Бози аспидӣ ба кмпирии диҳӣ

باز اسپیدی به کمپیری دهی

ӯ бабради нохунаши баҳр баӣ

او ببرد ناخنش بهر بهی

Нохунӣ ки асл корасту шикор

ناخنی که اصل کارست و شکار

Кӯри кмпирии бабради кўрўор

کور کمپیری ببرد کوروار

Ки куҷо будаст модар ки туро

که کجا بودست مادر که ترا

Нохунони зин сон дарозаст эй киё

ناخنان زین سان درازست ای کیا

Нохуну минқору паришро бурид

ناخن و منقار و پرش را برید

Вақти меҳр ин мекунад золи палид

وقت مهر این می‌کند زال پلید

Чунк ттмоҷш диҳад ӯ кам хӯрд

چونک تتماجش دهد او کم خورد

Хашм гирад меҳрҳоро бар дард

خشم گیرد مهرها را بر درد

Ки чунин ттмоҷи пухтами баҳри ту

که چنین تتماج پختم بهر تو

Ту такаббур май намоеу ътў

تو تکبر می‌نمایی و عتو

Ту сазое дар ҳамон ранҷу бало

تو سزایی در همان رنج و بلا

Неъмату иқбол кӣ созад туро

نعمت و اقبال کی سازد ترا

Об ттмоҷш диҳад кинро бигир

آب تتماجش دهد کین را بگیر

Гар наме хоҳӣ ки нӯшӣ зон фатир

گر نمی‌خواهی که نوشی زان فطیر

Об ттмоҷш нагирад табъи боз

آب تتماجش نگیرد طبع باز

Зол бтрнҷд шавад хашмаши дароз

زال بترنجد شود خشمش دراز

Аз ғазаби шрбои сӯзон бар сараш

از غضب شربای سوزان بر سرش

Зани фурӯ резад шавад кули мғФрш

زن فرو ریزد شود کل مغفرش

Ашк аз он чашмаши фурӯи резади зи сӯз

اشک از آن چشمش فرو ریزد ز سوز

Ёди оради лутфи шоҳ дил фурӯз

یاد آرد لطف شاه دل‌فروز

Зон ду чашми нозанин бо даллол

زان دو چشم نازنین با دلال

Ки зи чеҳра шод дорад сад камол

که ز چهرهٔ شاد دارد صد کمال

Чашми мозоғш шудаи пари захми зоғ

چشم مازاغش شده پر زخم زاغ

Чашми нек аз чашми бад бо дарду доғ

چشم نیک از چشم بد با درد و داغ

Чашми дарёи бсттӣ каз баст ӯ

چشم دریا بسطتی کز بسط او

Ҳар ду олам май намояди тори мӯ

هر دو عالم می‌نماید تار مو

Гар ҳазорон чарх дар чашмаш равад

گر هزاران چرخ در چشمش رود

Ҳам чу чашмаи пеши қулзум гум шавад

هم‌چو چشمه پیش قلزم گم شود

Чашм бигузашта азин маҳсусҳо

چشم بگذشته ازین محسوسها

Ёфта аз ғайби бинии бӯсҳо

یافته از غیب‌بینی بوسها

Худ намеёбам яке гӯшӣ ки ман

خود نمی‌یابم یکی گوشی که من

Нукта Эй гӯям аз он чашми ҳасан

نکته‌ای گویم از آن چشم حسن

намечакид он оби Маҳмӯди ҷалил

می‌چکید آن آب محمود جلیل

Май рабӯдии қатраашро Ҷабраил

می‌ربودی قطره‌اش را جبرئیل

То бимолад дар пару мнқоли хеш

تا بمالد در پر و منقال خویش

Гар диҳад дастуряши он хуби кеш

گر دهد دستوریش آن خوب کیش

Боз гуяд хашми кмпир ар фурухт

باز گوید خشم کمپیر ار فروخت

Фару нуру илму сабрамро насӯхт

فر و نور و علم و صبرم را نسوخت

Бози ҷонами бози сад сӯрати тунд

باز جانم باز صد صورت تند

Захм бар ноқа на бар солеҳ занад

زخم بر ناقه نه بر صالح زند

Солеҳ аз як дам ки орад бо шиква

صالح از یک‌دم که آرد با شکوه

Сад чунон ноқаи бзоиди матни кӯҳ

صد چنان ناقه بزاید متن کوه

Дил ҳаме гуяд хамӯшу ҳуши дор

دل همی گوید خموش و هوش دار

Варна дрониди ғайрати пуду тор

ورنه درانید غیرت پود و تار

Ғайраташро ҳаст сад ҳалами ниҳон

غیرتش را هست صد حلم نهان

Варна сўзидӣ ба як дами сад ҷаҳон

ورنه سوزیدی به یک دم صد جهان

Нихват шоҳӣ гирифташ ҷои панд

نخوت شاهی گرفتش جای پند

То дили худро зи банд панд кунад

تا دل خود را ز بند پند کند

Ки кунам бо ройҳомон машварат

که کنم با رای هامان مشورت

Кӯаст пушти малику қутби муқаддарат

کوست پشت ملک و قطب مقدرت

Мустафоро рои зани садиқи раб

مصطفی را رای‌زن صدیق رب

Рои зани бўҷҳлро шуд бўлҳб

رای‌زن بوجهل را شد بولهب

Арақи ҷинсияти чунонаш ҷазб кард

عرق جنسیت چنانش جذب کرد

Кони насиҳатҳо ба пешаши гашти сард

کان نصیحتها به پیشش گشت سرد

Ҷинси сӯии ҷинси сад пурҳи пурд

جنس سوی جنس صد پره پرد

Бар хаёлаши бандҳоро бар дард

بر خیالش بندها را بر درد