Бист аз дуздон баданд онҷо ва беш
بیست از دزدان بدند آنجا و بیش
Бахш мекарданд мсрўқоти хеш
بخش میکردند مسروقات خویش
Шаҳнаро ғаммоз огаҳ карда буд
شحنه را غماز آگه کرده بود
Мардуми шаҳна бар афтоданди зуд
مردم شحنه بر افتادند زود
Ҳам бидон ҷои пои чапу дасти рост
هم بدانجا پای چپ و دست راست
Ҷумларо бибареду ғавғоеи бхост
جمله را ببرید و غوغایی بخاست
Дасти зоҳиди ҳам бурӣда шуд ғалат
دست زاهد هم بریده شد غلط
Пошро май хости ҳам кардани сиқт
پاش را میخواست هم کردن سقط
Дар замон омад саворӣ бас гузин
در زمان آمد سواری بس گزین
Бонг бар зад бар ъўони к-эй саг бибин
بانگ بر زد بر عوان کای سگ ببین
Ин фалон шайхаст аз абдоли худо
این فلان شیخست از ابدال خدا
Даст ӯро ту чаро кардӣ ҷудо
دست او را تو چرا کردی جدا
Он ъўон бадаред ҷома тез рафт
آن عوان بدرید جامه تیز رفت
Пеш шаҳна дод огоҳяши тафт
پیش شحنه داد آگاهیش تفت
Шаҳна омад пои бараҳнаи узрхоҳ
شحنه آمد پا برهنه عذرخواه
Ки надонистам худо бар ман гувоҳ
که ندانستم خدا بر من گواه
Ҳин бҳл кун мари марои зини кори зишт
هین بحل کن مر مرا زین کار زشت
эй Кариму сарвари аҳли биҳишт
ای کریم و سرور اهل بهشت
Гуфт медонам сабаби ин неш ро
گفت میدانم سبب این نیش را
намешиносам ман гуноҳи хеш ро
میشناسم من گناه خویش را
Ман шикастами ҳурмати имон ӯ
من شکستم حرمت ایمان او
Пас яминами баради додситон ӯ
پس یمینم برد دادستان او
Ман шикастами аҳд ва донистам бадаст
من شکستم عهد و دانستم بَدست
То расед он шавамӣ ҷуръати бадаст
تا رسید آن شومی جرات بِهدَست
Дасти моу пои моу мағзу пӯст
دست ما و پای ما و مغز و پوست
Бод эй волии фидои ҳукми дӯст
باد ای والی فدای حکم دوست
Қисми ман буд ин туро кардам ҳалол
قسم من بود این تو را کردم حلال
Ту надонистӣ туро набӯд вабол
تو ندانستی تو را نبود وبال
Ва онк ӯ донист ӯ фармон равост
و آنک او دانست او فرمانرواست
Бо худои сомон печидан куҷост
با خدا سامانِ پیچیدن کجاست
эй басо мурғӣ парида донаи ҷӯ
ای بسا مرغی پریده دانهجو
Ки бурӣдаи ҳалқ ӯ ҳам ҳалқ ӯ
که بریده حلق او هم حلق او
эй басои мурғии зи меъдаи вази мғс
ای بسا مرغی ز معده وز مغص
Бар канори боми маҳбӯси қафас
بر کنار بام محبوس قفس
эй басои моҳӣ дар оби дурдаст
ای بسا ماهی در آب دوردست
Гашта аз ҳирси гулӯи мохўзи шаст
گشته از حرص گلو ماخوذ شست
эй басои мастур дар парда бидиҳ
ای بسا مستور در پرده بده
Шавамӣ фараҷу гулӯи расво шуда
شومی فرج و گلو رسوا شده
эй басои қозии ҳбри неки ху
ای بسا قاضی حبر نیکخو
Аз гулӯу ришватӣ ӯ зрдрў
از گلو و رشوتی او زردرو
Блак дар Њоруту морути он шароб
بلک در هاروت و ماروت آن شراب
Аз урӯҷ чархашон шуд сади боб
از عروج چرخشان شد سد باب
Бо язид аз баҳр ин кард эҳтироз
بایزید از بهر این کرد احتراز
Дид дар худ коҳилии андари намоз
دید در خود کاهلی اندر نماز
Аз сабаб андеша кард он зўи лбоб
از سبب اندیشه کرد آن ذو لباب
Дид иллат хӯрдан бисёр аз об
دید علت خوردن بسیار از آب
Гуфт то солӣ нахоҳам хӯрд об
گفت تا سالی نخواهم خورد آب
Ончунон кард ва худояш дод тоб
آنچنان کرد و خدایش داد تاب
Ин каминаи ҷаҳд ӯ бади баҳри дайн
این کمینه جهد او بد بهر دین
Гашт ӯ султону қутби алъорФин
گشت او سلطان و قطب العارفین
Чун бурӣда шуд барои ҳалқи даст
چون بریده شد برای حلق دست
Марди зоҳидро дар ?шкевӣ бибаст
مرد زاهد را دَرِ شکوی ببست
Шайхи ақтъи гашти номаши пеши халқ
شیخ اقطع گشت نامش پیش خلق
Кард маърӯфаши бад-ӣни офоти ҳалқ
کرد معروفش بدین آفات حلق