Он якеро ёри пеши худ нишонд
آن یکی را یار پیش خود نشاند
Нома берун карду пеш ёр хонд
نامه بیرون کرد و پیش یار خواند
Байтҳо дар номау мадҳу сано
بیتها در نامه و مدح و ثنا
Зорӣу мискинӣу баси лоба ҳо
زاری و مسکینی و بس لابهها
Гуфт маъшӯқ « ин агар баҳри ман сет
گفت معشوق «این اگر بهر منست
Гоҳи васли ин умри зойеъ кардани сет
گاه وصل این عمر ضایع کردنست
Ман ба пешати ҳозир ва ту нома хон ?
من به پیشت حاضر و تو نامهخوان؟
Нест ин бории нишони ошиқон »
نیست این باری نشان عاشقان»
Гуфт ӣнҷои ҳозирӣ аммо валек
گفت اینجا حاضری اما ولیک
Ман намеёем насиби хеши нек
من نمییایم نصیب خویش نیک
Онч медидам зи ту поринаи сол
آنچ میدیدم ز تو پارینه سال
Нест ин дам гарчи май байнами висол
نیست این دم گرچه میبینم وصال
Ман азин чашмаи зулолӣ хӯрда ам
من ازین چشمه زلالی خوردهام
Дидау дили зи об тоза карда ам
دیده و دل ز آب تازه کردهام
Чашма май байнами валикини оби не
چشمه میبینم ولیکن آب نی
Роҳи обамро магар зад раҳи занӣ
راه آبم را مگر زد رهزنی
Гуфт пас ман нестам маъшӯқи ту
گفت پس من نیستم معشوق تو
Ман ба булғору муродат дар қтў
من به بلغار و مرادت در قتو
Ошиқии ту бар ман ва бар ҳолатӣ
عاشقی تو بر من و بر حالتی
Ҳолати андар даст набӯд ё Фтӣ !
حالت اندر دست نبود یا فتی!
Пас ним куллӣ матлӯби ту ман
پس نیم کلی مطلوب تو من
Ҷузви мақсӯдами турои андари змн
جزو مقصودم تو را اندر زمن
Хона маъшуқаам , маъшӯқи не
خانهٔ معشوقهام، معشوق نی
Ишқ бар нақдаст , бар сандӯқи не
عشق بر نقدست، بر صندوق نی
Ҳаст маъшӯқи онк ӯ иктў буд
هست معشوق آنک او یکتو بود
Мбтдоу мунтаҳоот ӯ буд
مبتدا و منتهاات او بود
Чун биёбӣ аш наМонӣ мунтазир
چون بیابیاش نمانی منتظر
Ҳам ҳувайдо ӯ буд ҳам низ сар
هم هویدا او بوَد هم نیز سِرّ
Мейр аҳволаст на мавқуфи ҳол
میر احوالست نه موقوف حال
Бандаи он моҳ бошад моҳу сол
بندهٔ آن ماه باشد ماه و سال
Чун бигӯед ҳолро фармон кунад
چون بگوید حال را فرمان کند
Чун бихоҳад ҷисмҳоро ҷон кунад
چون بخواهد جسمها را جان کند
Мунтаҳо набӯд ки мавқуфи сет ӯ
منتها نبود که موقوفست او
Мунтазир бинишаста бошад ҳоли ҷӯ
منتظر بنشسته باشد حالجو
Кимиёӣ ҳол бошад даст ӯ
کیمیای حال باشد دست او
Даст ҷанбанд шавад миси маст ӯ
دست جنباند شود مس مست او
Гар бихоҳад марги ҳам ширин шавад
گر بخواهد مرگ هم شیرین شود
Хор ва нашутур наргис ва насрин шавад
خار و نشتر نرگس و نسرین شود
Онкӣ ӯ мавқуф ҳоласт одамии сет
آنکه او موقوف حالست آدمیست
Ков ба ҳоли афзӯн ва гоҳе дар камии сет
کاو بهحال افزون و گاهی در کمیست
Сӯфии ибн алўқт бошад дар манол
صوفی ابن الوقت باشد در منال
Лек софии фориғи сет аз вақту ҳол
لیک صافی فارغست از وقت و حال
Ҳолҳо мавқуфи азму рой ӯ
حالها موقوف عزم و رای او
Зинда аз нафхи Масеҳи осоӣ ӯ
زنده از نفخ مسیحآسای او
Ошиқи ҳоле , на ошиқ бар манӣ
عاشقِ حالی، نه عاشق بر منی
Бар умеди ҳол бар ман май танӣ
بر امید حال بر من میتنی
Онки як дам кам дамии комил буд
آنک یک دم کم دمی کامل بوَد
Нест маъбуди халил , оФл буд
نیست معبودِ خلیل، آفل بوَد
Вонк оФл бошаду гуҳи он ва ин
وانک آفل باشد و گه آن و این
Нест дилбари лои аҳби алоФлин
نیست دلبر لا احب الافلین
Онк ӯ гоҳе хушу гуҳи нохуши сет
آنک او گاهی خوش و گه ناخوشست
Як замонии об ва як дами оташи сет
یک زمانی آب و یک دم آتشست
Бурҷ ма бошад валикини моҳ на
برج مه باشد ولیکن ماه نه
Нақш бут бошад вале огоҳ на
نقش بت باشد ولی آگاه نه
Ҳаст сӯфии сафоҷуи ибни вақт
هست صوفیِ صفاجو ابنِ وقت
Вақтро ҳамчун падар бигрифта сахт
وقت را همچون پدر بگرفته سخت
Ҳаст софии ғарқи ишқи зулҷалол
هست صافی غرق عشق ذوالجلال
Ибни кас на , фориғ аз авқоту ҳол
ابنِ کس نه، فارغ از اوقات و حال
Ғарқаи нурӣ ки ӯ лами иўлдст
غرقهٔ نوری که او لم یولدست
Лами ялади лами иўлд он эзадаст
لم یلد لم یولد آن ایزدست
Рӯи чунин ишқӣ биҷӯгар зинда Эй
رو چنین عشقی بجو گر زندهای
Варна вақти мухталифро банда Эй
ورنه وقت مختلف را بندهای
Мангар андари нақши зишту хуби хеш
منگر اندر نقش زشت و خوب خویش
Бингар андари ишқ ва дар матлӯби хеш
بنگر اندر عشق و در مطلوب خویش
Мангар онки ту ҳақирӣ ё заъиф
منگر آنک تو حقیری یا ضعیف
Бингар андари ҳиммати худ эй шариф
بنگر اندر همّت خود ای شریف
Ту ба ҳар ҳоле ки бошӣ май талаб
تو به هر حالی که باشی میطلب
Об май ҷӯи доимо эй хушки лаб
آب میجو دایما ای خشکلب
Кони лаби хушкат гувоҳӣ ме диҳад
کان لب خشکت گواهی میدهد
Кови бохр бар сар манба расад
کاو بآخر بر سر منبع رسد
Хушкӣ лаб ҳаст пайғомии зи об
خشکی لب هست پیغامی ز آب
Ки Бамоти оради яқини ин изтироб
که بمات آرد یقین این اضطراب
Кин талаби кории мубораки ҷунбишии сет
کاین طلبکاری مبارک جنبشیست
Ин талаб дар роҳи ҳақи монеъи кашии сет
این طلب در راهِ حق مانع کُشیست
Ин талаби мифтоҳи матлӯботи тест
این طلب مفتاح مطلوبات تست
Ин сипоҳу нусрати ройоти тест
این سپاه و نصرت رایات تست
Ин талаб ҳамчун хурӯсӣ дар сёҳ
این طلب همچون خروسی در صیاح
намезанад наъра ки меояд сабоҳ
میزند نعره که میآید صباح
Гарчи олат нестат ту май талаб
گرچه آلت نیستت تو میطلب
Нест олати ҳоҷати андари роҳи раб
نیست آلت حاجت اندر راه رب
Ҳар киро бинии талаби кор эй писар
هر که را بینی طلبکار ای پسر
Ёр ӯ шӯи пеш ӯ андоз сар
یار او شو پیش او انداز سر
Каз ҷавори толибони толиби шӯй
کز جوار طالبان طالب شوی
Вази зилоли ғолибони ғолиби шӯй
وز ظلال غالبان غالب شوی
Гар яке мӯрӣ сулаймонӣ биҷуст
گر یکی موری سلیمانی بجست
Мангар андар ҷустан ӯ сусти суст
منگر اندر جستن او سست سست
Ҳарчӣ дории ту зи молу пеша Эй
هرچه داری تو ز مال و پیشهای
На талаб буд аввалу андешае ?
نه طلب بود اول و اندیشهای؟