То ки рӯзии ногаҳон дар чоштгоҳ

تا که روزی ناگهان در چاشتگاه

Ин дуо мекард бо зорӣу оҳ

این دعا می‌کرد با زاری و آه

Ногаҳон дар хонааш говии давид

ناگهان در خانه‌اش گاوی دوید

Шох зад бишикаст дарбанду калид

شاخ زد بشکست دربند و کلید

Гови густохи андари он хона биҷуст

گاو گستاخ اندر آن خانه بجست

Мард дар ҷусту қўоимҳоши баст

مرد در جست و قوائمهاش بست

Пас гулӯӣ гов бибаред он замон

پس گلوی گاو ببرید آن زمان

Бетаваққуф бетааммул бе амон

بی توقف بی تامل بی امان

Чун сараш бибаред шуд сӯии қассоб

چون سرش ببرید شد سوی قصاب

То аҳобш бар кунад дар дами шитоб

تا اهابش بر کند در دم شتاب