Ҷома хоб оварад ва густард он ъҷўз

جامه خواب آورد و گسترد آن عجوز

Гуфт имкон нау ботини пари зи сӯз

گفت امکان نه و باطن پر ز سوز

Гар бигӯям муттаҳам дорад маро

گر بگویم متهم دارد مرا

Вар нагӯям ҷад шавад ин моҷаро

ور نگویم جد شود این ماجرا

Фоли бад ранҷур гирданд ҳаме

فال بد رنجور گرداند همی

Одамиро ки нбўдстши ғамӣ

آدمی را که نبودستش غمی

Қавли пайғомбари қабулаи иФрз

قول پیغامبر قبوله یفرض

Ани тморзтми лдинои тмрзўо

ان تمارضتم لدینا تمرضوا

Гар бигӯям ӯ хаёлӣ бар занад

گر بگویم او خیالی بر زند

Феъл дорад зан ки хилват ме кунад

فعل دارد زن که خلوت می‌کند

Мари маро аз хона берун ме кунад

مر مرا از خانه بیرون می‌کند

Баҳри фисқии феъл ва афсун ме кунад

بهر فسقی فعل و افسون می‌کند

Ҷома хобаш карду устоди аўФтод

جامه خوابش کرد و استاد اوفتاد

Оҳи оҳу нола аз вай май бзод

آه آه و ناله از وی می‌بزاد

Кӯдакон онҷо нишастанду ниҳон

کودکان آنجا نشستند و نهان

Дарс май хонданд бо сад андҳон

درس می‌خواندند با صد اندهان

Кин ҳама кардем ва мо зиндонӣем

کین همه کردیم و ما زندانییم

Бади банноӣ буд мо бад бонӣем

بد بنایی بود ما بد بانییم