эй тақозогари дарун ҳамчун ҷанин
ای تقاضاگر درون همچون جنین
Чун тақозо мекунӣ итмоми ин
چون تقاضا میکنی اتمام این
Саҳли гардони раҳи намои тавфиқи даҳ
سهل گردان ره نما توفیق ده
ё тақозоро бҳл бар мо манеҳ
یا تقاضا را بهل بر ما منه
Чун зи муфлиси зар тақозо ме кунӣ
چون ز مفلس زر تقاضا میکنی
Зар бубахшаш дар сар эй шоҳи ғанӣ
زر ببخشش در سِرْ ای شاه غنی
Бе ту назму қофияи шому саҳар
بی تو نظم و قافیه شام و سحر
Зуҳра кӣ дорад ки ояд дар назар
زهره کی دارد که آید در نظر
Назму таҷнису қўоФӣ эй алӣам
نظم و تجنیس و قوافی ای علیم
Банда амр туанд аз тарсу бим
بندهٔ امر توند از ترس و بیم
Чун мсбҳ кардае ҳар чиз ро
چون مسبح کردهای هر چیز را
Зот бетмииз ва бо тмииз ро
ذات بی تمییز و با تمییز را
Ҳар яке тасбеҳ бар навъе дигар
هر یکی تسبیح بر نوعی دگر
Гуяд ва аз ҳоли он ин бе хабар
گوید و از حال آن این بیخبر
Одамии мункири зи тасбеҳи ҷамод
آدمی منکر ز تسبیح جماد
Ва он ҷамоди андари ибодати Авестоад
و آن جماد اندر عبادت اوستاد
Блаки ҳафтод ва ду миллат ҳар яке
بلک هفتاد و دو ملت هر یکی
Бехабар аз икдгри вондри шаккӣ
بیخبر از یکدگر واندر شکی
Чун ду нотиқро зи ҳол ҳамдигар
چون دو ناطق را ز حال همدگر
Нест огаҳ чун буд девор ва дар
نیست آگه چون بود دیوار و در
Чун ман аз тасбеҳи нотиқи ғофилам
چون من از تسبیح ناطق غافلم
Чун бидонади сбҳаҳи сомити дилам
چون بداند سبحهٔ صامت دلم
Ҳаст сунниро яке тасбеҳи хос
هست سُنّی را یکی تسبیح خاص
Ҳаст ҷабриро зиди он дар мнос
هست جبری را ضد آن در مناص
Суннӣ аз тасбеҳи ҷабрӣ бе хабар
سنّی از تسبیح جبری بیخبر
Ҷабрӣ аз тасбеҳи суннӣ бе асар
جبری از تسبیح سنّی بی اثر
Ин ҳаме гуяд ки он золсту гум
این همیگوید که آن ضالست و گم
Бехабар аз ҳол ӯ вази амри Қум
بیخبر از حال او وز امر قم
Ва он ҳаме гуяд ки инро чаҳ хабар
و آن همی گوید که این را چه خبر
Ҷангашони афканди яздон аз қадар
جنگشان افکند یزدان از قدر
Гавҳар ҳар як ҳувайдо ме кунад
گوهر هر یک هویدا میکند
Ҷинс аз ноҷинс пайдо ме кунад
جنس از ناجنس پیدا میکند
Қаҳрро аз лутф донад ҳар касе
قهر را از لطف داند هر کسی
Хоҳи донои хоҳи нодон ё хасӣ
خواه دانا خواه نادان یا خسی
Лек Лутфии қаҳр дар пинҳон шуда
لیک لطفی قهر در پنهان شده
ё ки қаҳрӣ дар дили лутфи омада
یا که قهری در دل لطف آمده
Кам касе донад магари раббонӣӣ
کم کسی داند مگر ربانیی
Каш буд дар дили маҳаки ҷоне
کش بود در دل محک جانیی
Боқӣони зини ду гумоне ме баранд
باقیان زین دو گمانی میبرند
Сӯии лонаи худ ба як пар ме паранд
سوی لانهٔ خود به یک پر میپرند