Гуфт ронадам пештари ман некбахт

گفت راندم پیشتر من نیکبخت

Боз шуд он ҳафт ҷумлаи як дарахт

باز شد آن هفت جمله یک درخت

Ҳафт мешуд фард мешуд ҳар дамӣ

هفت می‌شد فرد می‌شد هر دمی

Ман чаҳ сон май гаштам аз ҳайрати ҳаме

من چه سان می‌گشتم از حیرت همی

Баъд аз он дидам дарахтон дар намоз

بعد از آن دیدم درختان در نماز

Саф кашида чун ҷамоат карда соз

صف کشیده چون جماعت کرده ساز

Як дарахт аз пеш монанди эмом

یک درخت از پیش مانند امام

Дигарон андари пас ӯ дар қиём

دیگران اندر پس او در قیام

Он қиём ва он рукӯъ ва он суҷуд

آن قیام و آن رکوع و آن سجود

Аз дарахтони бас шигифтам ме намӯд

از درختان بس شگفتم می‌نمود

Ёд кардам қавли ҳақро он замон

یاد کردم قول حق را آن زمان

Гуфт алнҷму шаҷарро исҷдон

گفت النجم و شجر را یسجدان

Ин дарахтонро на зону на миён

این درختان را نه زانو نه میان

Ин чаҳ тартиб намозаст ончунон

این چه ترتیب نمازست آنچنان

Омад илҳоми худо к-эй бофурӯз

آمد الهام خدا کای بافروز

Май аҷаби дории зи кори мо ҳануз

می عجب داری ز کار ما هنوز