Шайх гуфт ӯро мапиндор эй рафиқ

شیخ گفت او را مپندار ای رفیق

Ки надорам раҳму меҳру дили шафиқ

که ندارم رحم و مهر و دل شفیق

Бар ҳамаи куффори моро раҳматаст

بر همه کفار ما را رحمتست

Гарчи ҷони ҷумла кофар неъматаст

گرچه جان جمله کافر نعمتست

Бар сгонми раҳмат ва бахшоиш аст

بر سگانم رحمت و بخشایش است

Ки чаро аз сангҳошон молаш аст

که چرا از سنگهاشان مالش است

Он сегӣ ки мегазад гӯям дуо

آن سگی که می‌گزد گویم دعا

Ки азин хуи вои раҳонаш эй худо

که ازین خو وا رهانش ای خدا

Ин сегонро ҳам дар он андешаи дор

این سگان را هم در آن اندیشه دار

Ки набошанд аз хилоиқи сангсор

که نباشند از خلایق سنگسار

Зон биоварад авлиёро бар замин

زان بیاورد اولیا را بر زمین

То кунадашон раҳмаи ллъолмин

تا کندشان رحمة للعالمین

Халқро хонд сӯии даргоҳи хос

خلق را خواند سوی درگاه خاص

Ҳақро хонд ки вофир кун халос

حق را خواند که وافر کن خلاص

Ҷаҳд бинмоед азин сӯи баҳри панд

جهد بنماید ازین سو بهر پند

Чун нашуд гуяд худоё дар мабанд

چون نشد گوید خدایا در مبند

Раҳмати ҷузвӣ буд мари ом ро

رحمت جزوی بود مر عام را

Раҳмати куллӣ будҳамам ро

رحمت کلی بود همام را

Раҳмати ҷузваш қарин гашта бакул

رحمت جزوش قرین گشته به‌کُل

Раҳмати дарё буд ҳодии сбл

رحمت دریا بود هادی سُبُل

Раҳмати ҷузвии бакули пайвастаи шӯ

رحمت جزوی به‌کُل پیوسته شو

Раҳмати кулро ту ҳодии байну рӯ

رحمت کل را تو هادی بین و رو

То ки ҷузваст ӯ надонад роҳи баҳр

تا که جزوست او نداند راه بحر

Ҳар ғадириро кунад зи ашбоаҳи баҳр

هر غدیری را کند ز اشباه بحر

Чун надонад роҳ ӣам кӣ раҳи барад

چون نداند راه یم کی ره برد

Сӯии дарёи халқро чун оварад

سوی دریا خلق را چون آورد

Муттасил гардад ба баҳри онгоҳ ӯ

متصل گردد به بحر آنگاه او

Раҳи барад то баҳр ҳамчун сайлу ҷӯ

ره برد تا بحر همچون سیل و جو

Вар кунад даъват ба тақлидӣ буд

ور کند دعوت به تقلیدی بود

На аз аёну ваҳии таъйидӣ буд

نه از عیان و وحی تاییدی بود

Гуфт пас чун раҳми дорӣ бар ҳама

گفت پس چون رحم داری بر همه

Ҳамчуи чӯпонӣ ба гирди ин рама

همچو چوپانی به گرد این رمه

Чун надории навҳа бар фарзанди хеш

چون نداری نوحه بر فرزند خویش

Чунк Фсод аҷалашон зад беняш

چونک فَصادِ اجلشان زد به‌نیش

Чун гувоҳи раҳми ашки дида ҳост

چون گواه رحمْ اشکِ دیده‌هاست

Дидаи ту бенам ва гиря чарост

دیدهٔ تو بی نم و گریه چراست

Рӯ ба зан кард ва бигуфташ эй ъҷўз

رو به زن کرد و بگفتش ای عجوز

Худ набошад фасли дай ҳамчун тамӯз

خود نباشد فصل دی همچون تموز

Ҷумла гар марданд эшонгар ҳӣ анд

جمله گر مُردند ایشان، گر حی‌اند

Ғоибу пинҳони зи чашми дил кӣ анд

غایب و پنهان ز چشم دل کی‌اند

Ман чу бинмшони муайяни пеши хеш

من چو بینمشان معین پیش خویش

Аз чаҳ рӯи рӯро кунам ҳамчун ту риш

از چه رو، رو را کنم همچون تو ریش

Гарчи берунанд аз даври замон

گرچه بیرون‌اند از دور زمان

Бо мананду гирди ман бозии кунон

با من‌اند و گِرد من بازی‌کنان

Гиря аз ҳиҷрон буд ё аз фироқ

گریه از هجران بود یا از فراق

Бо ъзизонм висоласту ъноқ

با عزیزانم وصالست و عِناق

Халқи андари хоб май бенандашон

خَلق اندر خواب می‌بینندشان

Ман ба бедории ҳамеи байнами аён

من به بیداری همی‌بینم عیان

Зини ҷаҳони худро дамӣ пинҳон кунам

زین جهان خود را دمی پنهان کنم

Барги ҳисро аз дарахт афшон кунам

برگ حس را از درخت افشان کنم

Ҳиси асир ақл бошад эй фалон

حس اسیر عقل باشد ای فلان

Ақли асир рӯҳ бошад ҳам бидон

عقل اسیر روح باشد هم بدان

Дасти бастаи ақлро ҷон боз кард

دست بستهٔ عقل را جان باز کرد

Корҳои бастаро ҳам соз кард

کارهای بسته را هم ساز کرد

Ҳисҳоу андеша бар оби сафо

حسها و اندیشه بر آب صفا

Ҳамчу хас бигрифта рӯй об ро

همچو خَس بگرفته روی آب را

Дасти ақли он хас ба иксў май барад

دست عقل، آن خَس به یکسو می‌بَرَد

Об пайдо мешавад пеши хирад

آب پیدا می‌شود پیش خِرَد

Хаси баси анба буд бар ҷӯ чун ҳубоб

خس بس انبُه بود بر جو چون حباب

Хас чу иксў рафт пайдои гашти об

خس چو یکسو رفت پیدا گشت آب

Чунк даст ақл накушояд худо

چونک دست عقل نگشاید خدا

Хас фазояд аз ҳаво бар оби мо

خس فزاید از هوا بر آب ما

Обро ҳар дам кунад пӯшида ӯ

آب را هر دم کند پوشیده او

Он ҳавои хандону гирёни ақли ту

آن هوا خندان و گریان عقل تو

Чунк тақвои басти ду дасти ҳаво

چونک تقوی بست دو دست هوا

Ҳақи кушояд ҳар ду дасти ақл ро

حق گشاید هر دو دست عقل را

Пас ҳавоси чираи маҳкӯм ту шуд

پس حواس چیره محکوم تو شد

Чун хиради солору махдум ту шуд

چون خرد سالار و مخدوم تو شد

Ҳисро бе хоби хоб андар кунад

حس را بی‌خواب، خواب اندر کند

То ки ғайбӣҳо зи ҷони сар бар занад

تا که غیبیها ز جان سر بر زند

Ҳам ба бедорӣ бибинӣ хобҳо

هم به بیداری ببینی خوابها

Ҳам зи гардуни бргшоиди бобаҳо

هم ز گردون برگشاید بابها