهان می‌شوند

Аз ҳароси втрси куффори лъин

از هراس و ترس کفار لعین

Дайнат пинҳон мешавад зери замин

دینت پنهان می‌شود زیر زمین

Ман минора пар кунам офоқ ро

من مناره پر کنم آفاق را

Кӯри гардонами ду чашми оқ ро

کور گردانم دو چشم عاق را

Чокронт шаҳрҳо гиранду ҷоҳ

چاکرانت شهرها گیرند و جاه

Дайн ту гирад зи моҳӣ то ба моҳ

دین تو گیرد ز ماهی تا به ماه

То қиёмат боқиш дорем мо

تا قیامت باقیش داریم ما

Ту матарс аз насхи дайн эй Мустафо

تو مترس از نسخ دین ای مصطفی

эй расӯли мо ту ҷодӯи нестӣ

ای رسول ما تو جادو نیستی

Содиқии ҳам хирқаи мўсистӣ

صادقی هم‌خرقهٔ موسیستی

Ҳаст қуръони мари туро ҳамчун Асо

هست قرآن مر تو را همچون عصا

Куфрҳоро дар кашад чун аждаҳо

کفرها را در کشد چون اژدها

Ту агар дар зери хокии хуфта Эй

تو اگر در زیر خاکی خفته‌ای

Чун Асояши дони ту онч гуфта Эй

چون عصایش دان تو آنچ گفته‌ای

Қосидонро бар Асояши дасти не

قاصدان را بر عصایش دست نی

Ту бхсп эй шаҳи муборак хуфтанӣ

تو بخسپ ای شه مبارک خفتنی

Тан бихуфта нури ту бар осмон

تن بخفته نور تو بر آسمان

Баҳри пайкори ту зиҳ карда камон

بهر پیکار تو زه کرده کمان

Фалсафӣу онч пӯзиш ме кунад

فلسفی و آنچ پوزش می‌کند

Қавси нурат тирдўзш ме кунад

قوس نورت تیردوزش می‌کند

Ончунон кард ва аз он афзӯн ки гуфт

آنچنان کرد و از آن افزون که گفت

ӯ бихуфту бахт ва иқболаш нахуфт

او بخفت و بخت و اقبالش نخفت

Ҷони бобо чунк соҳир хоб шуд

جان بابا چونک ساحر خواب شد

Кор ӯ беравнақ ва бетоб шуд

کار او بی رونق و بی‌تاب شد

Ҳар ду бӯседанд гӯрашроу тафт

هر دو بوسیدند گورش را و تفت

То бмср аз баҳри он пигори зафт

تا به مصر از بهر آن پیگار زفت

Чун ба Миср аз баҳри он кор омаданд

چون به مصر از بهر آن کار آمدند

Толиби Мӯсоу хона ӯ шуданд

طالب موسی و خانهٔ او شدند

Иттифоқ афтод кони рӯзи вуруд

اتفاق افتاد کان روز ورود

Мӯсои андари зери нахлии хуфта буд

موسی اندر زیر نخلی خفته بود

Пас нишон додандашон мардуми бадв

پس نشان دادندشان مردم بدو

Ки бирав он сӯй нахлистон биҷӯ

که برو آن سوی نخلستان بجو

Чун биёмад дид дар хрмобнон

چون بیامد دید در خرمابنان

Хуфтае ки буд бедори ҷаҳон

خفته‌ای که بود بیدار جهان

Баҳри нозаши баста ӯ ду чашми сар

بهر نازش بسته او دو چشم سر

Аршу фаршаши ҷумла дар зери назар

عرش و فرشش جمله در زیر نظر

эй басои бидорчшму хуфтаи дил

ای بسا بیدارچشم و خفته‌دل

Худ чаҳ бинад дид аҳли обу гул

خود چه بیند دیدِ اهل آب و گل

Онки дил бедор дорад чашми сар

آنک دل بیدار دارد چشم سر

Гар бхспд бар кушояди сад басар

گر بخسپد بر گشاید صد بصر

Гар ту аҳли дил нае бедор бош

گر تو اهل دل نه‌ای بیدار باش

Толиб дил бош ва дар пайкор бош

طالب دل باش و در پیکار باش

Вари дилат бедор шуд май хспи хуш

ور دلت بیدار شد می‌خسپ خوش

Нест ғоиби нозират аз ҳафт ва шаш

نیست غایب ناظرت از هفت و شش

Гуфт пайғомбар ки хспди чашми ман

گفت پیغامبر که خسپد چشم من

Лек кӣ хспди дилами андари всн

لیک کی خسپد دلم اندر وسن

Шоҳ бедораст ҳорси хуфтаи гир

شاه بیدارست حارس خفته گیر

Ҷони фидои хуфтагони дили басир

جان فدای خفتگان دل‌بصیر

Васфи бедории дил эй маънавӣ

وصف بیداری دل ای معنوی

Дар нагунҷад дар ҳазорон маснавӣ

در نگنجد در هزاران مثنوی

Чун бдидндш ки хуфтаст ӯ дароз

چون بدیدندش که خفته‌ست او دراز

Баҳри дуздӣ Асо карданд соз

بهر دزدی عصا کردند ساز

Соҳирони қасд Асо карданд зуд

ساحران قصد عصا کردند زود

Каз пасаш бояд шудани вонгаҳи рабӯд

کز پسش باید شدن وانگه ربود

Андакӣ чун пештар карданд соз

اندکی چون پیشتر کردند ساز

Андар омад он Асо дар эҳтизоз

اندر آمد آن عصا در اهتزاز

Ончунон бар худ билразед он Асо

آنچنان بر خود بلرزید آن عصا

Кони ду бар ҷои хушки гаштанд аз вҷо

کان دو بر جا خشک گشتند از وجا

Баъд аз он шуд аждаҳо ва ҳамла кард

بعد از آن شد اژدها و حمله کرد

Ҳар давон бигурехтанд ва рӯй зард

هر دوان بگریختند و روی‌زرد

Рӯ дар афтодан гирифтанд аз наҳиф

رو در افتادن گرفتند از نهیب

Ғалати ғалатони мунҳазим дар ҳар нишеб

غلط غلطان منهزم در هر نشیب

Пас яқинашон шуд ки ҳаст аз осмон

پس یقین‌شان شد که هست از آسمان

Зонк май диданди ҳади соҳирон

زانک می‌دیدند حد ساحران

Баъд аз он итлоқ ва табашон шуд падед

بعد از آن اطلاق و تبشان شد پدید

Корашон то назъ ва ҷон кандан расед

کارشان تا نزع و جان کندن رسید

Пас фиристоданд мардӣ дар замон

پس فرستادند مردی در زمان

Сӯии Мӯсо аз барои узри он

سوی موسی از برای عذر آن

Комтҳон кардем ва моро кӣ расад

که‌امتحان کردیم و ما را کی رسد

Имтиҳони ту агар набӯд ҳасад

امتحان تو اگر نبود حسد

Муҷрим шоҳем моро афви хоҳ

مجرم شاهیم ما را عفو خواه

эй ту хоси алхоси даргоҳи илоҳ

ای تو خاص الخاص درگاه اله

Афв кард ва дар замон некӯ шуданд

عفو کرد و در زمان نیکو شدند

Пеши Мӯсо бар замин сар ме заданд

پیش موسی بر زمین سر می‌زدند

Гуфт Мӯсо афв кардам эй киром

گفت موسی عفو کردم ای کرام

Гашт бар дӯзахи тану ҷонатони ҳаром

گشت بر دوزخ تن و جانتان حرام

Ман шуморо худ надидам эй ду ёр

من شما را خود ندیدم ای دو یار

Аъҷмӣ созед худро зи аътзор

اعجمی سازید خود را ز اعتذار

Ҳамчунон бегонаи шаклу ошно

همچنان بیگانه‌شکل و آشنا

Дар набард ойед баҳри подшо

در نبرد آیید بهر پادشا

Пас заминро бӯса доданд ва шуданд

پس زمین را بوسه دادند و شدند

Интизори вақт ва фурсат ме баданд

انتظار وقت و فرصت می‌بدند