Гуфт астар бо шутури к-эии хуши рафиқ
گفت استر با شتر کای خوش رفیق
Дар фарозу шеб ва дар роҳи дақиқ
در فراز و شیب و در راه دقیق
Ту на ое дар сару хуш май рӯй
تو نه آیی در سر و خوش میروی
Ман ҳаме оем басар дар чун ғўӣ
من همیآیم بسر در چون غوی
Ман ҳаме уфтам бирав дар ҳар дамӣ
من همیافتم بهرو در هر دمی
Хоҳ дар хушкӣу хоҳи андар наме
خواه در خشکی و خواه اندر نمی
Ин сабабро бози гӯ бо ман ки чист
این سبب را باز گو با من که چیست
То бидонам ман ки чун бояд бизӣаст
تا بدانم من که چون باید بزیست
Гуфт чашми ман зи ту равшан тараст
گفت چشم من ز تو روشنترست
Баъд аз он ҳам аз баландӣ нозираст
بعد از آن هم از بلندی ناظرست
Чун броим бар сркўаҳи баланд
چون برآیم بر سرکوه بلند
Охири ақабаи бубинами ҳӯшманд
آخر عقبه ببینم هوشمند
Пас ҳамаи пастӣу болои роҳ
پس همه پستی و بالایی راه
Дидаамро вои намояди ҳам илоҳ
دیدهام را وا نماید هم اله
Ҳар қадами ман аз сари бениши нуҳум
هر قدم من از سر بینش نهم
Аз ъсору аўФтодни вои раҳам
از عثار و اوفتادن وا رهم
Ту бибинӣ пеши худ як ду се гом
تو ببینی پیش خود یک دو سه گام
Донаи бинӣ ва набинӣ ранҷи дом
دانه بینی و نبینی رنج دام
Истўии алоъмии лдикму албсир
یستوی الاعمی لدیکم و البصیر
Фии алмқому алнзўлу алмсир
فی المقام و النزول و المسیر
Чун ҷанинро дар шиками ҳақ ҷон диҳад
چون جنین را در شکم حق جان دهد
Ҷазби аҷзо дар мизоҷ ӯ наад
جذب اجزا در مزاج او نهد
Аз хӯриш ӯ ҷазб аҷзо ме кунад
از خورش او جذب اجزا میکند
Тору пуди ҷисми худро май тунд
تار و پود جسم خود را میتند
То чиҳил солаши бҷзби ҷузвҳо
تا چهل سالش بهجذب جزوها
Ҳақ ҳарисаш карда бошад дар намо
حق حریصش کرده باشد در نما
Ҷазби аҷзои рӯҳро таълим кард
جذب اجزا روح را تعلیم کرد
Чун надонад ҷазби аҷзои шоҳи фард
چون نداند جذب اجزا شاه فرد
Ҷомеъи ин зарраҳо хуршед буд
جامع این ذرهها خورشید بود
Бе ғизои аҷзоатро донад рабӯд
بی غذا اجزات را داند ربود
Он замонӣ ки дар оеи ту зи хоб
آن زمانی که در آیی تو ز خواب
Ҳушу ҳиси рафтаро хонд шитоб
هوش و حس رفته را خواند شتاب
То бадонеи кони азу ғоиб нашуд
تا بدانی کان ازو غایب نشد
Боз ояд чун бифармоед ки ъад
باز آید چون بفرماید که عد