Дар саҳоба кам бадии ҳофиз касе
در صحابه کم بدی حافظ کسی
Гарчи шавқӣ буд ҷонишонро басӣ
گرچه شوقی بود جانشان را بسی
Зонк чун мағзаш дар огнд ва расед
زانک چون مغزش در آگند و رسید
Пӯстҳо шуд баси рақиқу вокФид
پوستها شد بس رقیق و واکفید
Қишри ҷўзу Фстқу бодоми ҳам
قشر جوز و فستق و بادام هم
Мағз чун огндшон шуд пӯст кам
مغز چون آگندشان شد پوست کم
Мағзи илми афзуд кам шуд пӯсташ
مغز علم افزود کم شد پوستش
Зонк ошиқро бисӯзад дӯсташ
زانک عاشق را بسوزد دوستش
Васфи матлӯбӣ чу зид толибӣаст
وصف مطلوبی چو ضد طالبیست
Ваҳйу барқ нур сӯзанда набӣаст
وحی و برق نور سوزندهٔ نبیست
Чун таҷаллӣ кард авсофи қадим
چون تجلی کرد اوصاف قدیم
Пас бисӯзад васфи ҳодисро гилӣм
پس بسوزد وصف حادث را گلیم
Рубъи қуръон ҳар киро маҳфӯз буд
ربع قرآن هر که را محفوظ بود
Ҷли Фино аз саҳоба май шунӯд
جل فینا از صحابه میشنود
Ҷамъи сӯрат бо чунин маънии жарф
جمع صورت با چنین معنی ژرف
Нест мумкини ҷузи зи султонии шигарф
نیست ممکن جز ز سلطانی شگرف
Дар чунин мастии мурооти адаб
در چنین مستی مراعات ادب
Худ набошад вар буд бошад аҷаб
خود نباشد ور بود باشد عجب
Андари истиғнои мурооти ниёз
اندر استغنا مراعات نیاز
Ҷамъи здинст чун гирду дароз
جمع ضدینست چون گرد و دراز
Худ Асои маъшӯқи ъмён май буд
خود عصا معشوق عمیان میبود
Кӯри худ сандӯқи қуръон май буд
کور خود صندوق قرآن میبود
Гуфт кӯрони худ снодиқнди пар
گفت کوران خود صنادیقند پر
Аз ҳуруфи мусҳафу зикру назр
از حروف مصحف و ذکر و نذر
Бози сандӯқии пар аз қуръон ба аст
باز صندوقی پر از قرآن به است
Зонк сандӯқӣ буд холии бадаст
زانک صندوقی بود خالی بدست
Бози сандӯқӣ ки холӣ шуд зи бор
باز صندوقی که خالی شد ز بار
Ба зи сандӯқӣ ки пар мӯшасту мор
به ز صندوقی که پر موشست و مار
Ҳосили андари васл чун афтод мард
حاصل اندر وصل چون افتاد مرد
Гашти даллола ба пеши марди сард
گشت دلاله به پیش مرد سرد
Чун ба матлӯбат раседӣ эй малеҳ
چون به مطلوبت رسیدی ای ملیح
Шуд талаби кории илм акнӯн қабеҳ
شد طلب کاری علم اکنون قبیح
Чун шудӣ бар бомҳои осмон
چون شدی بر بامهای آسمان
Сард бошад ҷусти вҷўии нардбон
سرد باشد جست وجوی نردبان
Ҷуз барои ёрӣу таълими ғайр
جز برای یاری و تعلیم غیر
Сард бошад роҳи хайр аз баъди хайр
سرد باشد راه خیر از بعد خیر
Оинаи равшан ки шуд софу миллӣ
آینهٔ روشن که شد صاف و ملی
Ҷаҳл бошад бар ниҳодани сайқалӣ
جهل باشد بر نهادن صیقلی
Пеши султон хуш нишаста дар қабул
پیش سلطان خوش نشسته در قبول
Зишт бошад ҷустани номау расӯл
زشت باشد جستن نامه و رسول