Буд шайхии раҳнамоеи пеши азин

بود شیخی رهنمایی پیش ازین

Осмонии шамъ бар рӯй замин

آسمانی شمع بر روی زمین

Чун паямбар дармиён аматон

چون پیمبر درمیان امتان

Дар гушои равзаи дори алҷанон

در گشای روضهٔ دار الجنان

Гуфт пайғомбар ки шайхи рафтаи пеш

گفت پیغامبر که شیخ رفته پیش

Чун набӣ бошад миёни қавми хеш

چون نبی باشد میان قوم خویش

Як сабоҳӣ гуфташ аҳли байт ӯ

یک صباحی گفتش اهل بیت او

Сахти дил чунӣ бигӯ эй неки ху

سخت‌دل چونی بگو ای نیک‌خو

Мо зи маргу ҳиҷри фарзандони ту

ما ز مرگ و هجر فرزندان تو

Навҳа медорем бо пушти дўтў

نوحه می‌داریم با پشت دوتو

Ту намегаре наме зорӣ чаро

تو نمی‌گریی نمی‌زاری چرا

ё ки раҳмат нест дар дил эй киё

یا که رحمت نیست در دل ای کیا

Чун туро раҳмӣ набошад дар дарун

چون تورا رحمی نباشد در درون

Пас чаҳ аўмидсти мон аз ту кунун

پس چه اومیدست‌مان از تو کنون

Мо боўмид туем эй пешво

ما باومید تویم ای پیشوا

Ки бнгзории ту моро дар фано

که بنگذاری تو ما را در فنا

Чун бёроинди рӯзи ҳашари тахт

چون بیارایند روز حشر تخت

Худ шафиъи мо тӯии он рӯзи сахт

خود شفیع ما توی آن روز سخت

Дар чунон рӯзу шаб бе зинҳор

در چنان روز و شب بی‌زینهار

Мо ба икром туем аўмидўор

ما به اکرام تویم اومیدوار

Дасти моу домани тести он замон

دست ما و دامن تست آن زمان

Ки намонад ҳеҷ муҷримро амон

که نماند هیچ مجرم را امان

Гуфт пайғомбар ки рӯзи растхез

گفت پیغامبر که روز رستخیز

Кӣ гузорами муҷримонро ашки рез

کی گذارم مجرمان را اشک‌ریز

Ман шафиъ осӣон бошам бҷон

من شفیع عاصیان باشم بجان

То рҳонмшони зи ашкнҷаҳи гарон

تا رهانمشان ز اشکنجهٔ گران

Осӣони воҳли кбоирро биҷаҳад

عاصیان واهل کبایر را بجهد

Во Раҳонам аз итоби нақзи аҳд

وا رهانم از عتاب نقض عهد

Солеҳони умматами худ фориғ анд

صالحان امتم خود فارغ‌اند

Аз шафоатҳои ман рӯзи газанд

از شفاعتهای من روز گزند

Блаки эшонро шафоатҳо буд

بلک ایشان را شفاعتها بود

Гуфташон чун ҳукм нофиз ме равад

گفتشان چون حکم نافذ می‌رود

Ҳеҷ возри визр ғайриӣ бар надошт

هیچ وازر وزر غیری بر نداشت

Ман ним возр худоем бар фаррошат

من نیم وازر خدایم بر فراشت

Онк бе визраст шайхаст эй ҷавон

آنک بی وزرست شیخست ای جوان

Дар қабули ҳақ чу андари кафи камон

در قبول حق چو اندر کف کمان

Шайх кӣ бади пер яъне мӯи сипед

شیخ کی بُد پیر یعنی مو سپید

Маънии ин мӯ бидон эй кажи умед

معنی این مو بدان ای کژ امید

Ҳаст он мӯӣ сияҳ ҳастӣ ӯ

هست آن موی سیه هستی او

То з ҳастӣ аш намонад тоӣ мӯ

تا ز هستی‌اش نماند تای مو

Чунк ҳастӣ аш намонад пер ӯст

چونک هستی‌اش نماند پیر اوست

Гар сияҳ мӯ бошад ӯ ё худ дўмўст

گر سیه‌مو باشد او یا خود دوموست

Ҳаст он мӯии сияҳи васфи башар

هست آن موی سیه وصف بشر

Нест он мӯи мӯии ришу мӯии сар

نیست آن مو موی ریش و موی سر

Исои андари маҳд бар дорад нафир

عیسی اندر مهد بر دارد نفیر

Ки ҷавон ногашта мо шайхему пер

که جوان ناگشته ما شیخیم و پیر

Гар раҳед аз баъзи авсофи башар

گر رهید از بعض اوصاف بشر

Шайх набӯд кҳл бошад эй писар

شیخ نبود کهل باشد ای پسر

Чун яке мӯии сияҳи кони васфи мост

چون یکی موی سیه کان وصف ماست

Нест бар ваии шайх ва мақбул худост

نیست بر وی شیخ و مقبول خداست

Чун буд мӯяши сипед ар бо худаст

چون بود مویش سپید ار با خودست

ӯ на пераст ва на хос эзадаст

او نه پیرست و نه خاص ایزدست

Вари сари мӯеи з васфаш боқӣаст

ور سر مویی ز وصفش باقیست

ӯ на аз аршаст ӯ оФоқист

او نه از عرش است او آفاقیست