Рӯзи гашт ва омаданд он кӯдакон

روز گشت و آمدند آن کودکان

Бар ҳамин фикрати зи хона то дукон

بر همین فکرت ز خانه تا دکان

Ҷумла устоданд беруни мунтазир

جمله اِستادند بیرون منتظر

То даройади аввали он ёри Миср

تا درآید اول آن یار مصر

Зонк манба ӯ бадасти ин рой ро

زانک منبع او بُدست این رای را

Сар эмом ояд ҳамеша пой ро

سَر امام آید همیشه پای را

эй муқаллиди ту мҷуи бешӣ бар он

ای مقلد تو مجو بیشی بر آن

Кӯ буд манбаи зи нури осмон

کو بود منبع ز نور آسمان

ӯ дар омад гуфт асторо салом

او در آمد گفت اُستا را سلام

Хайр бошад ранги рӯяти зрдФом

خیر باشد رنگ رویت زردفام

Гуфт асто нест ранҷии мари маро

گفت استا نیست رنجی مر مرا

Ту бирав биншин магӯ ёваи ?ҳулло

تو برو بنشین مگو یاوه هلا

Нафй кард аммо ғубори ваҳми бад

نفی کرد اما غبارِ وهمِ بَد

Андакии андари дилаш ногоҳ зад

اندکی اندر دلش ناگاه زد

Андар омад дайгарӣ гуфт ин чунин

اندر آمد دیگری گفت این چنین

Андакии он ваҳм афзӯн шуд бад-ӣн

اندکی آن وهم افزون شد بدین

Ҳамчунин то ваҳм ӯ қӯт гирифт

همچنین تا وهم او قوت گرفت

Монад андари ҳоли худ бас дар шигифт

ماند اندر حال خود بس در شگفت