Баъди дерии гашти онҳо ҳафт мард

بعد دیری گشت آنها هفت مرد

Ҷумла дар қъдаҳи паии яздони фард

جمله در قعده پی یزدانِ فرد

Чашм май молам ки он ҳафт Арсалон

چشم می‌مالم که آن هفت ارسلان

То каёнанд ва чаҳ доранд аз ҷаҳон

تا کیانند و چه دارند از جهان

Чун ба наздикии расидами ман зи роҳ

چون به نزدیکی رسیدم من ز راه

Кардам эшонро салом аз антбоаҳ

کردم ایشان را سلام از انتباه

Қавм гуфтандам ҷавоби он салом

قوم گفتندم جواب آن سلام

эй дқўқии муфаххару тоҷи киром

ای دقوقی مفخر و تاج کرام

Гуфтам охир чун маро бишнохтанд

گفتم آخر چون مرا بشناختند

Пеши азин бар ман назари нндохтнд

پیش ازین بر من نظر ننداختند

Аз замири ман бдонстнди зуд

از ضمیر من بدانستند زود

Икдгрро бнгриднд аз фурӯд

یکدگر را بنگریدند از فرود

Посухам доданд хандони к-эии азиз

پاسخم دادند خندان کای عزیز

Ин бпўшидст акнӯн бар ту низ

این بپوشیدست اکنون بر تو نیز

Бар дилии кӯ дар таҳайюр бо худост

بر دلی کو در تحیر با خداست

Кӣ шавад пӯшидаи рози чапу рост

کی شود پوشیده راز چپ و راست

Гуфтам ар сӯй ҳақоиқ бушкованд

گفتم ار سوی حقایق بشگفند

Чун зи исми ҳарф расмӣ воқифанд

چون ز اسم حرف رسمی واقفند

Гуфт агар исмӣ шавад ғайб аз вале

گفت اگر اسمی شود غیب از ولی

Он зи астғроқи дон на аз ҷоҳилӣ

آن ز استغراق دان نه از جاهلی

Баъд аз он гуфтанд моро орзӯаст

بعد از آن گفتند ما را آرزوست

Иқтидо кардан ба ту эй поки дӯст

اقتدا کردن به تو ای پاک دوست

Гуфтам оре лек як соъат ки ман

گفتم آری لیک یک ساعت که من

Мушкилотӣ дорам аз даври змн

مشکلاتی دارم از دور زمن

То шавад он ҳал ба суҳбатҳои пок

تا شود آن حل به صحبتهای پاک

Ки ба суҳбати раведи ангурии зи хок

که به صحبت روید انگوری ز خاک

Донаи пурмағз бо хоки дижам

دانهٔ پرمغز با خاک دژم

Хилватӣ ва суҳбатӣ кард аз карам

خلوتی و صحبتی کرد از کرم

Хештан дар хоки куллӣ маҳв кард

خویشتن در خاک کلی محو کرد

То нмондши рангу бӯу сурху зард

تا نماندش رنگ و بو و سرخ و زرد

Аз пас он маҳви қабз ӯ намонад

از پس آن محو قبض او نماند

Пуркушод ва баст шуд мураккаб баранд

پرگشاد و بسط شد مرکب براند

Пеши асли хеш чун бехеш шуд

پیش اصل خویش چون بی‌خویش شد

Рафт сӯрати ҷилва мъниш шуд

رفت صورت جلوهٔ معنیش شد

Сар чунин карданд ҳин фармон турост

سر چنین کردند هین فرمان توراست

Туфи дил аз сари чунин кардани бхост

تف دل از سر چنین کردن بخاست

Соъатӣ бо он гуруҳи Муҷтабо

ساعتی با آن گروه مجتبی

Чун муроқиби гаштам ва аз худ ҷудо

چون مراقب گشتم و از خود جدا

Ҳам дар он соъати з соъат раст ҷон

هم در آن ساعت ز ساعت رست جان

Зонк соъат пер гирданд ҷавон

زانک ساعت پیر گرداند جوان

Ҷумлаи тлўинҳои зи соъати хостст

جمله تلوینها ز ساعت خاستست

Раст аз тлўин ки аз соъат бараст

رست از تلوین که از ساعت برست

Чун зи соъати соъатии беруни шӯй

چون ز ساعت ساعتی بیرون شوی

Чун намонад муҳаррам бе чун шӯй

چون نماند محرم بی‌چون شوی

Соъат аз бесоъатӣ огоҳ нест

ساعت از بی‌ساعتی آگاه نیست

Зонкаш он сӯи ҷузи таҳайюр роҳ нест

زانکش آن سو جز تحیر راه نیست

Ҳар нафарро бар тавилаи хос ӯ

هر نفر را بر طویله خاص او

Бастаанд андари ҷаҳони ҷусту ҷӯ

بسته‌اند اندر جهان جست و جو

Мнтсб бар ҳар тавилаи роизӣ

منتصب بر هر طویله رایضی

Ҷуз бадастӯрӣ наёяд рофизӣ

جز بدستوری نیاید رافضی

Аз ҳавасгар аз тавилаи бсклд

از هوس گر از طویله بسکلد

Дар тавилаи дигарон сар дар кунад

در طویله دیگران سر در کند

Дар замони охрҷёни чусти хуш

در زمان آخرجیان چست خوش

Гӯшаи афсор ӯ гиранду каш

گوشهٔ افسار او گیرند و کش

Ҳофизонро гар набинӣ эй айёр

حافظان را گر نبینی ای عیار

Ихтиёратро бибин бе ихтиёр

اختیارت را ببین بی اختیار

Ихтиёрӣ мекунӣу дасту по

اختیاری می‌کنی و دست و پا

Бар гшодстт чаро ҳабсӣ чаро

برگشا دستت، چرا حبسی چرا

Рӯй дар инкори ҳофизи барда Эй

روی در انکار حافظ برده‌ای

Номи таҳдидот нафасаш карда Эй

نامْ تهدیداتِ نفسش کرده‌ای