Саҷдаи халқ аз зан ва аз Тифлу мард

سجدهٔ خلق از زن و از طفل و مرد

Зад дили фиръавнро ранҷур кард

زد دل فرعون را رنجور کرد

Гуфтани ҳаряки худованду малик

گفتن هریک خداوند و ملک

Ончунон кардаш зи ваҳмии мнҳтк

آنچنان کردش ز وهمی منهتک

Ки ба даъвӣ илоҳӣ шуд далер

که به دعوی الهی شد دلیر

Аждаҳои гашт ва намешуд ҳеҷ сайр

اژدها گشت و نمی‌شد هیچ سیر

Ақли ҷузвӣ офаташ ваҳмасту занн

عقل جزوی آفتش وهمست و ظن

Зонк дар зулмот шуд ӯро ватан

زانک در ظلمات شد او را وطن

Бар замингар ним гази роҳӣ буд

بر زمین گر نیم گز راهی بود

Одамӣ беваҳм омн ме равад

آدمی بی وهم آمن می‌رود

Бар сари девори олигар рӯй

بر سر دیوار عالی گر روی

Гар ду гази арзаш буд каж май шӯй

گر دو گز عرضش بود کژ می‌شوی

Блак май уфтии зи ларзаи дил ба ваҳм

بلک می‌افتی ز لرزهٔ دل به وهم

Тарси ваҳмиро накӯ бингар бафаҳм

ترس وهمی را نکو بنگر بفهم