Дай саволӣ кард соили мари маро

دی سؤالی کرد سایل مر مرا

Зонк ошиқ буд ӯ бар моҷаро

زانک عاشق بود او بر ماجرا

Гуфт нуктаи алрзои болкФри куфр

گفت نکتهٔ الرضا بالکفر کفر

Ин паямбар гуфт ва гуфт ӯст меҳр

این پیمبر گفت و گفت اوست مهر

Боз фармуд ӯ ки андар ҳар қазо

باز فرمود او که اندر هر قضا

Мари мусулмонро ризо бояд ризо

مر مسلمان را رضا باید رضا

На қазои ҳақ буд куфру нифоқ

نه قضای حق بود کفر و نفاق

Гар бад-ӣн розӣ шавам бошад шиқоқ

گر بدین راضی شوم باشد شقاق

Вари ним розӣ буд он ҳам зиён

ور نیم راضی بود آن هم زیان

Пас чаҳ чора бошудам андари миён

پس چه چاره باشدم اندر میان

Гуфтамаш ин куфри мқзӣ на қазост

گفتمش این کفر مقضی نه قضاست

Ҳаст осори қазои ин куфри рост

هست آثار قضا این کفر راست

Пас қазоро хоҷа аз мқзӣ бидон

پس قضا را خواجه از مقضی بدان

То школт дафъ гардад дар замон

تا شکالت دفع گردد در زمان

Розӣам дар куфр зон рӯ ки қазост

راضیم در کفر زان رو که قضاست

На азин рӯ ки низоу хбси мост

نه ازین رو که نزاع و خبث ماست

Куфр аз рӯй қазои худ куфр нест

کفر از روی قضا خود کفر نیست

Ҳақро кофар махон ӣнҷои маи ист

حق را کافر مخوان اینجا مه‌ایست

Куфр ҷаҳласту қазои куфри илм

کفر جهلست و قضای کفر علم

Ҳар ду кӣ як бошад охири ҳаламу хулам

هر دو کی یک باشد آخر حلم و خلم

Зиштии хати зиштӣ наққош нест

زشتی خط زشتی نقاش نیست

Блак аз ваии зиштро бнмўднист

بلک از وی زشت را بنمودنیست

Қӯт наққош бошад онк ӯ

قوت نقاش باشد آنک او

Ҳам тавонад зишт кардан ҳам накӯ

هم تواند زشت کردن هم نکو

Гар кшонми баҳси инро ман бисоз

گر کشانم بحث این را من بساز

То савол ва то ҷавоб ояд дароз

تا سؤال و تا جواب آید دراز

Завқи нуктаи ишқ аз ман ме равад

ذوق نکتهٔ عشق از من می‌رود

Нақши хизмати нақш дигар ме шавад

نقش خدمت نقش دیگر می‌شود