Як занӣ омад ба пеши Муртазо

یک زنی آمد به پیش مرتضی

Гуфт шуд бар новдони тифлии маро

گفت شد بر ناودان طفلی مرا

Гараш мехонам намеояд ба даст

گرش می‌خوانم نمی‌آید به دست

Вари ҳиллами тарсам ки уфтад ӯ ба паст

ور هلم ترسم که افتد او به پست

Нест оқил то ки дарёбад чун мо

نیست عاقل تا که دریابد چون ما

Гар бигӯям каз хатари сӯии ман о

گر بگویم کز خطر سوی من آ

Ҳам ишоратро намедонад ба даст

هم اشارت را نمی‌داند به دست

Вар бидонад нашунӯд ин ҳам бадаст

ور بداند نشنود این هم بدست

Бас намудем шеру пистонро бадв

بس نمودم شیر و پستان را بدو

ӯ ҳаме гирданд аз ман чашму рӯ

او همی گرداند از من چشم و رو

Аз барои ҳақи шмоиид эй маон

از برای حق شمایید ای مهان

Дастгири ин ҷаҳон ва он ҷаҳон

دستگیر این جهان و آن جهان

Зуд дармон кун ки меларзад дилам

زود درمان کن که می‌لرزد دلم

Ки бадарад аз миваи дили бсклм

که بدرد از میوهٔ دل بسکلم

Гуфт тифлиро баровар ҳам ба бом

گفت طفلی را بر آور هم به بام

То бибинад ҷинси худро он ғулом

تا ببیند جنس خود را آن غلام

Сӯй ҷинс ояд сабк зон новдон

سوی جنس آید سبک زان ناودان

Ҷинс бар ҷинсаст ошиқи ҷовдон

جنس بر جنس است عاشق جاودان

Зан чунон кард ва чу дид он Тифл ӯ

زن چنان کرد و چو دید آن طفل او

Ҷинси худ хуши хуш бадв оварад рӯ

جنس خود خوش خوش بدو آورد رو

Сӯй бом омад зи матни новдон

سوی بام آمد ز متن ناودان

Ҷозиб ҳар ҷинсро ҳам ҷинси дон

جاذب هر جنس را هم جنس دان

Ғжғжон омад ба сӯии Тифли Тифл

غژغژان آمد به سوی طفل طفل

Во раҳед ӯ аз фитодани сӯии сФл

وا رهید او از فتادن سوی سفل

Зон буд ҷинси башари пайғомбарон

زان بود جنس بشر پیغامبران

То бҷнсит раҳанд аз новдон

تا بجنسیت رهند از ناودان

Пас башар фармуд худро мслкм

پس بشر فرمود خود را مثلکم

То ба ҷинс ойед ва кам гардид гум

تا به جنس آیید و کم گردید گم

Зонк ҷинсияти аҷоиби ҷозбист

زانک جنسیت عجایب جاذبیست

Ҷозибаш ҷинсаст ҳар ҷо толибӣаст

جاذبش جنسست هر جا طالبیست

Исоу Идрӣс бар гардун шуданд

عیسی و ادریس بر گردون شدند

Бо млоик чунк ҳам ҷинс омаданд

با ملایک چونک هم‌جنس آمدند

Бози он Њоруту морут аз баланд

باز آن هاروت و ماروت از بلند

Ҷинс тан буданд зон зер омаданд

جنس تن بودند زان زیر آمدند

Кофарони ҳам ҷинси шайтони омада

کافران هم جنس شیطان آمده

Ҷонишони шогирди шайтонон шуда

جانشان شاگرد شیطانان شده

Сад ҳазорон хуй бад омӯхта

صد هزاران خوی بد آموخته

Дидаҳои ақлу дил бар дӯхта

دیده‌های عقل و دل بر دوخته

Камтарини хуашон ба зиштии он ҳасад

کمترین خوشان به زشتی آن حسد

Он ҳасад ки гардан Иблис зад

آن حسد که گردن ابلیس زد

Зон сегон омӯхта ҳақаду ҳасад

زان سگان آموخته حقد و حسد

Ки нахоҳад халқро малики абад

که نخواهد خلق را ملک ابد

Ҳар кро дид ӯ камол аз чапу рост

هر کرا دید او کمال از چپ و راست

Аз ҳасад қўлнҷш омад дард хост

از حسد قولنجش آمد درد خاست

Зонк ҳар бадбахти хирмани сӯхта

زآنک هر بدبخت خرمن‌سوخته

наменахоҳад шамъи каси афрӯхта

می‌نخواهد شمع کس افروخته

Ҳин камолии дастовар то ту ҳам

هین کمالی دست آور تا تو هم

Аз камоли дигарон нафтӣ ба ғам

از کمال دیگران نفتی به غم

Аз худо май хоҳи дафъи ин ҳасад

از خدا می‌خواه دفع این حسد

То худоят во раҳанд аз ҷасад

تا خدایت وا رهاند از جسد

Мари туро машғӯле бахшад дарун

مر ترا مشغولیی بخشد درون

Ки напардозӣ аз он сӯии бурун

که نپردازی از آن سوی برون

Ҷуръа майро худо он ме диҳад

جرعهٔ می را خدا آن می‌دهد

Ки бадви маст аз ду олам ме диҳад

که بدو مست از دو عالم می‌دهد

Хосият биниҳода дар кафи ҳашиш

خاصیت بنهاده در کف حشیش

Кӯ замонӣ мераҳанд аз худяш

کو زمانی می‌رهاند از خودیش

Хобро яздон бидон сон ме кунад

خواب را یزدان بدان سان می‌کند

Каз ду олами фикрро бар ме кунад

کز دو عالم فکر را بر می‌کند

Кард маҷнӯнро зи ишқи пӯстӣ

کرد مجنون را ز عشق پوستی

Кӯи бншносди аду аз дӯстӣ

کو بنشناسد عدو از دوستی

Сад ҳазорон ин чунин медорад ӯ

صد هزاران این چنین می‌دارد او

Ки бар идрокот ту бигуморад ӯ

که بر ادراکات تو بگمارد او

Ҳаст меҳои шақовати нафас ро

هست میهای شقاوت نفس را

Ки зи раҳи беруни баради он наҳс ро

که ز ره بیرون برد آن نحس را

Ҳаст меҳои саодати ақл ро

هست میهای سعادت عقل را

Ки биёбад манзил бенақл ро

که بیابد منزل بی‌نقل را

Хаймаи гардуни зи сармастии хеш

خیمهٔ گردون ز سرمستی خویش

Бар кунад зон сӯ бигирад роҳи пеш

بر کند زان سو بگیرد راه پیش

Ҳин баҳри мастӣ дило ғарра машав

هین بهر مستی دلا غره مشو

Ҳаст исои масти ҳақи хари масти ҷӯ

هست عیسی مست حق خر مست جو

Ин чунин меро биҷӯ зини хнбҳо

این چنین می را بجو زین خنبها

Мастӣ аш набӯд зи кӯтаҳи днбҳо

مستی‌اش نبود ز کوته دنبها

Зонк ҳар маъшӯқ чун хнбисти пар

زانک هر معشوق چون خنبیست پر

Он яке дард ва дигар софӣ чу дар

آن یکی درد و دگر صافی چو در

Май шносо ҳин бичиш бо эҳтиёт

می‌شناسا هین بچش با احتیاط

То меӣ ёбии муназзаҳи зи ихтилот

تا میی یابی منزه ز اختلاط

Ҳар ду мастӣ медиҳандат лек ин

هر دو مستی می‌دهندت لیک این

Мастии ?ути оради кашон то раби дайн

مستی‌ات آرد کشان تا رب دین

То раҳе аз фикру васвосу ҳиял

تا رهی از فکر و وسواس و حیل

Бе ъқоли ин ақл дар рақси алҷмл

بی عقال این عقل در رقص‌الجمل

Анбиё чун ҷинс рӯҳанду малик

انبیا چون جنس روحند و ملک

Мари маликро ҷазб карданд аз фалак

مر ملک را جذب کردند از فلک

Боди ҷинс оташасту ёр ӯ

باد جنس آتش است و یار او

Ки буд оҳанг ҳар ду бар улувва

که بود آهنگ هر دو بر علو

Чун бабандӣ ту сари кӯзаи тиҳӣ

چون ببندی تو سر کوزهٔ تهی

Дар миёни ҳавз ё ҷӯӣ наҳй

در میان حوض یا جویی نهی

То қиёмати он фурӯ ноед ба паст

تا قیامت آن فرو ناید به پست

Ки дилаш холӣаст ва дар вай бод ҳаст

که دلش خالیست و در وی باد هست

Майли бодаш чун сӯии боло буд

میل بادش چون سوی بالا بود

Зарфи худро ҳам сӯй боло кашад

ظرف خود را هم سوی بالا کشد

Бози он ҷонҳо ки ҷинс анбиёст

باز آن جانها که جنس انبیاست

Сӯии эшон каши кашон чун соя ҳост

سوی‌ایشان کش کشان چون سایه‌هاست

Зонк ақлаш ғолибаст ва бе зи шак

زانک عقلش غالبست و بی ز شک

Ақл ҷинс омад ба хилқат бо малик

عقل جنس آمد به خلقت با ملک

Ваон ҳавои нафаси ғолиб бар аду

وان هوای نفس غالب بر عدو

Нафаси ҷинс асфал омад шуд бадв

نفس جنس اسفل آمد شد بدو

Буд қибтии ҷинси фиръавни змим

بود قبطی جنس فرعون ذمیم

Буд сибтии ҷинс Мӯсо кулем

بود سبطی جنس موسی کلیم

Будҳомон ҷинстар фиръавн ро

بود هامان جنس‌تر فرعون را

Баргузедаши барад бар садри саро

برگزیدش برد بر صدر سرا

Лоҷарам аз садр то қаъраш кашид

لاجرم از صدر تا قعرش کشید

Ки зи ҷинс дӯзаханд он ду палид

که ز جنس دوزخ‌اند آن دو پلید

Ҳар ду сӯзанда чу зўзхи зиди нур

هر دو سوزنده چو ذوزخ ضد نور

Ҳар ду чун дӯзахи зи нури дили нФўр

هر دو چون دوزخ ز نور دل نفور

Зонк дӯзах гуяд эй муъмини ту зуд

زانک دوزخ گوید ای مؤمن تو زود

Бргзр ки нурати оташро рабӯд

برگذر که نورت آتش را ربود

Май Ромади он дӯзахӣ аз нури ҳам

می‌رمد آن دوزخی از نور هم

Зонк табъи дўзхстш эй санам

زانک طبع دوزخستش ای صنم

Дӯзах аз муъмини гурезади ончунон

دوزخ از مومن گریزد آنچنان

Ки гурезади муъмин аз дӯзах ба ҷон

که گریزد مومن از دوزخ به جان

Зонк ҷинс нор набӯд нур ӯ

زانک جنس نار نبود نور او

Зид нор омад ҳақиқати нурҷу

ضد نار آمد حقیقت نورجو

Дар ҳадис омад ки муъмин дар дуо

در حدیث آمد که مومن در دعا

Чун амон хоҳад зи дӯзах аз худо

چون امان خواهد ز دوزخ از خدا

Дӯзах аз ваии ҳам амон хоҳад ба ҷон

دوزخ از وی هم امان خواهد به جان

Ки худоё давр дорам аз фалон

که خدایا دور دارم از فلان

Ҷозиба ҷинсиятаст акнӯн бибин

جاذبهٔ جنسیتست اکنون ببین

Ки ту ҷинс кистӣ аз куфру дайн

که تو جنس کیستی از کفر و دین

Гар баҳомони моилии ҳомониӣ

گر بهامان مایلی هامانیی

Вар ба Мӯсои моилии субҳоне

ور به موسی مایلی سبحانیی

Вари баҳри ду моилӣ ангехта

ور بهر دو مایلی انگیخته

Нафасу ақлӣ ҳар давони омехта

نفس و عقلی هر دوان آمیخته

Ҳар ду дар ҷанганд ҳон ва ҳон бакӯш

هر دو در جنگند هان و هان بکوش

То шавад ғолиби маъонӣ бар нуқӯш

تا شود غالب معانی بر نقوش

Дар ҷаҳони ҷанги шодӣ ин басаст

در جهان جنگ شادی این بسست

Ки бибинӣ бар аду ҳар дами шикаст

که ببینی بر عدو هر دم شکست

Он ситезаи рӯи бсхтии оқибат

آن ستیزه‌رو بسختی عاقبت

Гуфт боҳомон барои машварат

گفت با هامان برای مشورت

Ваъдаҳои он кулем аллоҳ ро

وعده‌های آن کلیم‌الله را

Гуфту муҳаррами сохт он гумроҳ ро

گفت و محرم ساخت آن گمراه را